Dag Peter. Dank je wel voor alles. Rust zacht

Vandaag en gisteren namen we afscheid van je. Massaal. En dat deed mij goed. Ik hoop je nabestaanden ook.

Nu de eerste schok geweest is, ben ik boos. Want dat prachtige levensmotto van je, op basis waarvan je onder andere de beslissing nam je niet te laten beveiligen, paste je, en heb je ten volle geleefd.

Maar zoals jij mensen op tv de maat nam als ze hun kennis of feiten niet op orde hadden en je daar oprecht boos over kon maken, zo zit ik nu met eenzelfde gevoel. En zou ik daar heel graag met jou over in discussie willen.

Want je zat allang niet meer in de misdaadverslageving zoals jaren terug. Je werkterrein had zich flink verplaatst naar coldcase onderzoek, belangenbehartiger en tv persoonlijkheid met een mening.

Zoals ik het begrijp, weigerde je beveiliging omdat je dat buigen vond voor terreur en dat nooit, was jouw motto.

Maar lieve, bovenste beste Peter, rust je nu in het geloof dat Kelly en Royce, je vrouw en je kleinkind het offer waard zijn dat je bracht? Nou, daar had ik wel met je over in discussie gewild. Want mijn respect voor jou zal er niet onder lijden. Maar ik vind het zwaar dat jouw principe dit gevolg kreeg. “Het komt goed pap” schreven je kinderen en daar geloof ik heilig in. Maar ik was zonder meer met je in discussie gegaan of je je niet vergist had. En dat had 2 kanten op gekund: Je had me na het brengen van mijn argumenten me grootmoedig gelijk gegeven. Of je had je standpunt nog maar eens met jouw eeuwige strijdbaarheid verdedigd.

Toch ben ik ook minder verdrietig, juist omdat ik las dat je nabestaanden zich met trots achter je scharen en dan is het belangrijkste gebeurt: Je tegenstander heeft dit niet gewonnen maar slechts zichzelf nog verder verlaagd.

Dus, voor het laatst: Dank je wel voor alles, Ga met God, en rust met het gegeven dat je er alles hebt uitgehaald, en voor mij en velen met mij, het verschil hebt kunnen maken.

Ik bedank als laatste je familie vrienden en allen die ons de kans boden afscheid van je te mogen komen nemen. En wens ze de kracht dit enorme verlies een plaats te geven die het verdient. Met trots in het hart en met een rechte rug alles uit de toekomst halen. En zo ook aan je terugdenken. Want het stond er: Je was een geweldige vader. Dus mission accomplished.

Stefan Vlaminckx is VN ambassadeur rechten van de mens met een handicap en inclusieve samenleving. Hij blogt over alles wat hem opvalt, aandacht verdiend of gewoonweg een misstand is die aangepakt moet worden.
VN ambassadeur rechten van de mens met een handicap en inclusieve samenleving, blogger en ontwikkelaar van het eerste VBHC concept voor in de WMO-bg thuisbegeleiding.

Open brief aan Peter R. de Vries

Godverdomme man, wat een enorme ramp dat je het niet gehaald hebt. Rust zacht kanjer!

Beste Peter,

Daar lig je dan: Te vechten voor jouw leven. Zoals je dat al jaren doet voor de slachtoffers en nabestaanden van velen verdwenen en vermoorde mensen. Want van nabestaanden van slachtoffers die niet meer thuiskomen is het leven eigenlijk ook voorbij.

Ook, omdat ik, niet wetende hoe je er aan toe bent, denk maar vooral voel, dat ook jouw leven zoals je dat kende, voorbij is. En ik heb geen woorden voor wat dat met mij doet.

Want als er nou iemand is die ik een compleet mens vind, dan ben jij het wel. En laat ik, in tegenstelling tot wat je eigenlijk verdiend, eens beginnen met dat wat jou zo irritant maakte: Waar je ook verscheen op tv, je kon over elk onderwerp meepraten, deed dat dan ook en dan had je godverdomme de feiten beter op een rijtje als degene die ze voor het onderwerp hadden uitgenodigd. Dit maakte je een gewilde gast in elke talkshow die er is. Maar zorgde er ook weleens voor dat ik je in een week vaker zag als, pak ‘m beet, mijn beste vriend of zelfs mijn buurman.

Privé deed je ook dat wat je deed met passie en diezelfde overtuiging als je werk als misdaadjournalist. Zo hebben jij , ik mijn toenmalige vrouw en de moeder van je kinderen weleens een drankje genuttigd aan een bar waar ik verder niets meer over kwijt wil als dat mijn toenmalige vrouw daarna nog tientallen malen weer juist daar wilde gaan stappen. Ik gok dat al dat sporten wat je al jaren doet daar debet aan was. En dan natuurlijk Ajax. Er is, met Nicky Verstappen als goeie tweede geen grotere Ajaxfan te vinden. En ook daarin liet je weer zien hoe een compleet mens je bent. Want was jij het oneens met de naamgever van die lelijke nichtendisco die Ajax gebruikt om zijn thuiswedstrijden te spelen, dan zei je dat ook gewoon. En onderbouwd met feiten ook. Was je er maar directeur geworden. Want die hebben ze nog nooit neergeschoten.

Maar dan was de dader van de moord op Nicky er misschien wel mee weggekomen, in plaats van veroordeeld zoals nu. Was dat miljoen tipgeld voor de oplossing van de zaak Tanja Groen, er nu niet geweest en hadden die mannen van de Puttense moordzaak nog altijd als moordenaars te boek gestaan.

Nicole van den Hurk, Joran van der Sloot, al die anderen die ik me nu even niet meer voor de geest kan halen, hadden nooit de aandacht en de daders hun gerechtigde straf gekregen, zonder jouw niet aflatende inzet en pitbullachtige vasthoudendheid.

En dat, beste Peter, is wat ik van jou geleerd heb en nog dagelijks toepas in mijn werk voor psychisch kwetsbare en geestelijk gehandicapte mensen: Niet loslaten. Als iets onrecht is moet dat eerst rechtgezet worden voordat je loslaat. En in mijn vak maakte ik van mijn probleem meestal het probleem van de tegenstander, omdat ik heb gemerkt dat je in zorgland zaken het snelst krijgt opgelost door ze dood te gooien met communicatie. Brieven sturen, blijven bellen en dat zovaak en veel mogelijk.

Er gaan 2 geruchten: Ridoan Taghi is de opdrachtgever achter de aanslag op jouw leven. En je zou ook door je hoofd geschoten zijn, en daar zou zelfs bewijs van op GeenStijl staan. Als dat laatste waar is, dan zien we je, nooit meer gezond en wel terug op tv om weer een zaak van groot belang onder onze aandacht te brengen of een politicus zijn oren te wassen bij Jinek aan tafel. Want ik heb slachtoffers gezien die een schot ik het hoofd overleefde en geen van hen had nog voldoende cognitieve vermogens over om normaal te kunnen functioneren. Die gedachte is zo ondragelijk dat ik tranen in mijn ogen krijg als ik eraan denk.

Als dat eerste gerucht waar is, dat Taghi het gedaan heeft, dan begrijp ik een aantal zaken niet: Hoe kan die opdracht zonder tenminste de hulp van zijn advocaat gegeven zijn? Waarom jou terwijl ie nog zo lovend over jouw werk was in de beroemde dodenlijstbrief die je van hem kreeg. Kijk, zijn advocaten kunnen ze niet aan omdat die te zwaar beveiligd worden. Dus dat zou voor mij de enige logische verklaring zijn, als het uit de hoek van Taghi komt.

Maar er zit in de EBI een nog veel grotere vriend van jou: Willem Holleeder. En ik ben er net zo van overtuigd dat die jou dood wil hebben als dat ie daar allang niet meer toe in staat is. En er is feitelijk maar 1 man die dit probleem zolang als nodig is zou blijven onderzoeken, en dat ben jij. Want mijn vertrouwen in justitie is inmiddels tot bijna nul gedaald dat ze dit gaan oplossen. Daar heb je completere speurder voor nodig. Maar die vecht momenteel voor zijn leven en heeft dus even geen tijd.

Uiteraard hoop ik dat je volledig gaat herstellen. Maar mocht dat wat ik vermoed waar zijn en dat je een zware hersenbeschadiging hebt opgelopen, dan hoop ik, hoe gek dat anderen dat ook zullen vinden, dat je een leven als zwaar gehandicapte bespaard zal blijven. Want da’s geen leven voor een man als jij, zo is mijn absolute overtuiging.

Gozer, dank je wel. Namens alles en iedereen die je ooit geholpen, geraakt en zoals in mijn geval wat geleerd hebt, dank je wel. We gaan je echt missen. Totdat je weer beter bent, en misschien wel voor altijd. Normaal sluit je dan af met een boodschap voor je kinderen partner, vrienden en familie om ze een hart onder de riem te steken, maar dat doet de rest van Nederland al en daarom sluit ik deze brief alvolgt af:

Moge degene die dit op hun geweten hebben, voor eeuwig branden in de hel.

Beterschap kerel!

Met vriendelijke groet,

Stefan Vlaminckx is VN ambassadeur rechten van de mens met een handicap en inclusieve samenleving. Hij blogt over alles wat hem opvalt, aandacht verdiend of gewoonweg een misstand is die aangepakt moet worden.
VN ambassadeur rechten van de mens met een handicap en inclusieve samenleving, blogger en ontwikkelaar van het eerste VBHC concept voor in de WMO-bg thuisbegeleiding.

doneren

Als je echt iets wil doen voor Peter doneer dan hier.