Knuffelmarokkaan

Afgelopen week viel ie keihard van zijn voetstuk: Nationale knuffelmarokkaan Ali B (ouali). Zijn artiestennaam had ie in ieder geval gekozen met vooruitziende blik.

De Bende van Hiernaast, het eerste boek van auteur Stefan Vlaminckx is klaar om gepubliceerd te worden. Helpt u meer Stefan's droom te laten uitkomen en zijn kindje in eigen beheer uit te geven. Doneer via GofundMe https://gofund.me/aaca444a

Bouali blijkt een typische #metoo-er

Want ik twijfel niet aan de over hem vertelde verhalen. Allereerst omdat Tim Hofman zijn werk uitstekend gedaan heeft. Maar vooral, omdat twee dames onafhankelijk van elkaar eigenlijk dezelfde modus operandi (criminele werkwijze) bloot leggen. Onafhankelijk van elkaar. En daarmee vind ik het zogenaamde schakelbewijs wel rond.

Het verdriet, de pijn en schaamte, maar vooral de levenslange schade zijn groot.

En dat allemaal omdat wij, het publiek, hem zo hoog op het schild hebben gehesen dat hijzelf is gaan geloven in zijn eigen onaantastbaarheid. Het doet mij denken aan de vele, met name, jonge meiden die menen dat wat bekende mensen op de socials laten zien, het werkelijke leven is. Rolmodellen als Isa Hoes, en Doutzen Kroes hebben zich daartegen ook al meer als eens uitgesproken. Ook Nikki ‘Tutorials’ de Jager maakt zich sterk voor het “Wees jezelf” adagium.

Bouali vindt zichzelf ook zichzelf

En dat is heel verdrietig. Dat je zo megalomaan bent geworden dat wat jij doet, jouw nieuwe normaal is. Ook voor de Marokkaanse gemeenschap in Nederland is hij niet bepaald voorbeeld. Want zo heeft zijn moeder hem zeker niet opgevoed. En het is nou ook niet bepaald volgens de de richtlijnen van het geloof.

De Bende van Hiernaast, het eerste boek van auteur Stefan Vlaminckx is klaar om gepubliceerd te worden. Helpt u meer Stefan's droom te laten uitkomen en zijn kindje in eigen beheer uit te geven. Doneer via GofundMe https://gofund.me/aaca444a

Zijn Videoland docu is inmiddels verwijderd

Zijn muziek is in de ban gedaan. Net als die van Borsato overigens. En is dat terecht? Gezien het schakelbewijs van meerdere onafhankelijke verhalen lijkt me dat wel. Wel hoop ik erop dat er snel een rechter gaat kijken naar de bewijslast. Dat is wel zo goed, zeker voor de slachtoffers.

Zonder “handjes” stort Nederland binnen een week volledig in.

In deze prestatiemaatschappij, waarin liefst ieder dubbeltje een kwartje moet worden, is er maar bizar weinig waardering voor hen die met hun handen, hun brood moeten verdienen. En dan vooral van hen die dat niet hoeven. Wat al die door-gestudeerden een beetje over het hoofd zien, en waarom men er zo ontzettend naast zit, leert u vandaag door dit blog te lezen.

Waarom moet de een het doen met het minimum loon in een cruciale functie, terwijl de misbare breaustoelverslijter een ton euro per jaar verdiend?

Ik leerde al vroeg in het leven, je kunt de arbeidsmarkt in 2 groepen verdelen: Handjes en breintjes. En meestal kan een handje geen breintje worden. En andersom eigenlijk ook niet.

En zo slecht als een handje precies weet wat al die breintjes doen, zo gemakkelijk zou een breintje moeten kunnen begrijpen wat een handje doet: Want alles wat een handje maakt, repareert, onderhoud en eventueel sloopt, is concreet. Je kunt het zien, je maakt er gebruik van of je belt een handje als het stuk gaat. Niks krijgt een breintje gerealiseerd, zonder dat de handjes er bij betrokken zijn. Dat is andersom wel anders.

Dat gegeven maakt het best wel vreemd dat een schoonmaker, liefst tegen minimum loon, cruciaal werk geacht wordt te komen doen, terwijl een bureaustoelverslijtende medemens een ton euro per jaar mag bijschrijven met een leidinggevende functie. Eigenlijk is dat niet uit te leggen.

De doorgestudeerde medemensen zullen aanvoeren dat zij er dan ook extra lang voor op school of universiteit hebben gezeten.

Wat feitelijk een drogreden is. Want iets doen waar je al goed in bent, is nou niet bepaald een topprestatie. En daarbij komt dat het gemiddelde handje zeven lange jaren het door hem gekozen vak moet hebben uitgeoefend om zich het vak helemaal eigen te maken. Dus zoveel tijd extra, leren die breintjes nou ook weer niet. En daarbij, blijft zo’n breintje afhankelijk van de handjes om überhaupt wat te kunnen doen. Of het nu gaat om het schoonhouden, opbouwen, onderhouden of produceren van alles rondom zijn of haar werkplek, het doet er niets toe. Bij alles zijn de handjes in deze maatschappij onontbeerlijk.

Waarderen kun je leren, of door je strot geduwd krijgen.

U zou het herwaarderen van het werk van de handjes, die uw werk mede mogelijk maken, zelf ter hand kunnen nemen. Bijvoorbeeld door een beter tarief voor uw schoonmaakploeg te kunnen betalen. Maar soms, heel soms, krijgt u het gewoon door uw strot geduwd. Hoe vraagt u zich af? Hier volgt een leuke anekdote: Jan is zzp’er in het klassieke loodgieterswerk. Dientengevolge plaatst hij regelmatig gas combiketels zowel privé bij mensen thuis, als bij bedrijven, groot en klein. En op een dag belt ene meneer de Bruin hem ‘s-avonds laat met de mededeling dat zijn combiketel de geest gegeven heeft, en zijn gezin met kleine kinderen morgenvroeg toch echt warm water nodig heeft. Jan, die de naam wel bekend voorkomt, maar niet terug kan vinden in zijn klantenbestand, vraagt meneer de Bruin naar het merk en type ketel, de leverancier, en als hij verneemt dat de ketel elders is aangeschaft, waarom de leverancier niet is ingeschakeld. De Bruin verteld hem dat de leverancier onbereikbaar is, en hij nogal omhoog zit en daarom lokaal is gaan rondbellen. Jan belooft zo snel mogelijk te komen, maar vertrekt niet eerder als dat hij eerst de Bruin heeft gegoogled. En dan komt het aapje uit de mouw: Meneer de Bruin blijkt Mr. de Bruin te zijn, de advocaat van zijn inmiddels ex vrouw, waarvan hij vijf jaar eerder gescheiden is. Diezelfde Mr de Bruin had destijds al enorm zijn irritatie gewekt omdat hij voor een uurloon van € 220,- briefjes produceerde van een paar regels vol met juridische bla bla, die hooguit tien minuten werk hadden gekost. Maar Jan, die zijn vrouw’s advocaat betaalde, kreeg wel een uur werk gefactureerd van Mr de Bruin.

De Bende van Hiernaast, het eerste boek van auteur Stefan Vlaminckx is klaar om gepubliceerd te worden. Helpt u meer Stefan's droom te laten uitkomen en zijn kindje in eigen beheer uit te geven. Doneer via GofundMe https://gofund.me/aaca444a

Uiteraard had Jan destijds gewoon betaald, want dan had hij het maar beter moeten afspreken, maar nu was dan toch het moment daar dat hij Mr de Bruin met gelijke munt kon terugbetalen. In Jan zijn algemene voorwaarden, gepubliceerd op zijn website, staat dat opdrachten worden uitgevoerd volgens het vastgestelde uurloon, en dat daarbij geldt dat er altijd tenminste 1 heel uur moet worden afgerekend. En aangezien het Mr de Bruin niet nodig leek vooraf te informeren naar de kosten, noch daarover iets af te spreken, had Jan buitengewoon goede zin toen hij aanbelde bij de familie de Bruin.

Binnen een kwartiertje had Jan de slecht onderhoudde ketel weer aan de gang. De ontsteker was zo vervuild geraakt, dat de vonk niet groot genoeg was om de brander te ontsteken. De Bruin bedankt hem hartelijk, tekent de opdrachtbon en verneemt van Jan dat hij de factuur zo snel mogelijk zal toesturen. De volgende ochtend op weg naar zijn eerste klus, gooit Jan een envelop met zijn factuur en zijn algemene voorwaarden in de brievenbus van Mr de Bruin. Die belt dezelfde dag nog om verhaal te halen. Want € 220,- ex BTW voor nog geen kwartiertje werk, vond de Bruin toch echt te gortig. Als Jan hem heeft uitgelegd dat hij hetzelfde gevoel kreeg toen hij vijf jaar daarvoor de factuur van de Bruin ontving, en hij daarom bij het vaststellen van het uurloon voor dit spoedklusje, het redelijk gevonden had eenzelfde uurtarief in rekening te brengen als de Bruin hem destijds had gevraagd. Toen de Bruin aankondigde er werk van te zullen maken wenste Jan hem succes. “Een van je collega’s heeft mijn algemene voorwaarden zo opgesteld dat er geen haar tussen te krijgen is, en dus ga jij mij gewoon betalen. Dat beloof ik u.”. Toen Jan na de betaaltermijn van dertig dagen niets had ontvangen stuurde hij een eerste herinnering, daarna een tweede gevolgd door een eerste aanmaning. Meer was niet nodig; Betaling geschiedde voordat de laatste aanmaning de deur uit was.

Het wordt hoog tijd dat we mensen die werken met hun handen, beter gaan leren waarderen. Want u kunt niet zonder.

En omdat schrijver dezes er nogal eens tegenaan loopt dat met name hoog opgeleide mensen neerbuigend praten over, en neerkijken op mensen met een beroep waarbij je handen je werkgereedschap zijn, leek het mij toch eens tijd u te confronteren met een wellicht ongemakkelijke waarheid: Als de handjes stoppen met werken, ligt binnen 5 tot 7 dagen de gehele economie op zijn gat. Vooral door de kettingreactie van ongerepareerde zooi. Want niet dat ene kapotte onderdeel veroorzaakt een ineenstorting, maar veroorzaakt wel dat iets anders daardoor niet door kan gaan. Wat vervolgens weer zorgt dat een volgend proces niet meer werkt, dat daarop weer schade oploopt en vervolgens de volgende functie onuitvoerbaar maakt…. enzovoort enzovoort. Ik zou proberen dat vooral niet te vergeten, als u weer eens praat over het opleidingsniveau van uw kind of op een feestje de draak steekt met kinderen van het vmbo-t.

Althans, dat vind ik.

De Bende van Hiernaast, het eerste boek van auteur Stefan Vlaminckx is klaar om gepubliceerd te worden. Helpt u meer Stefan's droom te laten uitkomen en zijn kindje in eigen beheer uit te geven. Doneer via GofundMe https://gofund.me/aaca444a

Stefan Vlaminckx is VN ambassadeur rechten van de mens met een handicap en inclusieve samenleving. Hij blogt over alles wat hem opvalt, aandacht verdiend of gewoonweg een misstand is die aangepakt moet worden.
VN ambassadeur rechten van de mens met een handicap en inclusieve samenleving, blogger en ontwikkelaar van het eerste VBHC concept voor in de WMO-bg thuisbegeleiding.

De Bende van Hiernaast, het eerste boek van auteur Stefan Vlaminckx is klaar om gepubliceerd te worden. Helpt u meer Stefan's droom te laten uitkomen en zijn kindje in eigen beheer uit te geven. Doneer via GofundMe https://gofund.me/aaca444a

Omdat u het allemaal wil, wordt uw kind een wij-zij denker, de schooljuf knettergek van al die ouders en is de kwetsbaarste leerling het haasje

Wij, de ouders van nu, hebben het uitstekend gedaan hoor! Ons kind goed geleerd dat wij iets anders is dan zij, de schooljuf goed doordrongen van de noodzaak in te grijpen, bij de minste of geringste rimpeling in de schoolcarrière van onze bloedjes van kinderen. En zo hebben wij er samen voor gezorgd dat de meest kwetsbare leerling in de klas het haasje is.

De Bende van Hiernaast, het eerste boek van auteur Stefan Vlaminckx is klaar om gepubliceerd te worden. Helpt u meer Stefan's droom te laten uitkomen en zijn kindje in eigen beheer uit te geven. Doneer via GofundMe https://gofund.me/aaca444a

Want als ons kind onvoldoende presteert, dan ligt dat altijd ergens aan, behalve aan het feit dat ons kind de capaciteiten helemaal niet heeft.

Wij, de generatie zacht, doen iets wat de generaties voor ons niet in hun hoofd haalde. Namelijk, kwartje worden koste wat het kost. Die leg ik even uit. De uitdrukking Van een dubbeltje een kwartje worden, wordt nu niet meer gebruikt. Vroeger luidde die uitdrukking: Je kunt als dubbeltje nooit een kwartje worden. Wat wil zeggen dat de zoon van een timmerman nooit een advocaat kon worden. Nou, dat zullen wij nog weleens zien, moeten de ouders van nu gedacht hebben. Want tegenwoordig, lijkt wel, moeten alle dubbeltjes kwartjes worden. En daar hebben wij als ouders een ware monster strategie voor uitgedacht. Want, gaan jullie als ouders, want kinderen zijn wat dat betreft veel reëler, voor een havo vwo advies voor jullie basisschoolboefje, dan zal ie godverdomme ook een havo vwo advies krijgen ook. En stel dat dat halverwege groep 7 of ergens in groep 8 dreigt te gaan mislukken, dan gaat eerst uw oogappeltje door de mangel. Want in een eerstegraads verhoor waar de KGB ooit van zei, dat nooit meer, wordt uw kleine perfectie doorgezaagd over de oorzaak van zijn dalende cijfergemiddelde. En die kleine terrorist van u voelt al snel: Iemand moet de schuld gaan krijgen. En dus wijst hij snel zijn irritante achterbuurman in de klas aan. Want die is altijd heel irritant druk aanwezig. Lukt dat niet, dan gaat de volgende fase van the war on schools van start. Een huiswerkbegeleider wordt ingehuurd, met niets minder dan de opdracht op zak om het kleine prinsje desnoods om te martelen naar havo-VWO-er. Lukt het dan alsnog niet, dan lag het allemaal aan de kwaliteit van de school, of de huiswerkbegeleider. Wat ik al zei, anders krijgt iets of iemand anders de schuld hoor. Want dat het middelpunt van ons universum wellicht de capaciteiten helemaal niet heeft en die ook nooit zal krijgen, bestaat in onze nooit-geen-klappen-gekregen-hoofdjes, simpelweg niet.

De Bende van Hiernaast, het eerste boek van auteur Stefan Vlaminckx is klaar om gepubliceerd te worden. Helpt u meer Stefan's droom te laten uitkomen en zijn kindje in eigen beheer uit te geven. Doneer via GofundMe https://gofund.me/aaca444a

En dat moet heel snel veranderen, want wij maken schade. Grote schade.

Want als jij als ADHD-er in een klas zit van een gewone basisschool, dan kan ik jou op een briefje geven: Het is een kwestie van geduld. Rustig wachten op de dag. Dat de school jou aan de pillen wil. Dat de juf jou aan de pillen wil. En dat was in mijn basisschooltijd wel anders. Ik heb, om u dat goed uit te kunnen leggen, 2 fictieve leerlingen bedacht. Een jongetje en een meisje. Stuiterbal en kriebeltrutje. Beide mogen probleemleerlingen heten. Om u vooraf een idee te geven van de ernst: Stuiterbal is een klassieke adhd-er. kriebeltrutje heeft een veel moeilijker te duiden stoornis. de kenmerken zijn dat ze manipulatief is tot op het bod. lijkt promiscue gedrag te tonen. En kan superdramatisch huilen om niks. Nou, eind jaren 70 bestond ADHD nog niet. Je was gewoon druk. Toen ging onze leraar daar gewoon mee om, door stuiterbal gewoonweg af en toe een rondje te laten rennen rond de school, hem laten lopen om iets van kantoor te halen of hem voor een paar uur in de groep van juf Marianne te laten meedraaien, omdat juf een klik met hem heeft en hij bij haar echt stukken rustiger is. Stuiterbal is redelijk probleemloos door de basisschool gekomen. Er klaagde weleens een ouder, dat haar kind er last van had. Maar destijds was het dan: Jammer joh, ook drukke kinderen horen erbij. Je went er maar aan. Dat was met kriebeltrutje wel anders hoor. Daar werd direct van gevonden dat er onderzoek moest komen naar het waarom achter dit bizarre en schadelijke gedrag. Lopende het onderzoek bleef zij gewoon in de klas. Het hele schooljaar, en het daarop volgende schooljaar tot de herfstvakantie bleef zij bij ons. Een gigantisch slechte thuissituatie vol met geweld, misbruik en verwaarlozing, lag ten grondslag aan haar gedrag. Toen ze over kon naar een pleeggezin en andere school, pas toen ging zij uit ons midden weg. Met name haar gedrag zorgde voor een hele serie klachten van andere ouders, maar onze leraar lulde zich de blaren op de tong. tegen het meisje, haar slachtoffers en alle klagende ouders: Wij doen er alles aan, en ze gaat ook heel langzaam vooruit hier, maar zeker niet eerder naar gespecialiseerde zorg en of onderwijs, als dat alle onderzoeken waren afgerond. En die werden veel op school afgenomen omdat de ouders niet meewerkten. De manier waarop wij daar nu mee omgaan, is niet alleen schadelijk voor het probleemkindje. Maar juist ook voor je eigen kleine superman. Hoe dan, zult u vragen? Gewoon doorlezen!

De Bende van Hiernaast, het eerste boek van auteur Stefan Vlaminckx is klaar om gepubliceerd te worden. Helpt u meer Stefan's droom te laten uitkomen en zijn kindje in eigen beheer uit te geven. Doneer via GofundMe https://gofund.me/aaca444a

In deze eeuw van het stijgende water, gaat het wel een beetje anders. Want wij, The parents from Hell, zullen jou weleens vertellen als basisschoolleerkracht, hoe je zulke varkentjes wast.

En zo kan het dus voorkomen dat jullie als rechtgeaarde ouders, bij juf bezemsteel op het matje moeten komen.. En die draait er niet omheen: Uw door uw ouders met mama’s 3D printer uitgeprinte exemplaar, moet aan de harddrugs. Ritalin, of je komt er niet meer in. En daar moet eerst een psychiater wat van vinden. Die moet dat ook nog eens melden bij Veilig Thuis. Kortom, zo slipt je jeugdzorg ook best snel dicht. Naast de funeste marktwerking. Dus, niks een onbezorgde basisschooltijd voor stuiterbal, en al helemaal niet geaccepteerd als zijnde iets wat er gewoon bijhoort. Want ook drukke kinderen hebben een plek in het midden van de maatschappij nodig. want dat is nou een inclusieve samenleving. Andersom werkte trouwens ook. In onze basisschooltijd bleven veel meer kinderen gewoon op de basisschool. Dat kantelde vanaf begin jaren 80 vorige eeuw. En dat allemaal met ouders die niet assertief maar agressief jou wel even zullen vertellen hoe jij je werk moet doen. JaJa, wij zijn er mij een. En u werkt als school vandaag de dag maar beter mee. Want anders neuken wij u de moeder bij de rechter.

De Bende van Hiernaast, het eerste boek van auteur Stefan Vlaminckx is klaar om gepubliceerd te worden. Helpt u meer Stefan's droom te laten uitkomen en zijn kindje in eigen beheer uit te geven. Doneer via GofundMe https://gofund.me/aaca444a

Om maar helemaal te zwijgen over het meisje uit dit verhaal.

Want dat het gedrag van ons meisje zeer ernstig te noemen was, is iedereen het over eens. Hoelang ze dat op school dienen te tolereren, Zou tot grote discussie leiden tussen de groep Toen, en de groep Nu. Want als jouw championsleague studentje een keer thuisgekomen is met het verhaal dat ons trutje in zijn broekje heeft gezeten, dan belt ma niet even met school voor uitleg. Welnee, dan bestaan leeftijd, kind zijn en tolerantie niet meer. Dan is het kind gewoon een viezerik die je achter een hoog hek dient op te sluiten. En regel jij als school in goed overleg niet direct crisisopvang, dan blijft het kind maar thuis. Hoe onveilig het daar dan is ook. Want zo gaat het. Zo denkt u als gemiddelde broekrok moeder en societyshop vader. Ik loop al heel mijn volwassen leven tegen dit soort vooroordelen aan. En in mijn geval nog geheel onterecht ook. Maar het meisje uit dit verhaal, dat net zo oud is als ik, en helemaal niet bij mij op school zat, maar wel bij mij in de straat woonde ooit, benoemd dat jaar van onderzoek en ondersteuning, in de schoot van haar vriendjes en vriendinnetjes op de school waar ze ook allemaal naar toegingen, het beste jaar van haar leven. Ze wordt dit jaar vijftig. Voor mijzelf geldt hetzelfde. Mijn basisschooltijd was de mooiste tijd van mijn leven. Ook omdat de school het nooit heeft opgegeven te blijven zoeken naar het waarom van mijn toestand. En ik vertoonde geen heel afwijkend gedrag. Sterker, u zou jaloers ervan worden. Want ik heb weleens de hele dag, of geslapen op school of naar buiten zitten staren. Kortom, mijn leraar wist, de 12 sommen met het geleerde van vanmiddag gaat hij slecht maken. En diende als leidraad voor de bijspijkeruurjes die ik genoot. Zo gezegd zo gedaan, en ik krijg ook het opdrachtvel met 12 sommen erop. nogmaals, niet een keer op het bord gekeken. Maar alsnog alle 12 goed. Ik had dan ook een VWO advies als je CITO zou volgen. Ik ben begonnen op de Ivo Mavo, en na het tweede jaar naar de LEAO uitgestroomd. Vervolgens MBO detailhandel gedaan. Daar zette ik en de man die nu de baas van Hunkemöller Nederland is, een absoluut record neer: Examens waar je twee of tweeenhalf uur over mocht doen, hadden wij in nog geen 45 minuten af. En met hoge eindcijfers, je wil het niet weten. Nou, en met alleen die diploma’s op zak heb ik vorige maand als co-auteur mijn eerste wetenschappelijke publicatie uitgebracht. Ik kan dat wetenschappelijk engels amper lezen. Maar dat co-auteurschap pakt niemand me nog af. En dat lieve prestatiemaatschappij papa’s en mama’s, zo zou u het ook eens moeten doen.. In het volgende blog waarom met je handjes werken, ondergewaardeerd is, en hoe denigrerend dat is. Want niet alleen op school zijn jullie arrogant. Dat leest u later in de week. tot dan!

Althans, dat vindt ik.

Stefan Vlaminckx is VN ambassadeur rechten van de mens met een handicap en inclusieve samenleving. Hij blogt over alles wat hem opvalt, aandacht verdiend of gewoonweg een misstand is die aangepakt moet worden.
VN ambassadeur rechten van de mens met een handicap en inclusieve samenleving, blogger en ontwikkelaar van het eerste VBHC concept voor in de WMO-bg thuisbegeleiding.

Lieve Janneke,

Correctie: per abuis vermeld ik hier dat Janneke in zorg stage loopt en dat is niet zo. Toch laat ik de column verder gewoon staan, omdat het niet erkennen van fouten maatschappijbreed voortkomt en Jannekes prestatie om voor heel mensen de fout te vertellen ook niet is aangetast. Dus waar u zorgheld leest, moet u held lezen. Ja hoor, ook deze blogger maakt weleens een fout. Excuses aan Janneke en een vette knipoog naar alle lezers. Want zo los je dus fouten op.

In deze open brief aan jou, laat ik onhelder wie jij precies bent, want dat is niet heel relevant. Mocht je na publicatie zeggen van “Joh, kan mij het schelen”, dan zal ik een van je social media kanalen toevoegen aan dit stuk. Wel ga ik al mijn lezers vertellen dat je stage loopt in de zorg, en wat daar gebeurt is. Want dat is een van de meest schokkende gebeurtenissen, die ik sinds mijn start in de zorg in 2012 heb meegemaakt. Bent u als lezer zorg hotemetoot of zorgheld? Blijf vooral lezen!

Stage lopen dus, in een zorginstelling. Een best spannende periode, lijkt mij.

Want dat heeft Rutte slim bezuinigd: Je wordt weliswaar onder begeleiding, meteen in het diepe gegooid. Dat betekent dus kaders, protocollen, administreren en daarnaast ook nog iets met mensen en voor mensen doen. Jij leert nu waarom er kaders en protocollen zijn. En hoe die van levensbelang kunnen zijn. Wat je meteen al leert is, waar gewerkt wordt maakt men fouten. Tot zover niks nieuws onder de zon.

Maar nou komt het: Want wat las ik in een bericht dat je gepost hebt op je social media?

Schrik vooral niet lieve mensen, maar je had tijdens je werk een kleine fout gemaakt, die gelukkig weinig of geen negatieve gevolgen heeft gehad voor de betreffende zorgontvanger(s). Nou is zo’n stageperiode ook bedoeld om het werk te leren doen met zo min mogelijk fouten. Maar als ik vandaag stage ga lopen bij Tesla, kan ik volgende week nog steeds geen perfect gebouwde Tesla afleveren. Tesla zelf ook niet, maar dat even terzijde. Je draait mee met ervaren collega’s in de zorg, juist omdat die het klappen van de zweep kennen. En jou kunnen behoeden of corrigeren bij fouten die gemaakt worden.

Nou is fouten maken in de zorg lang niet zo’n groot probleem als fouten toegeven in de zorg.

Want “fouten bekennen, is claim erkennen” aldus de algemene consensus bij de gemiddelde hotemetoot in zorgland. Dus je zou verwachten dat wordt uitgelegd wat er potentieel aan dood en verderf had kunnen ontstaan, hoe jou ervaren collega’s dat hebben voorkomen en hopelijk ook hoe jijzelf ervoor kan zorgen dat je die fout de volgende keer niet meer maakt. Wederom, niks nieuws onder de zon.

Maar hier komt het schokkende deel van deze brief aan jou, lieve Janneke. Want ze hebben jou je fout wel laten bekennen. En hoe!

Niet tijdens een daarvoor bestemd werkoverleg met een gemoedelijk bakkie koffie. Nee mevrouw de Koekepeer, jou hebben ze je fout laten bekennen ten overstaan van 400+ andere mensen!! En hoorde je het Janneke? Al die meelezende hotemetoten zijn zojuist van hun stoel gevallen. En vanuit hun optiek bekeken terecht natuurlijk!

Toch zit hier ook, en vooral vind ik, het venijn toch weer in de staart.

Want jij schreef erbij, dat jij je zo dom had gevoeld, tijdens je bekentenis ten overstaan van 400+ andere mensen. En dat is dan ook de reden dat ik deze brief aan je schrijf. Want doe dat vooral nooit meer! Het tegenovergestelde is namelijk waar. Je bent een ware held! Dat je het durfde. Dat je het deed. En ik ken jou een klein beetje, dus dat je het nog kan navertellen, dat had ik je niet nagedaan. Toen ik ongeveer op hetzelfde herstelpunt stond als jij nu staat in jouw leven. Ik ga binnenkort proberen of ik überhaupt mijn mond kan opendoen ten overstaan van een zaal. Kun je nagaan.

Ook heb ik uit eigen ervaring geleerd: Gewoon uitkomen voor de fouten die je maakt, dat scheelt heel veel ellende.

Dat verhaal vertel ik je nog wel. Bovenstaande geldt nog altijd niet als gemeengoed in de zorg. Bang als men is voor de consequenties. Toch zou dat wel moeten. Een opener beleid aangaande gemaakte fouten. Want daar kunnen andere van leren. De gedupeerden mee leven en de verzekeraar gaan uitkeren. Althans, zo zie ik dat.

En daarom, lieve Janneke, ben jij niet dom, moet jij je zo ook niet voelen, maar jezelf prijzen dat je het zo goed hebt gedaan! En uitgeroepen worden tot de stage zorgheld van het jaar..

Of het vorige jaar. Wat ik je maar wil meegeven is, dat ik normaal gesproken na zo’n verhaal als dat van jou aangehoord te hebben, gewoonlijk een huwelijksaanzoek doe aan zo’n topwijf als jij. Want jou moeten we niet alleen behouden voor de zorg. Jou moeten we behouden punt. Ik roep de betreffende zorginstelling dan ook op jou onmiddellijk een vaste aanstelling aan te bieden. Want anders wordt je zeker bij het behalen van je diploma, voor meer geld per maand, weggekocht door de concurrentie. En anders help ik daar graag bij! Want dat verdien jij.

Kortom, lieve Janneke: Zie je nou wel dat je het kunt?

Lieve groetjes,

Stefan Vlaminckx is VN ambassadeur rechten van de mens met een handicap en inclusieve samenleving. Hij blogt over alles wat hem opvalt, aandacht verdiend of gewoonweg een misstand is die aangepakt moet worden.
VN ambassadeur rechten van de mens met een handicap en inclusieve samenleving, blogger en ontwikkelaar van het eerste VBHC concept voor in de WMO-bg thuisbegeleiding.

Wij hadden een succesvol jaar, en dat is ontzettend slecht nieuws.

Zo, kerstavond, iets voor het middennachtelijk uur zit ons jaar werken 2021 erop. En om Ivo Niehe te citeren: “Het was een belachelijk succesvol jaar!”. En u gaat hier lezen hoe erg dat eigenlijk is.

Want onze core business is belangenbehartiging en anderen overtuigen dat onze aanpak in thuisbegeleiding de standaard zou moeten zijn.

En met name op het vlak belangenbehartiging heb ik veel, zeg maar gerust heel veel werk verzet. En ik kan niet anders zeggen dan dat veel succes heeft opgeleverd. Wat dus betekent dat er zeker voor een flink aantal individuele mensen in heel het land, een meestal flinke verbetering is gerealiseerd. Dat werkt ook door voor anderen mensen, dus dat is heel goed nieuws, maar wat is er nog veel te verbeteren aan de positie van mensen met een psychisch lijden, hen met een al dan niet aangeboren hersenletsel en zij die we scharen onder de noemer geestelijk gehandicapt. Want ik heb me menigmaal afgevraagd wie er nou gek was, zijn hersenen niet gebruikte of daadwerkelijk een flink gebrek in de cognitieve vermogens had. Mijn doelgroep of de bierkaai m/v/x waartegen ze vochten. Gelukkig werd dat soort ellende dik gecompenseerd door alle welwillende gemeente- UWV- politie- maatschappelijk werk- en overige medewerkers die ik op mijn pad mocht vinden. Want mijn god, wat zijn er toch veel goede, lieve en betrokken mensen werkzaam in wat ik dan maar even het sociaal domein plus, wil noemen.

Maar bewindvoerders, schuldhulpverlening en daaraan verbonden organisaties en bedrijven hebben nog veel te leren.

Want waar bijvoorbeeld gemeenten wel beleid aanpassen aan de nieuwe regels vanuit het aanvullende mensenrechtenverdrag gehandicapten, blijft het bij bovengenoemde organisaties nog altijd bij individuele houtje touwtje oplossingen die men vooral niet ergens goed vast wil leggen. Vooral bij een schuldenproblematiek blijft men de schuldenaar en diens gezin ernstig en tegen elke daarvoor vastgestelde regel in benadelen zowel als ze kunnen. En dat houden ze vol totdat, meestal door een derde ingeroepen door de schuldenaar, er geklaagd wordt. Dan passen ze het voor die ene klant aan naar hoe het hoort, maar alle anderen die niet klagen die bloeden. Althans, hun kinderen, voertuig, en ook de ouders van zo’n gezin. Kortingen op het al minimale bedrag leefgeld omdat er nog maar een regelingtje is opgetuigd, onder het motto er zal toch betaald moeten worden. Nou, mooi niet! Want als je niet kan vreten, zeggen we hier in Brabant, kun je ook niet werken en dus niet aflossen. Als jij jouw kind niet kunt laten trakteren op school, geen kinderfeestje kunt geven met zijn verjaardag en geen winterjas kunt aanschaffen dan er iemand iets verkeerd. En dat is dus nooit de schuldenaar. En ik doe dit werk nu sinds 2012 en ik vind het laag bij de grond hoe hoogopgeleide “hulpverleners” zonder blikken of blozen dit afknijpbeleid blijven verdedigen. En uitvoeren. Dat zou strafbaar moeten worden gesteld.

Ook de Nederlandse regionale pers heeft dit jaar niets willen leren over patiëntenrechten en het VN mensenrechtenverdrag voor gehandicapten.

Maar, daar heb ik gelukkig de korpsleiding Nederlandse politie als partner in crime gevonden. Want de politie en diens leiding wilde wel horen dat de berichtgeving rondom mensen met verward gedrag veel meer schade maakt als dat het nieuwswaarde opleverden. En dus merk ik al een duidelijke afname van het aantal krantenartikelen die als opening hebben: “Verwarde man” gevolgd door een feitelijke opsomming van de gebeurtenissen, maar zonder ook maar enige nuancering. Om over de toestemming die ze feitelijk hadden moeten vragen voordat ze zo’n patient te kijk zetten, maar helemaal te zwijgen. DPG media, de monopolist regionaal nieuws in Nederland wilde het allemaal niet horen. En vandaar dat ik ze hier de Dikke Faalbokaal 2021 opspijker. En hopelijk de aanvoer van kopij vanuit de politie flink verminderd. En dat is niet het enige waar ik de Nederlandse politie dankbaar voor ben dit jaar. Maar daarover een andere keer meer.

Een goed advies van een deskundige wordt in deze tijd van complotdenken en Engeliaans voorliegen, allang niet meer als goed advies aangenomen.

Toch ga ik mensen die leven van een klein inkomen een welgemeend stemadvies geven: Stem links. Want u kunt wel allemaal achter Baudet en Rutte blijven aanlopen, maar rechtse partijen zijn er voor een andere doelgroep als waar u als monetair uitgedaagd burger toebehoort. En dat heeft u de afgelopen kabinetten Rutte wel gemerkt ook. Want Rutte haalt het geld het liefst weg bij mensen die niet of nauwelijks protesteren. En daar zijn de toeslagenaffaire, de jeugdzorg ineenstorting en het tarief dat u als pakketbezorger per colli betaald krijgt, hele goede voorbeelden van. Maar ja, zo blijft u wel 14 uur per dag aan het werk en ziedaar, geen tijd om te protesteren.

Is er nog licht aan het eind van de tunnel, wilt u wellicht weten?

Dat valt te betwijfelen, want electromonteurs zijn, net als alle andere beroepen waarbij je je handjes flink moet laten wapperen, nauwelijks nog aan te komen. En die zullen dat licht toch echt aan moeten leggen. En als u dus in zo’n beroepsgroep zit, nu is de tijd om gewoon eens om loonsverhoging te gaan vragen bij uw baas. Want nee kunt u krijgen, maar voor jou tien anderen, van u ook. En ik herhaal hier nog maar even dat als u als HBO V niet hetzelfde krijgt als een kleuterjuf bij de volgende CAO, u van die V een dikke middelvinger moet maken. En die omhoog houden totdat het geregeld is.Wij, de VN ambassadeurs rechten van de mens met een handicap en inclusieve samenleving, zijn niet meer te stoppen.

En met algemene stemmen hebben wij besloten dat u als burger zonder rugzak, label of indicatie ook mag meeprofiteren van al het goeds dat wij proberen te realiseren voor onze doelgroep. Dat vonden wij wel zo inclusief.

Is er dan helemaal geen hoop meer voor de mensheid?

Jawel hoor. Ik daarbij aan mensen als Mathilde, die kwetsbare vrouwen probeert te helpen. Ik denk aan Patty, die stad en land afreist met een tentoonstelling over geweld dat nergens thuishoort. Ik denk aan Eline, de verpleegster van de chirurgie van het Jeroen Bosch ziekenhuis, omdat ze zo ontzettend lief voor mij was. Ik denk aan Ingrid, Sandra en Jacomijne van de gemeente ‘s-Hertogenbosch, die wel willen luisteren als het er op aankomt. Lianne, een straatpastoor die zich bekommert om zwervers en daklozen. Ik denk aan Theun, een thuisbegeleider extra ordinaire. Wendy, Jolanda, Erika en Bob. Jessica Jesse en Jessie, die allemaal zorghelden mogen heten. En ik denk deze keer ook eens aan mezelf. Want ik heb me kapot gewerkt. En daar ben ik best trots op. Maar door deze mensen weet ik zeker dat er nog hoop is. Daar veranderen zelfs 12 kabinetten Rutte niks aan. Wel opvallend weinig mannen, valt me nu op. Dus jongens, wij hebben nog een wereld te winnen.

Ik wens u een gezegend 2021

Althans, dat vind ik.

Stefan Vlaminckx is VN ambassadeur rechten van de mens met een handicap en inclusieve samenleving. Hij blogt over alles wat hem opvalt, aandacht verdiend of gewoonweg een misstand is die aangepakt moet worden.
VN ambassadeur rechten van de mens met een handicap en inclusieve samenleving, blogger en ontwikkelaar van het eerste VBHC concept voor in de WMO-bg thuisbegeleiding.

Niet de antivaxxers, maar de complot- en desinformatie verspreiders zijn het grote probleem.

Niet de antivaxxers zijn het probleem, als je het hebt over een zo hoog mogelijke vaccinatiegraad behalen. Absoluut niet zelfs. Want principiële antivaxxers bestaan al zolang als vaccins bestaan. En die mensen moet je ook gewoon met rust laten. Want die ga je toch niet overtuigen. Nee, de mensen die voortdurend complottheorieën maar vooral desinformatie blijven verspreiden zijn het grote probleem. En als de regering dan toch zo voortvarend wetten door het parlement weet te jagen, gedurende deze crisis, om de genomen maatregelen van de juiste wettelijke basis te voorzien, dan zou een wet die dit probleem aanpakt pas echt zoden aan de dijk zetten. Want het begint haast misdadige vormen aan te nemen, de stroom van desinformatie. En ik verwijt helemaal niemand dat zij zich niet laten vaccineren, omdat ze gehoord, gezien, gelezen hebben dat er van alles mis is met de nu gebruikte vaccins. En ik zal u uitleggen wat ik bedoel.

Reden 1: De Fabeltjesfuik.

Arjen Lubach verzon er een hele goede naam voor. De Fabeltjesfuik. Ik heb 3 Twitteraccounts. Dat komt omdat ik drie verschillende activiteiten heb, waarmee ik ooit hoop te slagen in het genereren van een leuk salaris voor mijzelf. Tot nu toe verleen ik meer hulp als dat mijn omzet dekken kan. Overigens, webhosting en webdesign, diverse media activiteiten, en thuisbegeleiding ggz/VN ambassadeurschap mensenrechtenverdrag gehandicapten.

Nou heb ik goed geluisterd naar de uitleg, en het werkt ongeveer zo: Er staan 100 positieve berichten over vaccinaties op internet, en 100 negatieve berichten over vaccinaties. Nou zitten u en ik allebei op Facebook, Twitter of Instagram. En stel dat iemand die u kent, liked een vd negatieve berichten, en u ook, omdat uw kennis altijd goede posts heeft. Nou, dan is de kans groot dat u meer negatieve berichten over vaccinaties op uw tijdlijn krijgt.

Andersom werkt ook.

Als je een positief bericht liked, of iemand deelt die in jouw tijdlijn, meer als negatieve berichten, dan ziet het algoritme dat jij op dat soort berichten reageert, en zal je er meer van voorschotelen. Ook ik zag duidelijk het verschil in mijn Twitter account. Daar waar ik niet ageerde tegen de Willem Engels of Thierry Baudets van deze wereld, maar hen evenmin volgde, groeide de stroom desinformatie gestaag. Het account waarmee ik alle “foute bronnen” volgde en likete, laat uitsluitend nog desinformatie zien, zo lijkt het. Dus het koppelen van wat je bekeek en daarna krijgt te zien, maakt jouw belevingswereld heel eenzijdig. Kortom, het is de schuld van de advertentieverkopende social media molochs.

Reden 2: De desinformanten spelen het spel uitstekend

Diegene die belang hebben bij het verspreiden van desinformatie, spelen het spel goed. En hebben uitsluitend oog voor hun eigen belang. Want dat er hordes mensen zijn die gewoonweg niet in staat zijn informatie te controleren, of de bagger eruit te filteren, is alleen maar een extra voordeel. Voor wie wil desinformeren. En als dan een kwart van jouw contacten op social media hetzelfde liken, retweeten of van commentaar voorzien, ga jij toch denken dat die informatie klopt.

Reden 3: De, over het algemeen redelijk intelligente, en dito opgeleide volwassenen die alsmaar hun eigen twijfels blijven etaleren

In mijn social media komen geregeld berichten voor waarin mijn connecties hun eigen twijfels ten aanzien van deze vaccins etaleren. Ook het oeverloos herhalen van hun mening aangaande persoonlijke vrijheden, komt veel voor.

En dat jij twijfelt, prima. Lees ook graag wat jou drijft. Maar daar, nu al bijna 2 jaar, elke dag, week of maand maar weer op terugkomen met weer een andere post met dezelfde strekking, grenst aan spammen. En het voegt niks toe. Wat het wel doet, het hindert anderen tot een overwogen beslissing te komen. Daardoor zijn al bewezen doden gevallen. Of je ziet ze op tv, snakkend naar adem, vragen wanneer ze gevaccineerd gaan worden. Dat soort mensen moesten sowieso veel moeite doen, alle gegeven informatie te doorgronden. En door de desinformatietsunami in een Fabeltjesfuik, liep dat niet goed af. En wij maar schelden op de ongevaccineerde medemens.

En als Den Haag daar nou eens een snelle wet voor uitrolde.

En een desinformatie-outbreak management team D-OMT instelde, dat zou pas zoden aan de dijk zetten. Willem Engel opsluiten ook. En zoals ik al eerder noemde: Desnoods met een machtiging WvGGZ. Want wetgeving die de social media dwingt tot betere bestrijding, de burger straft voor het publiceren van desinformatie, en middelen aanreikt buitenlandse actoren te elimineren, is echt hard nodig. Mijn oproep is dan ook: Hugo, wordt wakker en ruik de koffie. Er ontbreekt een tool in jouw gereedschapskist: Het desinfoverwijdertangetje. Je knijpt er Willem Engel een bal mee af, en buigt er beleid op internet mee bij. En trekt er angelen mee uit onze onder druk staande maatschappij. Ik noem het een multitool van Zwitserse kwaliteit.

Tweede kamer, eerste kamer, maatschappelijk middenveld, verzameld u!

Want de tijd is nu. Het is niet de vraag wat desinformatie kan doen voor u, maar wat u kunt doen tegen desinformatie. Want ik heb een droom. Dat op een dag desinformatie, gelijk discriminatie, niet meer zal bestaan in deze maatschappij.

Ik heb een droom, dat zij die desinformeren, groen haar, een staart en harige wratten zullen krijgen.

Want ik heb een droom, dat het desinfoverwijdertangetje een begrip wordt in Nederland en wereldwijd een tool zal zijn die desinformatie zal stoppen. Over welk onderwerp het ook gaat.

En gaat over tot de orde van de dag.

Althans, dat vind ik,

Stefan Vlaminckx is VN ambassadeur rechten van de mens met een handicap en inclusieve samenleving. Hij blogt over alles wat hem opvalt, aandacht verdiend of gewoonweg een misstand is die aangepakt moet worden.
VN ambassadeur rechten van de mens met een handicap en inclusieve samenleving, blogger en ontwikkelaar van het eerste VBHC concept voor in de WMO-bg thuisbegeleiding.

Kinderkanker, mooie vrouwen en de toeslagenaffaire laten het zien: We moeten het zelf doen.

In deze donkere tijden van het jaar, kom je er niet omheen; Er komt er nog een. Want deze is nog niet op hoor, we hebben nog even. Maar onherroepelijk komt er weer een aan, en er zijn geen aanwijzingen dat daar op de middellange tot lange termijn enige verandering in komt. De scherpe lezer snapt dat ik het heb over een jaar. En om nou eens net te doen alsof ik een, hoe zal ik het zeggen, loonslaaf ben net als u, ga ik alvast een soort planning voor 2022 maken. Niet zo een als u met taken en verantwoordelijkheden.

https://www.dietistenpraktijkinevenwicht.nl/ een voorkeursleverancier van Nieuwe Start Ervaringswerk

Nee, ik ben niet voor niks eigen baas. Ik ben ook eigen baas omdat ieder andere baas mij wellicht een ietsie pietsie intens vindt.

En ik vind mij wel meevallen. En sinds ik mezelf ook een beetje aardiger ben gaan vinden, gaat het eigenlijk steeds beter.

Ik denk wel dat ik dit jaar een goede beoordeling krijg, maar geen bonus. Maar die krijgt bij ons op de zaak niemand. Dus, zodoende.

Kinderkanker, mooie vrouwen en de toeslagenaffaire.

Met ingang van 1 januari 2022 zal ons officiële standpunt over geloofskwesties worden gewijzigd van “Wij respecteren ieder geloof en vrede op aarde.”, in “God bestaat niet.”. Voor dat standpunt hebben wij 3 uitstekende argumenten, die ik hier nader toelicht:

Kinderkanker

Punt. Want die hoeft ik verder niet uit te leggen toch? Als de barmhartige zo barmhartig was, stierven er wereldwijd geen duizenden en duizenden onschuldige kinderen dagelijks aan de meest verschrikkelijke ellende. En hier in Europa hebben wij de zaakjes goed voor elkaar, en omdat er hier nog maar weinig kindjes aan andere ellende sterven, dacht de Almachtige: Kinderkanker.

Nee, ik geloof dat ook niet. Maar ik geloof ook niet dat een barmhartige God zou toestaan dat dat bestond.

En ziedaar, het eerste onomstotelijk bewijs dat God niet kan bestaan.

Mooie vrouwen

Kijk, over smaak moet je twisten, maar we kunnen er niet omheen: Je hebt mooie mensen en minder mooie, om niet te zeggen lelijke mensen. Fact of life zou je zeggen. Maar daar vindt ik toch nog wel even iets van.

Kijk, als er een almachtig opperwezen zou bestaan, dan was de wereld veel mooier geweest als nu. Wat nu komt het geregeld voor dat ik een vrouw tegenkom waarvan ik denk: “Godverdomme zeg, er kan geen mooi meer bij.”. En dan zijn er ook nog mensen waarvan ik denk.. Afijn.

Nou, waarvan ik dus denk, als er een god was, dan had die in al Zijn wijsheid dat hele mooie meisje een beetje minder mooi gegeven, want dan was ze nog steeds heel mooi geweest en voor Insta maakt het toch niet uit want die foto’s gaan toch altijd eerst even door de touch up tool app. “Ben toch zeker geen pauper”. Dan moet je wat make up opeten, dacht ik, wordt je misschien ook wat mooier van aan de binnenkant bitch. Maar ik dwaal af.

Als de almachtige zelf de rest van al dat moois een beetje verdeeld had onder de minder mooie mensen, was iedereen blij. Niet in de laatste plaats ondergetekende. Want ik vind toch echt dat ze die Brad Pitt, van hogerhand, toch wel heel erg hebben overbedeeld. Kijk en dat wil niet zeggen dat ik een boerenlul met hondenhaar ben. Maar als boerenlul met hondenhaar wil je ook wel een beetje meer op Brad Pitt lijken. Kortom, het tweede sluitende bewijs dat God niet bestaat lijkt me geleverd.

De toeslagenaffaire.

Als een almachtig, alwetend en nimmer falend Goddelijk wezen in zijn almachtige wijsheid heerser is over hemel en aarde, dan had ie de hele toeslagenaffaire al bij de bouw van het gebruikte algoritme in de kiem kunnen smoren. Gewoon een kwestie van op een dooie dinsdagmiddag bij iemand in zijn hoofd het besef aanzetten dat controleren op fraude met de nu voorliggende parameters als postcode, niet Nederlandse achternaam, en nationaliteit, je discriminatie in de hand werkt. Gewoon omdat het kan.

Als je dat in de juiste vergadering, bij de juiste loonslaaf, op precies de goede dooie dinsdagmiddag had gedaan, was er nimmer controle gevolgd, en had de belastingdienst ook niet de belachelijke plicht alles terug te vorderen, dus ook niet hoeven nakomen. Dat moet als Almachtige toch een appeltje eitje zijn, zou je denken.

Kijk, en er zijn veel meer voorbeelden te bedenken. En daarmee schuif ik niet alle ellende in de wereld op een hoop. Dat wat wij onszelf aandoen is de waanzin voorbij.

Maar ieder mens kan zich wel iets herinneren dat is gebeurd, en bedacht dat als er een God had bestaan was dit nooit gebeurd. Iedereen kan daar een voorbeeld van noemen. En dat is wat de aanklager betreft Edelachtbare leden van de rechtbank, het derde onomstotelijk bewijsmiddel dat God niet bestaat en wij het allemaal helemaal zelf moeten doen.

We moeten het dus allemaal zelf doen, maar wij doen het ook nog eens alleen.

Dat we het zelf moeten doen zal veel mensen niet bepaald boeien. Weer zo’n fact of life zou je zeggen, maar waarom wij het ons daarnaast nog moeilijker maken door het ook nog eens steeds meer alleen te doen, is mij een raadsel.

Want, wat men dan noemt, de individualisering van de maatschappij ligt ruim voor op schema, als je kijkt op de lange termijn. De coronacrisis heeft wat dat betreft alleen maar héél stevig bijgedragen aan het verder verscheuren van het stoffen lapje dat wij onze maatschappij noemen.

Samen.

In den beginne was het niets. En toen kwam de Coronacrisis, en ging iedereen voor elkaar koken, zorgen, boodschappen doen en zwaaien achter een raam. Daarna was het al snel weer niks. Om het in vaktermen te blijven: Een inclusieve samenleving zijn we nog niet. Kijk, sinds wij, de gehandicapten en chronisch zieken van dit land in 2016 besloten dat jullie van FC Valide ook voortaan met ons mee mogen doen, zodat wij het aanvullende VN verdrag rechten van de mens met een handicap en inclusieve samenleving, naleven, moeten wij ons en de maatschappij zo aanpassen, dat jullie van FC Valide ook overal aan mee kunnen doen.

Alleen

Maar hardnekkig blijft FC Valide vasthouden aan het 11-Messi’s systeem. In dat systeem heb je geen middenveld of flanken, maar 11 individuele spelers die allemaal willen scoren. “En als jij een teamsport in je eentje probeert te spelen, kun je de sport niet beoefenen. Maar da’s logisch”. Kortom, we hadden deze crisis nodig, allereerst om de snelheid uit die hele ratrace te halen. Maar voor extra saamhorigheid zorgde het maar even.

Zelf doen, betekent niet alleen doen.

Wij van FC Invalide weten het allang: “Herstellen doe je zelf, maar niet alleen.”. En ook onderling hebben wij meer cohesie als de doordrammers van FC Valide. Dat komt omdat wij wel de tijd en het vermogen hebben, om verder te kijken dan dat onze carrière lang is. Bij FC Valide rennen ze zich rot, totdat de burn-out toeslaat. Dat is niet hetzelfde als iemand tot op zijn veters affikken. Of eigenlijk toch wel: Maar dan doe je het wel helemaal zelf.

Stop, in the name of love!

Ga ‘s Inclusiever, het maakt je liever!

Dat zou een mooie nieuwe Sire reclamecampagne kunnen worden. En hoognodig ook. Want wist u dat in landen met inclusievere gemeenschappen, het leven echt beter is? Minder misdaad, verwarde mensen of eenzamen. Daar hebben ze tweezamen, driezamen en pleintjes volzamen.

Dus stoppen met de ratrace, en terug naar inclusief gaan.

Want ook u wordt vanzelf ingehaald door de werkelijkheid. U of binnenkort uw ouders worden op een dag hulpbehoevend. En aangezien jullie stug op Mark Rutte en zijn Vaak Veroordeelde Democraten blijven stemmen, is Zelfredzaamheid heilig verklaard. En daar plukt u vanzelf de wrange vruchten van. Want het skiën combineren met Corona is al godsonmogelijk. Met de mantelzorg van oma erbij, wordt skiën in de bergen al snel je ski’s terug in de berging. Want deze opeenvolgende regeringen hebben dan wel een potje voor slechte tijden gespaard. Ze naaien er blind honderden miljoenen euro’s doorheen aan mondkapjes en testsamenleving. Niet echt een aanbeveling dat de Staat zijn boekhouding en inkoop niet op orde heeft. Ook wel een Sywertje genoemd naar de gelijknamige koning van de pandemieprofiteurs.

Alleen samen..

Krijgen wij individualisering eronder.

Althans, dat vind ik.

Stefan Vlaminckx is VN ambassadeur rechten van de mens met een handicap en inclusieve samenleving. Hij blogt over alles wat hem opvalt, aandacht verdiend of gewoonweg een misstand is die aangepakt moet worden.
VN ambassadeur rechten van de mens met een handicap en inclusieve samenleving, blogger en ontwikkelaar van het eerste VBHC concept voor in de WMO-bg thuisbegeleiding.

Open brief aan minister Sander Dekker, en kamerlid Pieter Omzigt

Excellenties,

Ik vraag uw zéér dringende aandacht en advies met betrekking tot de veiligheid van een 7- jarig meisje dat momenteel in het eenoudergezin van haar moeder verblijft.

De casuïstiek:

2 jaar geleden ben ik door de rechtbank midden Nederland afdeling jeugdrecht aangesteld om de omgangsmomenten tussen vader en dochter te begeleiden, de veiligheid van het kind te bewaken tijdens de omgangsmomenten en een risicoanalyse op te stellen ten aanzien van de omgang met vader en de door de rechter verordonneerde snelle uitbreiding van het aantal uren contact tussen vader en dochter, zonder dat de moeder haar invloed voor, tijdens en na de omgang kan aanwenden om het herstel van de vader dochter relatie te frustreren. De rechter, in navolging van onder andere de politie en andere betrokken hulpverleners, stelde in haar uitspraak dat met name het projecteren van moeders angsten op haar dochter zeer schadelijk is voor de ontwikkeling van het kind en verwoestend werkt op de vader dochter relatie. Moeder heeft ook alles uit de kast getrokken om vader en in diskrediet te brengen, en aan geen enkele aanwijzing gehoor gegeven of meegewerkt.

Ik heb als hulpverlener afgelopen week een bericht gekregen met verontrustende informatie omtrent dit gezin. De afzender heb ik teruggemeld dat die uitsluitend zelf en anoniem kan melden bij veilig thuis. En ik dus niets kan met die informatie. Wel heb ik het gezin van de vader benaderd en zijn vrouw gesproken, want vader was op familiebezoek. En de informatie die ik uit dat gesprek kreeg, zeker ook in combinatie met de eerste tip, vind ik dusdanig verontrustend dat ik het met mijn professionele en persoonlijke geweten niet meer kan rijmen niets te doen met de ontvangen informatie en om herhaling door SAVE Nieuwegein te voorkomen.

Maar als ernstig bezorgd professional, maar zonder nog direct betrokken te zijn, kan ik nergens terecht om dit kind te beschermen of beter beschermd te krijgen.

Hoe is deze perfect storm ontstaan? Als direct gevolg van het niet uitvoeren van de uitspraak van de rechter, het vanaf gesprek 1 blokkeren van onze initiatieven om tot een juiste uitvoering te komen en daarbij niets te schuwen, heeft SAVE bewust gekozen voor het ruimte bieden aan moeder om al haar negativiteit en weigering enige medewerking te verlenen aan ook een onderdeel van het proces. En dat juist, zo besloot de rechter, had met de uitspraak in de hand, onze begeleiding en alle andere noodzakelijke ondersteuning, gestopt moeten worden. Want elke dag zonder haar vader is schade aan de ontwikkeling van het kind. Ook psycho sociale problematiek en zo nog wat gevaren, voor de ontwikkeling en hechting van het kind, worden door alle andere betrokken hulpverleners buiten SAVE als ernstige bedreigingen voor het kind aangemerkt.

Nu dat Samen Veilig (SAVE), zo bleek mij deze week, de OTS wil beëindigen, en in de brief met het verzoek, onomwonden neerzet dat de situatie bij moeder onveilig is, wil je als professional ergens je verhaal kunnen doen. En niet gehoord worden, wel serieus genomen worden. Immers, de combinatie van informatie uit de eerste hand, de vaststelling dat twee jaar geleden al had moeten worden ingegrepen en het feit dat vader overal aan heeft meegewerkt en uit onderzoek gebleken is dat hij wel geschikt is als ouder waar het kind kan wonen, vragen toch om snel ingrijpen. En niet door SAVE, want die adviseren vader zich erbij neer te leggen.

Daarom graag van u een advies hoe ik als professional en hulpverlener kan zorgen voor een veilige leefomgeving voor dit kind?

Help alstublieft!!

Stefan Vlaminckx is VN ambassadeur rechten van de mens met een handicap en inclusieve samenleving. Hij blogt over alles wat hem opvalt, aandacht verdiend of gewoonweg een misstand is die aangepakt moet worden.
VN ambassadeur rechten van de mens met een handicap en inclusieve samenleving, blogger en ontwikkelaar van het eerste VBHC concept voor in de WMO-bg thuisbegeleiding.

Met de instemming van Angela de Jong is Op1 begonnen Nederland in tweeën te delen

Bij Op1 was gisterenavond een meneer te gast. Ongevaccineerd, negatief getest, maar alsnog op 1,5 meter gezet, want “Je weet maar nooit”. Met instemming van de betreffende gast overigens, maar dat neem ik hem niet kwalijk. De redactie van Op1 wel. Want we hadden toch afgesproken dat, indien we een QR code konden laten zien we overal welkom waren? Toch?

Nou niet dus! De redactie vond het een goed plan de gast aan tafel te weigeren.

Dit terwijl de gast natuurlijke immuniteit geniet omdat hij corona heeft doorgemaakt. Dat was ook gebleken uit serologisch (bloed-) onderzoek. Toch verklaarde de presentatie de man tot paria, en ging er trots op dat men deze meneer zover had gekregen daarmee in te stemmen. De tafel vol medici, zelfs een lid van het OMT zat er, deed niets om dit onrecht recht te zetten. Dat je er de “Zie je nou wel” community nog meer munitie mee geeft en het wantrouwen in de overheid of te nemen maatregelen ermee ondermijnt, lijkt iedereen een zorg te zijn.

En Angela de Jong had het ook gezien, zo bleek vanmiddag uit haar column.

En het kon haar goedkeuring wel wegdragen zo bleek uit de strekking van haar column. Dit was de toekomst! Weg met al dat ongevaccineerde tuig. Die moeten, aldus Op1 gast René Mioch, allemaal maar in Staphorst gaan wonen. Het door mij geleverde commentaar op de column van de Jong haalde het niet. De moderators van het AD kozen duidelijk voor de commentaren van de voorstanders van tweedeling. Want er stonden ook wel commentaren van eerlijkdenkenden maar die waren toch ruim in de minderheid.

Mij maakt het kwaad, want dit was niet de afspraak.

Hoe we de oplopende besmettingen, opnames en doden moeten indammen weet ik niet en heb ik ook niet echt een mening over. Want maatregelen alleen voor ongevaccineerden zie ik als onuitvoerbaar vanwege de onmogelijke handhaving. Regionale maatregelen zou een mogelijkheid zijn, maar wil het kabinet daar wel aan? Vandaar dat ik me geen mening vorm maar afwacht. Wel maakt de handelswijze van Op1 en de daarover verschenen column van de Jong me kwaad. Want wat je zo feitelijk communiceert is dat we in Nederland allemaal gelijk zijn, maar gevaccineerde mensen een beetje meer gelijk. En dat komt dan meteen aan artikel 1 van de grondwet. Immers, we hadden ongevaccineerd maar getest gelijk verklaard aan gevaccineerd.

Ik vrees met grote vrezen de komende maanden.

Want ga ik het nog meemaken dat er toch weer een deel van de bevolking uitgesloten gaat worden, in dit geval op medische parameters? Ik hoop hartstochtelijk van niet. Maar uitsluiten durf ik het, helaas, niet.

Stefan Vlaminckx is VN ambassadeur rechten van de mens met een handicap en inclusieve samenleving. Hij blogt over alles wat hem opvalt, aandacht verdiend of gewoonweg een misstand is die aangepakt moet worden.
VN ambassadeur rechten van de mens met een handicap en inclusieve samenleving, blogger en ontwikkelaar van het eerste VBHC concept voor in de WMO-bg thuisbegeleiding.

Pieter Omzigt neemt Mark Rutte de maat inzake toetsing aan de grondwet

Pieter Omzigt heeft, wederom zou ik zeggen, demissionair premier Rutte in de tang genomen. Ditmaal over het toetsen van zaken aan de grondwet.

Want als het gaat om het inkomen van de Koning, toetst hij het vrijgeven van de gegevens eerst aan de grondwet.

En weigert die vervolgens vrij te geven met een beroep op de grondrechten die de grondwet de Koning toekent. Met name privacy, en een persoonlijke levenssfeer gelden in deze als argument om geen gegevens openbaar te maken.

Pieter Omzigt stelde vandaag dan ook een set interessante vragen over de huidige coronamaatregelen.

Namelijk, naast die over de wetenschappelijke onderbouwing en de handelswijze van landen als Zweden en Denemarken, waar maatregelen allang zijn afgebouwd en men toch veel betere cijfers laat zien als hier, die over een grondwettelijke toetsing nu de demissionair premier heeft aangetoond dat hij weet heeft van de mogelijkheid om maatregelen te toetsen aan de grondwet, en die toetsing wel toepast als het gaat over de persoonlijke levenssfeer van de Koning. In gewone mensentaal: Hij grijpt ‘m bij zijn kloten en draait ze net zolang naar rechts totdat Don teflon Mark Rutte hem uitlegt waarom voor de Koning wel aan de grondwet wordt getoetst, maar voor diens onderdanen die toetsing niet plaatsvindt.

U kunt zich voorstellen dat deze VN ambassadeur rechten van de mens met een handicap en inclusieve samenleving, een klein vreugdedansje maakt.

Want nu is toetsing van de coronamaatregelen aan de grondwet nog lang geen feit, maar eindelijk is er een parlementariër die er naar vraagt. Een volksvertegenwoordiger die die vragen stelt die al veel mensen stelde, maar nooit beantwoord werden. Ook de toeslagenaffaire en of je kinderen vanwege financiële problemen van de ouders eigenlijk wel uit huis mag plaatsen komt voor een dergelijke toetsing in aanmerking.

En waar stopt beleid en begint het misbruiken van macht?

Het gemak waarmee de achtereenvolgende kabinetten Rutte beschikken en beslissen over het leven van degene die zij horen te dienen, begint hele enge trekjes te vertonen. Waar eindigt beleid en begint machtsmisbruik? Want of je nou praat over jeugdzorg, de wet Damocles, de toeslagenaffaire of de zorgverlening aan de kwetsbaarste mensen binnen onze samenleving, Rutte heeft inmiddels wel 1 ding bewezen: Hij houdt er zowat een fetish op na waar het het pakken van kwetsbare of kwetsbaar gemaakte mensen betreft. Of je nou gepensioneerd bent, gehandicapt of tachtig euro te weinig hebt overgemaakt aan de kinderopvang. In de Rutte fuik gevangen, kom je er niet snel meer uit. Ja, of veel slechter als je erin ging.

Althans, dat vind ik.

Stefan Vlaminckx is VN ambassadeur rechten van de mens met een handicap en inclusieve samenleving. Hij blogt over alles wat hem opvalt, aandacht verdiend of gewoonweg een misstand is die aangepakt moet worden.
VN ambassadeur rechten van de mens met een handicap en inclusieve samenleving, blogger en ontwikkelaar van het eerste VBHC concept voor in de WMO-bg thuisbegeleiding.