WvGGZ, zoek de verschillen

Nu, zes weken in het nieuwe jaar, merk ik nog niks van de verbetering die de WvGGZ moet brengen. Wel blijf ik er van overtuigd dat zonder verdere verbetering van deze wet, het ook met deze wet niet gaat lukken betere omstandigheden te bewerkstelligen voor de kwetsbaarste groep GGZ patiënten.

Vogelvrij

Want nog altijd ben je bij GGZ met dwang als burger feitelijk vogelvrij verklaard. Dat zie ik in de praktijk ook gewoon gebeuren. Want alles wat jij zegt of doet als patiënt, wordt gelegd langs de meetlat van het ziektebeeld. Dus elke stemverheffing is agressie, elke discussie wijst op decompensatie, en wordt soms zelfs als waanidee afgedaan als dat de betreffende behandelaar zo uitkomt. Ondertussen mag men de patiënten volpompen met de gevaarlijkste soorten vergif die er zijn. De zogenaamde A-typische anti psychotica, nieuwe generatie en reteduur, hebben nagenoeg allemaal verschrikkelijke, soms dodelijke bijwerkingen. En het toepassen van depot toediening gaat desnoods onder dwang, ook als jij als patiënt met valide argumenten komt om te kiezen voor een ander middel.

Zelfs je eigen advocaat helpt je niet.

Want die hecht meer geloof aan wat de psychiater zegt, dan aan wat jij te melden hebt. Dat heb ik zelf zien gebeuren. Zo ook de rechter. En dat is het meest schrikbarende aan de hele verplichte GGZ: Anoniem mag de burger zijn zorgen uitten. Vervolgens komt de GGZ die er een financieel belang bij heeft, beoordelen of er behandeld moet worden, en als jij als patiënt dat niet wil en onder dwang gebracht wordt mag diezelfde GGZ instelling beschikken over jouw leven. En die hebben er geen enkel belang bij jou zo snel mogelijk uit behandeling te krijgen.

Beweer ik hier nu dat psychiaters niet integer zijn?

Ik heb al vaker gezien dat er niet integer wordt gewerkt ja, dat klopt inderdaad. En de goeie hangen we apart zeg maar. Want die zijn er heus wel. Maar mijn grootste probleem is dat er niet gekeken wordt wat het beste is voor een patiënt, maar wat er het best geleverd kan worden aan een patiënt.

En dat moet nu eindelijk eens stoppen.

Want dat hele marktdenken is funest voor de kwetsbaarste groepen. De zware, zeer moeilijk te helpen patiënten vissen overal achter het net, met als argument dat het specialisme niet in huis is. De waarheid is dat zulke dossiers meer kosten als dat ze opleveren. Wat ook komt door de per handeling gefinancierde zorg (DBC).

Ook GGZ hulp naar de burger brengen lijkt niet te lukken.

Want niet elke kwaal hoeft binnen de GGZ behandeld te worden. Zelfhulpgroepen opzetten en in de eerstelijns zorg investeren zodat milde klachten niet verder als de huisarts komen, komt ook nog niet echt van de grond. Net zoals het omarmen van de meerwaarde die de ervaringsdeskundige kan brengen, niet wordt uitgenut.

Dan nog het diagnosticeren t.b.v. het tegemoetkomen van de schooljuf.

Dan loopt de jeugdzorg en jeugd GGZ helemaal vol met kinderen die naar de zorg worden verwezen omdat de schooljuf (of meester uiteraard, maar die worden steeds schaarser) een leerling te druk vindt of teveel aandacht moet geven, en de school daar zelf geen oplossing voor lijkt te hebben. Vroeger was je gewoon druk, tegenwoordig heb je dan ADHD. Ook laat men op school veel teveel de oren hangen naar de mening van de ouders. Want, mondig als ze tegenwoordig zijn, klaagt men ook als hun oogappeltje langs de druktemaker van de klas moet zitten. Want zo wordt oogappeltje nooit geen Einstein. En dat oogappeltje er wellicht helemaal de capaciteiten niet voor heeft, dat wil men al helemaal niet horen.

Kortom, er valt nog heel veel te verbeteren.

En tot die tijd zou de wetgever heel terughoudend moeten zijn in allerlei soorten dwang mogelijk te maken op basis van anonieme meldingen. Want ik wed om alles wat me lief is, dat als het niet meer anoniem kan, meldingen acuut opdrogen. En het pilletje pushen om de juf te pleasen moet ook maar eens stoppen.

Althans, dat vind ik.

Bewindvoerders stelen niet.

Ze verduisteren… Nu.nl berichtte afgelopen zaterdag dat twee Limburgse bewindvoerders zo’n €400.000,- hebben onttrokken aan de boedel van hun cliënten in de WSNP. Dus, je hebt al niets meer, en van dat kleine beetje dat je overhoudt om van te leven, jat je bewindvoerder ook nog eens een deel om daarvan lekker te gaan gokken. In het casino. En ik schreef het hierboven al: Dat is geen diefstal. Dat valt onder het veel milder gestrafte verduisteren.

Verzwarende omstandigheden

En natuurlijk zijn het feit dat je jat (want ik.blijf het diefstal vinden) van kwetsbare mensen, en je daardoor ook nog de schuldeisers hebt benadeeld, om over liegen tegen de rechter maar te zwijgen, verzwarende omstandigheden. Toch had ik liever het zwaarder gestrafte diefstal met verzwarende omstandigheid opgelegd zien worden. Want de straf op deze misdaden kan mij niet hoog genoeg zijn. Misdaden gericht tegen kwetsbare mensen, zouden voor mij zo ongeveer de enige reden zijn om te overwegen voor de doodstraf te zijn. Want ik ben ertegen, maar mensen in een kwetsbare positie feitelijk nog verder de ellende in helpen, daar kan ik echt woest over worden.

Het systeem deugt ook niet.

Het huidige controlemechanisme van de rechtspraak komt ook zwaar tekort. Voor het arrondissement waar ik onder val, was het ooit zo, dat 5 fulltime krachten ieder jaar 40.000 dossiers diende te controleren. 1 fulltimer viel af. Die stempelde namelijk de hele dag dossiers af, die niet voor controle in aanmerking kwamen. De andere vier deden gemiddeld 5 dossiers per werkdag. 4×5=20 dossiers per dag. 20×5=100 dossiers per week. Laten we ruim nemen en 52 weken tellen waarin er per jaar gewerkt wordt, en zo’n afdeling kan 5200 dossiers per jaar in zijn geheel controleren. Iets meer dus als tien procent van het geheel.

Netwerk cruciaal

Van cruciaal belang is het netwerk van de betreffende cliënt. Met toestemming van de betreffende cliënt kan iedereen meekijken met het werk van de bewindvoerder. En in mijn praktijk is gebleken dat het gunstige effect direct zichtbaar is, wanneer een derde zich gaat bemoeien met het werk van de bewindvoerder. Dus heeft u iemand in uw omgeving die in bewindvoering loopt en zich beklaagd, kijk dan niet weg maar kijk mee. Het helpt echt.

Geen vrij beroep

In tegenstelling tot wat ik in de commentaren las op nu.nl, is bewindvoerder geen vrij beroep in die zin dat er wel degelijk flinke eisen worden gesteld aan opleiding en ervaring. Ook dien je je financieel te laten doorlichten en je moet een VOG kunnen overleggen. Kortom, niet iedereen met rekenmachine ervaring kan bewindvoerder worden.

Verdubbel de strafmaat

Of verdriedubbel ‘m voor mij part. Want, als je een hulpverlener iets aandoet tijdens zijn werk, dan kun je een zwaardere straf tegemoet zien. Zo beschermen we politie, brandweer en ambulancepersoneel. Andersom moet dat ook gaan gelden: Als jij als hulpverlener moedwillig je kwetsbare cliënt, patiënt of klant benadeeld, moet je een zwaardere straf krijgen als wanneer je een “gewone” burger hetzelfde aandoet. Dit is te billijken omdat we groepen burgers al onderscheiden van elkaar door hen die namens de staat hulp bieden extra beschermen met een hogere strafmaat.

Kom op, kom op, kom op nou!

Kom dus op voor je kwetsbare medemens door mee te kijken. Kom op voor je eigen belangen door niet zomaar ieder antwoord van je bewindvoerder als waarheid aan te nemen. En kom op nou politiek, en maak strafverzwaring mogelijk voor gevallen zoals hier beschreven. Want controleren betaald u niet. En dit laten gebeuren wilt u ook niet. Wegkijken kunt u vanaf nu ook niet meer. Dus actie! U zult wel moeten. Want dat is het eerlijke verhaal.

Althans, dat vind ik.

Was getekend, Stefan Vlaminckx

De Angela de Jong fetisj van Mediacourant

Het betreffende bericht op mediacourant.nl vindt u via deze link.

Brusselmans

Herman Brusselmans, u weet wel, dat is die plekzak met dat lange vette haar, en meer boeken op naam als uw plaatselijke bibliotheek, uit Vlaanderen, schreef een uiterst smerige column over mijn favo tv criticus, Angela de Jong. Niet dat ik ‘m via Blendle gelezen had, maar dat hoefde ook niet, want daar heb ik mijn personeel voor.

Persoonlijk

Want bij Mediacourant, een website met nieuws over tv, radio, Angela de Jong en kijkcijfers, hebben ze een redacteur met een heuse Angela fetisj die daadwerkelijk elke gelegenheid aangrijpt om iets lelijks over over de tv criticus van het AD te melden. En dan bedoel ik niet dat ie dat met veel speurwerk zelf bij elkaar schrijft, nee hoor dat is namelijk echt journalistiek werk en daar heeft ie een broertje dood aan. Nee, deze redacteur is meer van ctrl-c, ctrl-v, ook copy-pasten genoemd. En omdat het dus niks nieuws inhoudelijks bevat als wat kopieerbroddelwerk, lijkt het er zo langzamerhand op dat de betreffende redacteur een persoonlijke vete uitleeft op kosten van de baas.

Want waarom toch?

Waarom is het voor een site als Mediacourant, toch zo belangrijk wat een tv columniste doet, zegt, schrijft, of waar ze verschijnt? Ook dat persoonlijke tintje eraan begin langzaamaan een beetje eng te worden.

Digitale stalking

Het doet me denken aan digitale stalking, een fenomeen dat zijn intrede deed met het populair worden van eerst Hyves en toen Facebook. Digitale stalking wordt gepleegd door, vaak, niet de helderste sterren aan ons firmament, en kenmerkt zich door het stelselmatig blijven volgen, lastigvallen en willen contacten van een ander via de digitale snelweg.

Ook dit redacteurtje kan het niet laten

En tegenwoordig is het fervent en op de man gespeeld commentaar maken ook in de mainstream media een vaker voorkomende activiteit. Het zorgt voor de sfeer in delen van de maatschappij, dat ons land niet meer te redden is en het ieder voor zich is. Want doe je iets waar commentaar op te leveren is, dan wordt dat commentaar geleverd ook. Twitter is uiteindelijk het afvoerputje waar al dat soort bagger eindigt. Ook het redacteurtje van Mediacourant kan het niet laten.

Mijn inziens heeft dat maar een reden

Ik denk dat deze trend maar een reden heeft. Je hoeft dan niet meer kritisch naar je eigen handelen te kijken. Want het vermogen om zelfkritiek te hebben is evolutionair aan het uitfaseren. Niet meer nodig ook, want de digitalisering legt zoveel informatie bloot, dat een andere schuldige aanwijzen zoveel gemakkelijker is geworden. Behalve dan in ons vak: het begeleiden van kwetsbare mensen. Vandaag nog meldde een collega me dat hij, samen met de bijbehorende cliënten, afscheid had genomen van alle door hem ingehuurde krachten. Ondanks de flinke omzetderving, voelde het als een bevrijding. Want hij bood als werkgever een open en veilige omgeving om ook eigen falen bespreekbaar te maken, met de filosofie daarvan te kunnen leren. Maar steeds liep hij er tegenaan dat collega’s nimmer open waren over de zaken die niet goed liepen en hij daarvan pas hoorde als het feitelijk te laat was. Een opvallende conclusie.

Het zou sieren als..

De mediacourant hoofdredactie eens kritisch ging kijken naar welke feiten nou het copy pasten echt waard zijn. Want al polijst je een drol, het blijft een drol.

Althans, dat vind ik.

Stefan Vlaminckx, schrijver van dit column

Jeugdzorg ervaringen die je liever niet deelt…

Zoals u wellicht weet, kom ik graag spreken bij uw evenement, symposium of andersoortige bijeenkomst, als ik u iets kan leren door mijn ervaringen met u te delen. En dan heb ik het niet alleen over de ervaringen uit mijn eigen jeugd, maar ook ervaringen opgedaan in de afgelopen jaren, als hulpverlener voor, meestal, (een van) de ouders. Maar omdat ik u niet heel binnenkort ga treffen op zo’n bijeenkomst, ga ik u vandaag middels dit blog proberen iets bij te brengen. Want dat is wel nodig, althans dat vind ik.

Overtuigd van eigen gelijk

Want wat doet u als u als uitvoerend gezinsvoogd een kind onder OTS moet begeleiden en de rechter velt een vonnis, waarin u zich niet alleen niet kunt vinden, maar ook nog eens afwijkt van uw advies aan de rechter, omdat de rechter de relatie tussen ouder en kind zo belangrijk vindt dat zij een omgangsregeling uitspreekt, en ook zo snel mogelijk uitbreiding van de uren omgang wil zien? Dit terwijl u een veel geleidelijker traject heeft uitgedacht en dat samen met een collega organisatie had willen uitvoeren. Wat doet u dan? Gaat u netjes uitvoering geven aan het gestelde in de beschikking, of blijft u, overtuigd van eigen gelijk, koste wat het kost, uw eigen naad naaien?

Mijn ervaring zegt dat u niet zomaar uitvoering geeft aan iets waar u zich niet in kunt vinden.

En u zult wellicht zeggen dat dat ook logisch is, omdat u nou eenmaal bent opgeleid en aangesteld om het beste voor het betreffende kind te realiseren. En als de rechter dan lijnrecht ingaat tegen hetgeen u voorstaat dan is dat niet zomaar te billijken. Tot zover geen discussie, dat is een logisch gevolg van uw bevlogenheid en vakkennis gecombineerd met uw ervaring.

Maar in de casus waar ik het hier over heb, kon de hulpverlener het niet opbrengen zijn eigen gelijk te negeren.

En dat heeft geresulteerd in ernstige schade aan het kind, en een hele serie klachten. Klachten van de ouder, de begeleider van de omgangsregeling en het weer beëindigen van de omgangsregeling op dubieuze gronden. Want de informatie waar de rechter over kon beschikken gaf geen realistisch beeld van de daadwerkelijke situatie. Daarom heeft de betreffende ouder dan ook beroep aangetekend tegen de laatste uitspraak van de rechter, maar dat is wat de gezinsvoogd eigenlijk had moeten doen na het uitspreken van de hem onwelgevallige beschikking.

Maar de gezinsvoogd bleef gewoon doorgaan met zijn eigen plan erdoor te drukken

“Omdat ik dat kan doen”, zo liet hij een van de ouders weten. En alsof hij niet in de jeugdzorg werkte, probeerde hij op alle mogelijke manieren zijn zin er maar door te drijven. Niet het kind stond op de eerste plaats. Zijn gelijk en gekrenkte ego helaas wel. En daar komt de te leren les langzaamaan in zicht.

Want als professional heb je tools genoeg, je te verzetten tegen een uitspraak van de rechter.

Bijvoorbeeld hoger beroep aantekenen en de volgende rechter nog maar eens proberen te overtuigen op basis van jouw valide argumenten. Maar tot die tijd dient u zich wel neer te leggen bij wat het is, en ruimhartig medewerking te verlenen aan de op dat moment geldende uitspraak van de rechter. Want dat is wat er van een professional verwacht mag worden.

Nu draait het uit op een groot drama.

Want kind ziet ouder niet, jeugdzorgmedewerker moet zich komen verantwoorden bij de beroepsvereniging, en er moet een nieuwe gezinsvoogd worden aangesteld. Allemaal onnodig als er gewoon was meegewerkt.

En dat probeer ik u duidelijk te maken..

Maak gebruik van de middelen die u tot uw beschikking heeft om een uitspraak van de rechter te laten corrigeren als u dat nodig acht. Maar ga niet op eigen houtje een beschikking negeren. Want dan stelt u het belang van het kind niet meer voorop, maar wel uw eigen gelijk. En die inspanningen en energie kunt u beter stoppen in het uitvoeren van een gerechtelijke uitspraak en het nog beter optuigen van uw verweer ertegen. Want ouders worden alsmaar weerbaarder en zullen misstanden als deze steeds vaker in een klacht aan de kaak stellen. Zeker als ze hun kind in elkaar zien storten, zoals in dit voorbeeld.

Tot slot

Heb ik er zelf ook lang over gedaan om mijn kalmte te leren bewaren als er iets voorviel dat ik moeilijk kon billijken. Toch heb ik geleerd dat geduld beter werkt als drammen. En ik hoop u ook!

Althans, dat vind ik.

Binnen 14 dagen…

Binnen 14 dagen was het alweer raak! Nog geen twee weken waren we onderweg in het nieuwe jaar, en dus gestart met de WVGGZ, of het was al zover: Cliënt belt dat ie gedwongen opgenomen is. En dat dat onder valse voorwendselen is gegaan. Zogenaamd was hij te zien op videobeelden tijdens het slopen van een auto en het ingooien van ruiten. Een buurtcoördinator van de betreffende zorgverlener had hem herkend. En dus werd hij “op de telex gezet” wat zoveel betekent als gesignaleerd gezet bij de politie, zodat, zodra de medewerkers van Taxi Snor hem ergens zien, hij meteen wordt aangehouden en naar de HIC van de zorgverlener wordt gebracht.

En zo geschiedde…

En dan begint al snel mijn telefoon te rammelen. Cliënt compleet over de emmer. Want hij had het niet gedaan, en alweer werd hem onrecht aangedaan door alweer dezelfde zorgverlener, waar hij niet vanaf kan omdat ze in zijn woonplaats monopolist zijn. Dat de behandelrelatie al vier jaar stuk is, doet er niet toe. Hij staat onder machtiging, en dus ben je geheel overgeleverd aan de, nu ook weer, doodenge grillen van je zorgverlener. En mijn cliënt mag psychisch kwetsbaar heten, maar dit trekt weer zo’n wissel op hem, dat ze hem ook geen herstel gunnen. En dat is niet het eerste wat ik meemaak met deze zorgverlener. Ik zou er een boekje over open kunnen doen, en dat ga ik ook doen. Tegenover onderzoeksjournalisten van Follow the Money. Samen met nog veel meer zorgcowboys bagger.

Toen zijn advocaat mede namens mij ging aandringen de betreffende video te willen zien, kwam er een mededeling..

Van de “geruchten” die er gingen over cliënt, was niks van waar gebleken. Ja ze zeiden het echt. Eerst was het met 100% zekerheid te zeggen dat het cliënt was die op de video hooligan voor beginners in de praktijk aan het brengen was. Cliënt vroeg zich af of dit niet wederrechtelijke vrijheidsberoving was. Ik snapte zijn redenering. Zelf gok ik erop dat ze daar vast wel weer een uitvlucht voor hebben. Wat ik vooral stuitend vind is de absolute nonchalance waarmee ze dit cliënt menen te mogen aandoen.

Ook de houding van de rechter in zaken met psychisch kwetsbare mensen, is op zijn minst vooringenomen te noemen.

Want nooit zal een rechter eens kritisch kijken naar de inbreng van de psychiater. Ooit heb ik samen met deze cliënt een hele berg gegevens, video’s, en feiten verzameld en in een website gepresenteerd, om de rechtbank eens voor te lichten over de laatste nieuwe inzichten op het gebied van het ziektebeeld van client. In die periode was hij een halfjaar niet bij de zorgverlener geweest. Dus was de opdracht aan zijn advocaat dat in te dienen en mij als degene die cliënt dagelijks had gesproken, mede op te roepen om mijn zegje te kunnen doen. Beide zijn niet gebeurd. Ze heeft de stukken niet ingediend en mij niet op laten roepen. Vervolgens liegt de behandelaar het zo bij elkaar, dat het lijkt alsof er een gewone behandelrelatie bestaat en zij zich een gedegen oordeel konden vormen aangaande de toestand van cliënt. En zo keurt de slager niet alleen zijn eigen vlees.. Hij bepaalt ook zelf de kwaliteiten waaraan het vlees moet voldoen.

WVGGZ maakt dat er niet beter op.

Want op het moment dat je als burger in beeld komt bij de gemeente als zijnde iemand die wellicht gedwongen behandeling nodig heeft, dan wordt die beoordeling geheel overgelaten aan de GGZ die daarna ook moet gaan behandelen. Dat werkt frauduleus handelen in de hand. Dat zie je wel weer bij de zelfregulering die accountants zichzelf hadden opgelegd. Bij controle bleek in 60% van de gevallen iets niet te kloppen. Kijk, en als jou financiering onder druk staat, dan is elke patiënt er een. En dus komt zo’n GGZ medewerker niet beoordelen of er behandeld moet worden. Maar wel wat er behandeld gaat worden. En dat was precies niet de bedoeling.

Althans, dat vind ik…

Nikkie laat zien dat het mag.

Nikkie de Jager, of Nikkie tutorials zoals de influencer in make up en mode op social media heet, heeft vandaag laten zien dat het mag: Jezelf zijn. Ook liet zij weten dat er mensen zijn die, omdat jij er het verder niet over had, menen dat je chantabel of afpersbaar bent als je niet van de daken schreeuwt een transgender te zijn. Dit terwijl het juist zo leuk is als transgender dat iedereen je ziet als van het geslacht dat jij altijd had willen zijn. Want is ze een mooie vrouw of wa? Maar jaloezie en afgunst triggerde iemand te dreigen met openbaarmaking van haar “grote geheim”. Dit terwijl er een heel ander geheim vandaag geopenbaard is: Dat ze nog veel harder heeft gewerkt om te komen waar ze nu is, als dat wij al dachten.

En dat verdient diep respect.

En ik begreep dat ze dat ook volop krijgt in de vorm van bergen positieve reacties. En terecht. Want ga er maar aanstaan, van geslacht wisselen. Daar komt zoveel bij kijken, en het leidt je door zoveel ups en downs, dat dat alleen een reden zou kunnen zijn er niet aan te beginnen. Maar je moet als je leeft in de wetenschap dat je in een verkeerd lichaam zit.

Gelukwensen

Ik wens haar dan ook bergen hervonden geluk, na deze coming out en de chantagepoging. Ook wens ik haar een honkbalknuppel en vijf minuten alleen met de dader. Want koppen verbouwen, daar verdiend ze al een aardige boterham mee. En verbouwen met een honkbalknuppel, is een mooie aanvulling op haar vakkennis.

U, mijn lezers, wens ik voor 2020 dezelfde passie voor je werk als Nikkie

Of als mij. Want dat hebben we gemeen, we doen het vanuit passie. En ik weet dat dat voor velen van u niet het geval is. De meeste mensen werken omdat het moet van de hypotheekbank, en in een functie die past bij het ooit behaalde diploma. Maar doe je dat waar je gepassioneerd van kan worden, dan ga je dat in alles merken. Het kost minder energie, het levert meer op en je blijft erbij lachen. Houd je nog tijd over ook.

Ik houd het hierbij

Want een goed voorbeeld doet vanzelf goed volgen. En daar is er weer een van bijgekomen vandaag.

Althans, dat vind ik.

Een ongelukkige week

Aart Staartjes is zwaar gewond geraakt, doordat een automobilist hem zo uit zijn scootmobiel knalde. Wederom is er een complete airliner verongelukt, dit keer omdat Iraans luchtdoelgeschut het toestel uit de lucht knalde. En ik was niet de enige die het opgevallen was dat Angela de Jong nogal in het nieuws was. Het regende de laatste dagen berichten, ingezonden brieven en columns over de nr 1 tv recensent van Nederland. Daar kom ik als laatste in deze column op terug, want dat wordt het lichtpuntje van dit verder niet zo vrolijke verhaal.

Want alweer? Hoe dan?

De hele wereld wist van de rel tussen Iran en Trumposetië. Ook was er nog maar een paar uur daarvoor door Iran een vergeldingsactie geplaatst. Toch was Teheran airport gewoon open. En toen het toestel bomvol studenten en andere voornamelijk Iraniërs en Canadezen linksaf sloeg richting volgende bestemming, schrok dat ene luitenantje dat dit weekend voor het eerst het luchtdoelgeschut mocht bedienen, zo erg dat ie meteen inkomend wapentuig meldde maar helaas geen gehoor kreeg. En toen moest ie zelf beslissen… En niemand had hem verteld dat alles dat van achteren kwam, en linksaf zou draaien, precies boven zijn werkplek, het burgerluchtvaart verkeer was dat gewoon van Allah Akbar Airport kwam nabij Teheran. En uiteraard leef ik mee met alle nabestaanden, ook die van MH 17, die dit weekend herbeleven dat het een lieve lust is. Maar ik moet toch ook even aan dat luitenantje denken. Die zijn opperbevelhebber hoort zeggen dat ėėn man een onvergeeflijke fout heeft gemaakt. En de rest van zijn hoogstwaarschijnlijk korte leven doorbrengt in de wetenschap dat hij honderden families in het verdriet heeft gestort.

Maar onderschat ook de ellende niet van de chauffeur die Aart Staartjes aanreed.

Die moet nou thuis uit gaan leggen dat ie meneer Aart op sterven na dood heeft gereden. Ga er maar aan staan. Er vanuit gaande dat ie kleine fans thuis heeft zitten, heeft de man een zware gang te gaan. Sommige dingen wil je je kinderen gewoon besparen. Luchtdoel-raket-ongelukken bijvoorbeeld. Maar ook meneer Aart ongelukken..

Om nog maar een knal aan te halen..

Ook wil je je kind zware verwondingen besparen omdat ie 12 dagen na nieuwjaar een vuurwerkbom laat knallen. Kijk, en wij waren vroeger geen haar beter. Maar de knallers van toen waren niet zwaar genoeg om als oorlogstuig te dienen, en wij waren er na nieuwjaar wel klaar mee. Want je wilde ook weer een keer af van die enorme piep in je oren. En mijn moeder wist altijd precies wanneer wij weer klandestien liepen te stoken en binnen een dag wie het aan ons verkocht. En tussen kerst en nieuwjaar kneep ze een oogje toe. Maar tussen Sinterklaas en kerst en na 1 januari moest je het niet wagen met vuurwerk te gooien. Want dan zwaaide er wat. En ik weet, je mag ze niet meer slaan. Maar wel dreigen om hun PlayStation X-Box of mobiel op te blazen met hun eigen vuurwerk. Of een daad te stellen, en het gewoon te doen. Volgend jaar gegarandeerd een rustige nieuwjaar. Wedden?

En dan nu, Angela.

Mijn vorige blog is uitstekend gelezen. Een klein recordaantal lezers wilde alles weten over de kont van Angela. En deze week koos werkgever AD in het redactioneel commentaar voor een frontaal tegenoffensief. Een linkse directe gevolgd door een uppercut en afgemaakt met een ware Rico Verhoeven style ram op de muil van alle liegende azijnpissers. Want wat denk je? Nul euro. Dat krijgt mijn favo tv columniste betaald per tv optreden. Zit al in haar salaris van AD. En nog een feitje: Als ze ergens zit, dan is dat als uithangbord van de werkgever. En in goed overleg met de werkgever. Jawel. Zelf was ze nog even op radio 1. En al dat gezeik over haar noemt zij business as usual. Kijk, my kind of girl!

Concluderend

Voor teveel mensen was het een ongelukkige week. Met teveel knallen zover na nieuwjaar. Maar ook die weken horen erbij. Ik hoop heel chauvinistisch dat de MH 17 nabestaanden weer snel hun rust terugvinden. En luchtruimen voortaan dichtgaan zodra er een conflict begint.

Althans dat vind ik.

De te dikke reet van Angela de Jong

Sinds, pakweg, een jaar is er een nieuw fenomeen op mijn televisie radar verschenen. Je kent het wel, ineens was het er. je weet niet wanneer het precies kwam, maar het hoort er meteen bij. O ja, en is niet meer weg te denken van je radar.

Er zijn vriendenkringen, die zo’n vriend in hun midden hebben.

Waarvan je ook niet meer weet wie hem ooit meebracht. Nou, voor mij is dat tv columniste van AD.nl Angela de Jong. Plotseling dook ze op in mijn tv wereldje. Zat ze aan tafel bij DWDD. Sindsdien is zij een van de bekendste Nederlander geworden. Toevallig of niet, als ze het ook maar waagt ergens op tv te verschijnen, dan zie ik het. Wordt er over haar geschreven dan lees ik het. Vraag me niet hoe het komt, want het is nou niet bepaald zo dat ik er speciaal moeite voor doe.

Nou is ze, vanwege haar eigenlijke baan, ook wel erg veel in het nieuws verschenen het laatste jaar.

Ze schrijft namelijk 5x per week een recensie over iets op tv. Daarbij benoemd ze haarfijn de pret- en pijnpunten van hetgeen ze recenseert. Gewoon, nuchter, to the point en kritisch. Dat weet ik omdat ik, nadat ik haar dus her en der met tv kijken was tegengekomen, klandestien het AD ben gaan uitpluizen opzoek naar de bron van alle commotie rondom haar persoontje. Want dat was er in ruime mate de laatste tijd. Met name haar eigen optredens op tv worden her en der breed uitgemeten en beoordeeld/veroordeeld.

En de meningen vallen uiteen in je haat haar, of je bent een fan van haar.

De meeste mediacritici verguisen haar, omdat ze op tv gerust even wil komen uitleggen waarom ze vind wat ze vindt of schreef wat ze schreef. Eva Jinek had haar afgelopen vrijdag nog aan haar nieuwe tafel. En diezelfde avond was het commentaar niet van de lucht. Slim van Jinek, ‘s-lands nummer 1 tv criticus uit te nodigen, want schrijf dan nog maar eens een kritische column.. Dat ging zo door tot vandaag, dinsdag. Angela was te vaak zelf op tv, ze schrijft complete televisieprogramma’s van het scherm, met een lichte fetish voor het elimineren van haperende talkshows. Als ze iets negatiefs schrijft, dan is ze de bitch die programma’s moedwillig de grond in schrijft, maar waagt ze het twee keer iets positiefs te schrijven over een programma, dan zal ze door het betreffende programma wel worden uitgenodigd voor een schnabbel. Want dat ze zich voor optredens laat betalen, deugt natuurlijk ook al niet. En sinds afgelopen vrijdag, en dat bevestigde ze zelf ook in haar column van gisteren, weten we dat ze ook nog een te dikke reet heeft.. Martijn Koning kwam zijn slecht ontvangen oudejaarsconference goed praten bij Jinek en maakte van de gelegenheid gebruik Angela’s goed gevulde derrière te becommentariëren.

Wat ik niet begrijp, is de ophef rondom mevrouw de Jong.

Wat mijzelf betreft; Ik ga haar steeds leuker vinden. Niet bepaald dom, scherp met haar pen, maar zonder vilein te worden en ik kan me meeste tijd nog vinden in haar analyses ook. Een heerlijk nuchter wijf en net een echt mens. Die wil je als tijdelijke buuf bij het kamperen. Wordt zeker gezellig. Maar goed, da’s mijn persoonlijke mening. En die kont is wat mij betreft alleen maar een pré. Maar voor heel veel media hotemetoten, Twitter baggeraars en televisie failures is zij zowat satan zelf. En nogmaals, daar begrijp ik helemaal niks van. Want om haar optreden bij Jinek nog maar eens aan te halen, daar zat ze vorig jaar in de eerste uitzending van het jaar ook. En het jaar daarvoor volgens mij ook. Om samen met Jinek het komende televisiejaar te bespreken. Dat is namelijk een expertise van haar. Om diezelfde reden nodigde ze ex voetballers of trainers uit als ze het over voetbal wil hebben, en Sander van der Wulp als het over politiek moet gaan. En het snijd nog hout ook, wat Angela de Jong weet in te brengen. Want zegt zij dat jouw favoriete programma het volgende seizoen niet gaat halen, dan begin maar vast met afscheid nemen hoor, want die zie je nooit meer terug.

En schnabbelen doet tout bekend Nederland.

Zolang ze onder de Peter R de V-norm blijft, zie ik het probleem niet. En programmamakers vragen haar, en niet andersom. Dan nog over wat ze schrijft: Eens schreef zij een kritisch stukje over onze nationale natte scheet Gordon, Goor voor vrienden, en het commentaar, vooral van Goor zelf, was niet van de lucht. Die fittie leiden ertoe dat het zijne keizerlijke doorluchtigheid Matthijs van Nieuwkerk behaagde beide eenvoudige burgers te ontbieden te zijner paleis teneinde aan de hoftafel van zijne doorluchtigheid, eens flink te kunnen discussiëren met de venijnige penvriendin en de natte scheet. Mevrouw de Jong zat er. Klaar om haar ongezouten kritiek op Goor te verdedigen. Maar de natte scheet belde op het laatste moment af. Kijk en dan ben je gewoon een wijf met ballen. En met grotere ballen als die van Goor.

Nou, en dat mag ik wel.

Want waar praten we nu eigenlijk over? Een fucking tv recensent. Een columniste met een scherp oog voor wat het Nederlandse publiek wel of niet wenst te consumeren qua tv. En haar column zit nog in het premium aanbod van het AD ook. Dus, tenzij je dat klandestien weet te ontwijken zoals ik, wordt haar column echt niet door elke tv kijker gelezen, en zij niet geheiligd als ‘s-lands tv goddess.

Mijn conclusie is simpel..

Al die vileine mediamannetjes, twitterbaggeraars en overige criticasters van mijn favo tv columniste vinden eigenlijk dat ze groot gelijk heeft, maar omdat falen geen optie is, dat nooit kunnen toegeven. En zeker niet aan een vrouw, zo lijkt het. Want wat dat betreft is er in dit land de afgelopen 40 jaar helemaal niks veranderd. Een vrouw met autoriteit, het blijft moeilijk voor de haantjes in het hok.

Althans dat vind ik.

Tot de volgende maar weer.

Hoe misbruik je de wet Damocles, Voor eigen gewin? Een handleiding.

Artikel 13b van de Opiumwet, wordt ook wel liefkozend de wet Damocles genoemd. Dit naar het zwaard van Damocles, na het hieronder beschreven verhaal uit de Griekse oudheid.

Damocles

(Citaat komt uit Wikipedia) “Damocles (Grieks: Δαμοκλῆς, Damoklē̂s), letterlijk “Roem van de Mensen”, was in de Griekse Oudheid een hoveling van Dionysius de Oudere, tiran van Syracuse. Hij was een vleier die tegen Dionysius zei hoe jaloers iedereen wel op hem was. Dionysius bood hem daarop op een dag een banket aan in zijn paleis. Eerst vond Damocles het fijn om in die weelde te leven, tot hij merkte dat er boven zijn hoofd door Dionysius een zwaard aan een paardenhaar was gehangen om het gevaar te laten zien waardoor iemand, die gelukkig of machtig is, voortdurend wordt bedreigd. Onmiddellijk verloor Damocles de wil om in voortdurende weelde te leven.

De wet Damocles

Artikel 13b geeft iedere gemeente in Nederland de vrijheid om middels bestuurlijk ingrijpen, drugshandel aan te pakken en te voorkomen. Daartoe hebben de gemeenten in Nederland een handleiding opgesteld hoe te handelen bij een verdenking of het vaststellen van drugshandel.

De dagelijkse praktijk in het uitvoeren van de wet Damocles

In de dagelijkse praktijk wijken nogal wat gemeenten af van wat de wet beoogd heeft, en hetgeen stond beschreven in de begeleidende brief van de regering. Want beoogd werd weliswaar dat de gemeenten de nodige middelen in handen kregen om de “war on drugs” te kunnen voeren, maar ook werd bedoeld dat er immer met maatwerkoplossingen gewerkt diende te worden, eerst een waarschuwing diende te worden gegeven, indien er al dan niet terecht drughandel werd vermoed. Wel waren de criteria om handel te kunnen vermoeden, zeer scherp geformuleerd, namelijk het bezit van meer als 0,5 gram harddrugs, 1 XTC pil of meer als 1 gram softdrugs. Immers, je mag legaal 5 gram softdrugs per keer aanschaffen in een koffieshop. En komt het zover dat de politie komt vragen om jouw woning te mogen controleren, en wordt er ook maar een halve kruimel meer gevonden, dan gaat je woning onherroepelijk dicht. Voor drie maanden. Dat betekent einde huurcontract of hypotheek. Huis weg, weggezet als drugsdealer, maatschappelijke positie naar de knoppen. En met dank aan Ridiouan Taghi, met nog meer onderbouwing als voorheen, zo vinden de dames en heren ambtenaren en gezagsdragers.

Maar stel je nou toch eens voor….

  • Jij bent mijn buurman en we hebben onderling een langlopend conflict.
  • Ik ben je ex en we zijn net uit elkaar en dat zit mij nog erg dwars.
  • Jij bent mijn baas, die ene ambtenaar die de vergunning van mijn dakkapel afwees, een vervelende leraar van mijn school, of een klasgenoot waar ik een grondige hekel aan heb.

Dan is het voor mij een appeltje eitje om jou ook zo’n Damocles maatregel aan te smeren. En nu denk jij: Ha Vlaminckx, maar dat vecht ik dan wel eventjes aan bij de gemeente en de rechter en dan komt het zeker goed, want bewijs hebben ze niet… Dan zeg ik jou: Fout! De gemeente mag bij het aantreffen van meer als bovengenoemde hoeveelheden, ervan uitgaan dat je een dealer bent en daarvoor elke maatregel op bestuurlijk niveau voor opleggen die men goeddunkt. Niks wordt er inhoudelijk getoetst, niet door de gemeente en niet door de rechter. En hoe kan het dan dat er bij jou überhaupt wat te vinden is, en weet de politie ook precies waar ze moeten zoeken? Omdat ik als jouw rancuneuze medeburger dat bij jouw heb binnengebracht en heb verstopt. En dat niet alleen. Geheel anoniem heb ik desnoods in vereniging met anderen, getipt via meld misdaad anoniem dat jij het spul verkocht aan minderjarigen waaronder mijn kind, die ik ermee betrapte.

En als je het dan geloofwaardig in elkaar steekt

Dan heb je als jouw tegenstander in deze, een leuk pakketje samengesteld. Namelijk een digitaal weegschaaltje van een euro of tien uit China, meerdere handelseenheden drugs, uiteraard wat contant geld, en dit alles netjes opgeborgen in een klein doosje en weggestopt in een klein hoekje zodat je het niet meteen ziet liggen, en waar jij als slachtoffer ook niet dagelijks kijkt. En dan denkt u wellicht dat handelseenheden drugs niet zomaar aan te komen zijn, maar dan heeft u het ontzettend mis. Want stel ik wil u als wietdealer neerzetten, dan zijn drie kleine zakjes wiet van een euro of zeven per stuk, zo gehaald bij een coffeeshop. Samen met een goedkoop digitaal weegschaaltje, vaak niet groter als een bankpas, en met nog een paar tientjes “wisselgeld”, om het geloofwaardiger te maken, kan de hele stunt voor rond de zes tientjes aan onkosten uitgevoerd worden. Met een smoesje praat je jezelf bij je buurman binnen, of dat laat je doen door een ander, en verstopt het samengestelde plastic of blikken doosje netjes ergens onopvallend. Maakt het alleen maar geloofwaardiger.

En op een dag verschijnt er ineens politie aan jouw deur met het verzoek jouw woning te mogen controleren op de aanwezigheid van drugs.

Daar hoeft je niet aan mee te werken, en ik adviseer je ook zeer nadrukkelijk, daar ook niet aan mee te werken ook, want een zogenaamde machtiging tot binnentreden, ook wel een huiszoekingsbevel, genoemd zullen ze niet bij zich hebben. Maar ze mogen in het kader van hun functie liegen dat ze barsten, en dus met allerlei dreigementen komen in een poging jou te bewegen mee te werken. En jij als onschuldige en verder niets vermoedende brave burger, gaat dan denken dat je medewerking verlenen, jouw onschuld zal bewijzen, dit terwijl het tegendeel dan waar zal blijken te zijn. En zijn ze eenmaal binnen, dan is het gelukt, en stort in minder als een halfjaar heel jouw leven, zoals je dat ooit kende, als een kaartenhuis in elkaar. Weg huis, baan, echtgenoot of echtgenote, en vrienden- en kennissenkring. Want niemand die daarna in de krant gelezen heeft wat er is gevonden, zal jou nog geloven, steunen of willen helpen. En wij hebben de macht om zo majeur in iemands leven in te grijpen, uit handen gegeven aan wat ambtenaren. En geen rechter die hun werk nog inhoudelijk wil toetsen. Nee mevrouw / meneer, bestuurlijke vrijheid heet dat.

Maar ook als je niet een oor wordt aangenaaid

Kan het je overkomen. Want weet jij zeker wat er allemaal wel of niet aanwezig is op de kamer van jouw puber? Wellicht hebben ze met wat vrienden gelapt om wiet te gaan halen, en ineens ook veel gehaald. Want hoe meer geld je geeft, des te goedkoper je het meekrijgt. Want het is net de gewone economie, die drugshandel. Het zal dan wel ergens droog bewaard moeten worden.. Wellicht verdiend uw hardwerkende student in de dop er een leuk zakcentje mee bij. Daar komt u pas achter als het te laat is.. En zo zijn er 1001 scenario’s te bedenken hoe het iedere brave burger kan overkomen. Inclusief met kwade opzet. Geen toetsing door een rechter. Geen enkele bewijslast noodzakelijk. Het moet voorhanden zijn. Meer niet.

Werk maken van toetsing.

Nadat het mij is overkomen in 2016, en feitelijk drie jaar na dato nog steeds overkomt, want ik ondervindt op dagelijkse basis nog steeds de gevolgen van de mij opgelegde maatregel. Terwijl bezit door het openbaar ministerie als onbewezen is geseponeerd en dat wat mij verweten werd op drijfzand bleek gebaseerd. Puur rancune van mijn ex. Dat was alles. En in de politierapportage lees je de ingekomen anonieme tips terug en wat er was gevonden. Een hoeveelheid die je op straat was afgenomen zonder verdere vervolging. De twee verklaringen dat het niet van mij was, en mijn gemotiveerde weerlegging van alle aan mij verweten feiten ontbraken geheel in de rapportage van de betreffende wijkagent. En dat mag. Op ambtseed. Wordt nog als zoete koek gevreten door gemeente en rechtbank ook. Want weglaten is geen liegen. Bij ons thuis noemde ze je dan een nsb-er. In deze maatschappij en tijd heet dat een gedegen stukje politiewerk.

Dus gaan we maar weer.. Allemaal op kosten van de Staat der Nederlanden en mijn gemeente.

Herhuisvestingskosten, herinrichtingskosten, kosten voor opvang, begeleiding en medische zorg. En in mijn geval maal twee, is wat u via de belastingen bijdraagt aan dit hele verhaal. Want iedereen moet wonen. En kunnen zitten. TV kunnen kijken en slapen en koken. Dus dank jullie wel allemaal. Ik zal er een mooie bank met bijpassend interieur voor gaan uitzoeken, hopelijk binnen niet al te lange tijd. Uiteraard houdt ik u op de hoogte.

Fijne feestdagen en een fantastisch 2020!

Gevecht van de eeuw

Afgelopen zaterdagavond, Gelredome Arnhem, het gevecht van de eeuw in het zwaargewicht kickboksen. De titanen: Rico Verhoeven en Badr Hari.

Rico 9 keer ongeslagen. Badr de runner up with a attitude.

Dit gevecht was de rematch van een gevecht, ik meen in 2016, waar destijds Badr bij geblesseerd raakte, en na een aantal ronde moest opgeven. Het was een weinig enerverende wedstrijd geweest, met een hoop bla bla in de media vooraf. Rico ging er vol zelfvertrouwen in, en Badr liet weinig zien dat inspireerde. Al met al was het niet veel.

Daar leek het deze keer weer naartoe te gaan.

Want de aankondiging per persconferentie verliep verbaal agressief, net als de eerste wedstrijd. En heel veel meer als we gaan elkaar slopen kwam er niet uit. Toch was dit, ondanks dezelfde afloop, een heel andere wedstrijd. Het begon de dag ervoor al bij de weging der titanen. Gemoedelijk lieten de heren zich wegen. En na de staredown kon er zowaar een omhelzing vanaf. Ook het wedstrijdverloop was totaal anders. Rico was nerveus. Badr beter in balans. Dit resulteerde tijdens de eerste paar rondes al in twee keer acht tellen wegens een knockdown van Badr op Rico. Op punten stond Badr dus al flink voor, toen “het” gebeurde. Badr haalt aan en plaatst een draaikick en die eindigde op het betonnen lichaam van Rico, althans het leek wel beton. Hij raakte, ik meen, zijn been en Badr schreeuwde moest gaan zitten, einde wedstrijd. Enkel- of in ieder geval een been blessure.

Toch toonde beide sporters zich ware gentlemen.

Oprecht bezorgd ging Rico naast Badr zitten om hem te steunen. Ook bedankte en prezen de heren elkaar uitgebreid op social media. Ook werd het voornemen elkaar nogeens te treffen, uitgesproken. De sportiviteit en het wederzijds respect droop eraf.

En waarom dat mijn column haalt?

Omdat ik, zo vlak voor de kerst, graag iets positiefs breng, en ik mijn mening, vooral gevoed door de negatieve pers rondom Badr van de afgelopen jaren, toch heb moeten bijstellen, over met name Badr. Hij maakte niet af maar wel waar afgelopen zaterdag. Hij was in topvorm, technisch de sterkere bokser, en alleen het betonnen lichaam van Rico redde Rico. Anders was ie ronde twee blijven liggen. Het deed me aan Rocky denken. Het is een positieve noot in deze donkere dagen voor kerst. Echt sportmanship, een sportief voorbeeld van hoe het ook kan. En het is weer eens wat anders als al dat gezeik en gezeur van de laatste maanden, in politiek, media en ja, zelfs in mijn privéleven.

Ik wens jullie dan ook:

Een goede, gezegend en vooral vrolijke kerst. En een 2020 om in te lijsten, nooit meer te vergeten en met dat gouden randje, dat iedereen graag ziet.

Tot volgend jaar!