De grenzen van maatschappelijke discussie. Hoe zwart wit wil je het hebben?

Waar liggen de grenzen van maatschappelijke discussie? Ik bedoel daarmee, wanneer stop je met het produceren van reactieve twitterdiarree? Als je er dagen lang op hebt gehamerd hoe de vrouw was overleden, van het lijdend voorwerp in deze maatschappelijk discussie? De dochter tergend. Zover dat ze zich genoodzaakt voelde publiek te maken dat het lijdend voorwerp, laten we hem Johan noemen, niet thuis was toen zijn vrouw fataal van de trap lazerde, jaren geleden naar ik begreep.

Want dat zijn we geworden

We zijn ook niet echt meer in discussie. Je bent kamp Akwasi of kamp Johan. En ben je wit, dan ben je privileged en hoor je je diep te gaan schamen. Ben je zwart dan wordt je aan alle kanten benadeeld en gediscrimineerd, waar FC Roomwit wat aan dient te doen. Geen enkele nuance meer. Rutte praat niet met vertegenwoordigers aller kleuren, nee dat is een publiciteitsstunt. De regering zal er wel een zwartepieten verbod doorheen willen hebben voor november. Als pleister op de wonde.. Niks deugt er nog. COVID-19 is verzonnen om ons te onderdrukken. Niemand kan mij een doel aanwijzen, maar zover zijn we gezakt. We hebben geen grenzen meer. We gaan, heel borderline, volledig los op dat waar we optegen zijn, of domweg niet snappen. Resultaat? Ik herinner u nog even aan de grote toiletrollenrellen van maart jongstleden. Dit is nou Nederland. En Nederland, dat bent u.

Waarom jij doen zo ?

Dat is de grote vraag. Zitten racistische denkbeelden daadwerkelijk ingebakken in de mens? Want black lives schijnen ook gewoon racistisch te zijn. En zorgt het anonieme van social media ervoor dat jij het beest in je los meent te moeten laten? Ik weet het ook niet meer. Wat ik nog wel even in herinnering wil roepen is het verhaal over mijn tijd als optiek medewerker in Nijmegen. Daar werden wij gevraagd om stageplekken beschikbaar te stellen voor MBO leerlingen. Daar voldeden wij graag aan, en dus hebben wij destijds 2 periodes van acht weken een heuse stagiair(e) over de vloer gehad. Daar ging nog wel wat aan vooraf. Want tijdens de sollicitatieprocedure, de jongelui diende zichzelf bij ons te melden voor een gesprek, belde de coördinator van de school met de vraag of wij alstublieft wilde overwegen om jongeren met een niet Nederlandse afkomst, althans 3 generaties terug kwam opa uit Marokko over om hier te werken, wilde overwegen omdat ze daadwerkelijk overal geweigerd werden. Wij hebben eerst een jongen en daarna een vlotte jongedame op stage gehad, en daar zat meer arbeidsethos in als bij de gemiddelde volwassen witneus, zogezegd. Dus discriminatie op basis van afkomst is de afgelopen 20 jaar in ieder geval niet verbeterd.

Wel is de nuance maatschappijbreed redelijk ver te zoeken.

Want ik zie het niet. Dat witte privilege. Wellicht komt dat omdat ik ben opgegroeid in een wijk waar de achtergestelden gezellig samen in een wijk woonde. En ik geloof er heilig in dat de autochtone Nederlander zijn allochtone medelanders anders behandeld, als zoveel mensen met zoveel voorbeelden weten te komen. Maar het is hier geen USA. Hier ben je je leven niet kwijt, bij een verkeerde beweging. Mitch Henricus, roepen ze dan meteen. Ja, die had inderdaad zo niet aan zijn einde mogen komen, dat klopt. Maar het is ook waar dat Mitch geen schatje was en ook niet vies van een beetje uitdagen. Waarmee ik niks goedpraat maar slechts wat nuancering probeer aan te brengen. Dan heb je nog het zogenoemde etnisch profileren. Inderdaad een lastig probleem als jonge of redelijk jonge gasten, al dan niet behorende tot een groep waarvan bekend is dat ze vaker in de criminaliteitscijfers terugkomen, in een mooie dure auto rondrijden, die ze met veel en hard werken verdiend hebben. Want de politie hanteert een patseraanpak die erop gericht is om na te gaan of dure aankopen ook te verantwoorden zijn uit het gegenereerde inkomen. Ik denk dat dat ook wel kan op basis van uitsluitend een kenteken check gecombineerd met de gegevens van belasting en overige diensten. Het is per slot 2020 niet waar? En dat is dan ook precies de reden dat ik al dat heftige social media gereaguur niet zo goed snap. Discussie prima. Maar persoonlijk worden alleen als ook jij als reageerder met naam en toenaam genoemd mag worden.

Derksen en Co

Dan nog even terug naar het begin van deze column. De dochter van Johan Derksen, wiens moeder ooit fataal van de trap lazerde, meende te moeten reageren op een mevrouw die dagenlang Derksen aanduidde als diegene die zijn vrouw de fatale val had laten maken. Zij kwam met de mededeling dat Johan niet eens thuis was toen het gebeurde. En ik moet u eerlijk toegeven dat ik dat wel het grootste dieptepunt op social media van de laatste jaren heb gevonden. Dan lijkt het toch net alsof we steeds minder intelligent worden met zijn allen.

Althans dat vind ik.

Cyberpesten door grote mensen

Al jaren is het zogenaamde cyberbullying, Engels voor pesten via internet, een hot item met betrekking tot de schoolgaande jeugd. Maar vlakt u vooral de grote mensen niet uit. De afgelopen dagen mocht het mijzelf overkomen. En dat is geen fraai gezicht, volwassenen die zich gedragen als lastige pubertjes.

Er was eens…

Er was eens een dame die zich erg boos maakte over het feit dat men middels de wetenschappelijk onderbouwde ROM methode, in de GGZ begon met het meten van resultaten van de gegeven behandeling. Zij was echter niet boos over de meting ansich, maar wel over het feit dat de resultaten moesten worden gedeeld met een stichting, gelieerd aan de zorgverzekeraars van Nederland. Ze was vooral boos omdat dat te vaak gebeurde zonder toestemming aan de patiënt te hebben gevraagd. En ook omdat de gegevens te weinig geanonimiseerd werden aangeleverd aan voornoemde stichting. Zij voerde duchtig actie tegen zoveel onrecht, en op een dag kreeg zij haar finest hour yet: Ze won de zaak die ze erover had aangespannen. Lang verhaal kort: Einde oefening wat betreft het delen zonder toestemming.

Maar zoals altijd, is roem vergankelijk.

En zo verdween ook deze mevrouw weer langzaam in de vergetelheid. En om dat te voorkomen, bedacht zij een plan: Iedereen die zich richtte op het inzetten van de wetenschappelijk verder onomstreden ROM meetmethode, zou zij weleens even aanpakken op de privacyrechten van de cliënt of patiënt wiens resultaten men zou willen weten. Dus mevrouw gaat er feitelijk vanuit dat als je resultaten van behandeling of begeleiding probeert te meten, dat automatisch betekent dat je aan privacyschendingen doet. Dat is wat mij behandelaars destijds een denkfout noemde, en bij mij kwamen die voort uit een trauma uit mijn jeugd. Misschien heeft deze mevrouw ook wel een trauma opgelopen door al dat strijden tegen het delen van de ROM metingen destijds.. Je weet het niet..

Wat ik wel weet is dat ze redelijk last heeft gekregen van normvervaging

En van een niet te stoppen prestatiedrang. Want sinds een aantal jaren werk ik samen met de slimste appbouwer van Nederland samen aan een project om behandelresultaten meetbaar te maken. Eerst deed men dat puur als bedrijf. Tegenwoordig als stichting. Dit omdat grootverdienen niet het doel is, maar wel het onder een breed publiek en zorginstellingen bekend laten worden van deze privacybestendige app. Onderaan dit blog vindt u meer informatie over de stichting en de app. Want wordt deze app gemeengoed in de gehele gezondheidszorg, dan kan men veel efficiënter behandeling inzetten en op bijsturen, wat ervoor zorgt dat onze ziekenfondspolis betaalbaar blijft. De boze mevrouw uit dit verhaal heeft dit verhaal nooit gehoord. Dit omdat zij lucht kreeg van dit prijswinnende project en acuut in haar drama schoot en haar oogkleppen en oordoppen opzetten, om op lompe wijze de strijd aan te gaan. PRIVACY!!! Ondanks dat er op de privacybescherming niks valt aan te merken eist zij, uitsluitend via social media, nooit in een rechtstreeks gesprek, inzage in de privacyverklaring en de overeenkomst die de stichting sluit met afnemers van de app. De toon die zij daarbij bezigt is dwingend, en niet direct dansen naar haar pijpen betekent: Schuldig!!! Zij verliest daarbij alle realiteit en fatsoen uit het oog. ROM is privacyschending en zij geeft initiatieven zoals het onze op de manier waarop ze het doet “De kans om op een open platform zoals Twitter of LinkedIn, te reageren”.

Dat ze ons met haar suggestieve en agressieve methodes, meteen al 3-0 achter zet, ziet ze niet.

Dat ze een helemaal zuiver en goed project schade toebrengt, boeit haar niet. Het gaat alleen maar over verdienmodel en privacy van… Dat hier mensen al jaren bergen en nogeens bergen privé kapitaal in hebben geïnvesteerd, en dat zij geheel ongefundeerd ervoor zorgt dat dat op deze manier een steeds langere tijd nodig heeft om er ook maar iets van terug te zien, het boeit haar niets. En met rugdekking van een aantal hotemetoten uit de, met name, geestelijke gezondheidszorg, denkt zij zich God op aarde te mogen wanen. Mijn uitnodiging om in gesprek met elkaar te gaan, zodat we al haar bezwaren onderbouwd zouden kunnen wegnemen, kwam me te staan op eerst hoon (wie ben jij nou helemaal?), gevolgd door het blokkeren van mijn account.

Dus eerst schade berokkenen, om vervolgens niet thuis te geven bij het ontvangen van tegengas, is de norm bij deze mevrouw.

En de aan haar gelieerden. Bij ons thuis noemen ze dat pesten. En omdat zij zich vooral bediend van social media (what’s in a name?) Als aanvalswapen, cyberbullying. En dat noemt zich voorvechter van patiëntenrechten. Ook als ze niet in het geding zijn.. Als het niet zo kwalijk was, zou je het bijna zielig gaan vinden voor deze mevrouw. Zielig omdat zij denkt dat haar waarheid de waarheid is. Zielig omdat blijkbaar niemand in haar omgeving tegen haar zegt dat ze zich in moet houden. Want wie stelt bewijst, zo luid het Nederlands recht. En roep jij iets schadelijks, dat daadwerkelijk ook schade veroorzaakt, dan is het recht daar ook duidelijk over…

Hoe nu verder?

Aandacht vragen voor dit probleem. Met dit blog, een mail aan haar en haar achterban, en uiteraard via social media. Want u mag het weten, dat niet alleen uw kinderen pesten of worden gepest. Nee, zelfs volwassenen, hoogopgeleide volwassenen zelfs, maken zich schuldig of ondersteunen dit soort pesterijen. Een ongemakkelijke waarheid.

Althans, dat vindt ik.

runner up titel voor stichting KGVP en Nieuwe Start Ervaringswerk voor het hierboven genoemde project.
http://www.kgvp.nl

www.stoppestennu.nl website over (cyber) pesten.

www.stopbenchmark.com de website van de pester.

www.nieuwestartervaringswerk.nl website van de auteur dezes.

www.vbmedia.nl de website van de uitgever van dit blog.

All lives matter

Let op, hierna volgt er een knuppel, voor in het hoenderhok.

Wij, de witte Nederlanders zonder migratie achtergrond, of afkomst uit een van onze oude kolonies, die generatie op generatie hier uit de klei zijn getrokken, moeten ons eigenlijk heel diep gaan schamen. Want honderden jaren geleden deden onze voorouders een aantal dingen niet goed. En dat deden ze zo fanatiek, dat het anno 2020 in onze genen lijkt te zijn ingebakken.

Wat deden onze voorouders verkeerd?

Koloniseren en in slaven handelen. Maar moeten wij ons schamen voor iets dat onze voorouders honderden jaren geleden verkeerd deden? Nee dat niet.

Waarvoor dan wel, wil u weten?

Nou, voor het feit dat het erop lijkt dat het gedrag van onze voorouders toen, anno 2020 wel lijkt ingebakken in onze genen. Want toentertijd waren onze voorouders heel openlijk rascistisch, en beschouwde zij de oorspronkelijke bewoners van onze kolonies, als minderwaardig ten opzichte ons eigen superieure ras. Dat was toen ook heel gewoon. Absoluut niet goed te praten en getuigend van weinig intelligentie, maar wisten onze voorouders veel.

Anno 2020 doen we dat toch anders.

Anders. Niet zijnde erg veel beter. We verbergen het alleen veel beter. En daar zouden we ons oprecht diep, zeg maar gerust heel diep, voor moeten schamen. Dat ga ik u in dit blog eens haarfijn uitleggen.

Want anno 2020 verbergen we het beter.

We doen het ook subtieler. We schelden mensen met Afrikaanse roots niet meer uit voor nikker, maar behandelen ze nog wel zoals onze voorouders hun nikkers behandelde. Goed, wij zien onze gekleurde medemens niet meer als bezit. Ook praten we niet meer in de verschrikkelijke termen als het voornoemde nikker of een ander scheldwoord, maar vaak en mijn inziens nog veel te vaak, behandelen we ze nog steeds met exact hetzelfde wantrouwen als dat onze voorouders deden honderden jaren geleden. Ik benoem even het etnisch profileren bij politie en belastingdienst. Het bewezen feit minder uitgenodigd te worden, op sollicitatiegesprek terwijl je wel over dezelfde competenties beschikt als de bleekneus wiens brief op de stapel na de jouwe komt, en wiens brief er ook nogeens minder netjes uitziet ook.

Ergens diep in ons verborgen zit nog steeds datzelfde superioriteitsgevoel van eeuwen geleden.

En nou zult u bij uzelf denken: “Ik niet hoor”. Maar dan kan ik u melden ook u mevrouw/meneer. Wellicht verbergt u het beter, maar ook u barst van de vooroordelen en het gevoel het zelf beter te doen als een ander.

Zeker als die ander van over de grens komt of zijn roots vindt in een ander werelddeel.

Want ook u heeft toch liever dat uw kind een partner kiest uit de eigen groep. Ook u vindt het sneller vervelend als vier jongemannen met een noord Afrikaans uiterlijk, bij u op de hoek rondhangen, dan wanneer er vier roomwitte Nederlandertjes staan. En ook u slaat een toon aan alsof u tegen een kleuter praat, wanneer u uw buurvrouw spreekt met hoofddoek omdat ze volgens u de taal niet zo goed spreekt.

En nu ik het zo benoem, begint in uw roomwitte bolletje irritatie op te komen.

Dat komt omdat u beseft dat wat ik schrijf, hout snijdt. Het is het soort racisme dat we niet eens meer aanduiden als racisme of vooroordeel. Dat soort gevoelens bespreek je ook niet, dat hoort gewoon bij je cultuur. En hun doen het toch ook?

En zo komt het dan ook dat sommigen van u al 15+ jaar PVV stemt..

Maar ‘s-morgens gewoon zonder blikken of blozen uw Marokkaanse buurman goedemorgen groet, omdat het een hartstikke vriendelijke vent is. Al die 15+ jaar heeft buurman niet geprobeerd u op te blazen. Ook heeft hij u niet proberen te bekeren in het kader van de islamisering. En die schaal gegrild vlees met allerlei lekkernijen die het buurmeisje in het kader van het Suikerfeest, ieder jaar maar weer bij u moet komen afgeven van haar ouders, is meestal dezelfde dag of hooguit de dag erna met veel smaak soldaat gemaakt.

Dit terwijl u op kantoor niet twee keer hoeft na te denken over het uitnodigen van iemand die Achmed heet voor de sollicitatieprocedure.

Past niet in de groep, zo schat u op de automatische piloot in. Dadelijk wil ie nog vijf keer per dag bidden. Kom nou, zo doen we dat hier niet. En bij het uitzendbureau begrijpen ze dat ook prima. U hoeft het maar een keer in bedekte termen aan te geven, en geen “buitenlander” zal er bij uw bedrijf over de drempel stappen. Ja hooguit om schoon te maken. Maar dat maakt ook niet uit want alle waardevolle zaken liggen dan toch achter slot en grendel. U zegt het niet hardop hoor. Want dat zou discriminatie zijn.

En dat is nou precies waar wij van FC Roomwit het fout doen.

En het fout blijven doen. Want wat ik hierboven beschrijf bestaat officieel niet in het o zo tolerante Nederland. Toch gek dat de andersgekleurde medelanders daar heel anders over denken. En oververtegenwoordigd zijn in het wonen in een achterstandswijk, het ontvangen van uitkeringen, en daardoor vanzelf ook in de misdaadcijfers. Want op een gegeven moment ga je gewoon halen wat je niet lijkt te kunnen verdienen. Dat deden onze voorouders immers al…. Honderden jaren geleden.

Althans, dat vind ik.

De jeugd van tegenwoordig

Zoals u al eerder hier heeft gelezen, kan ik met veel plezier kijken naar de jeugd van tegenwoordig. Het verwonderd me hoeveel meer ze weten als ikzelf op dezelfde leeftijd, maar bijvoorbeeld ook dat ze veel wijzer zijn op het gebied van, ouderwets uitgedrukt, de bloemetjes en de bijtjes of modern uitgedrukt, de usb-stick van papa en de 3D printer van mama, en het desondanks later, en bewuster daadwerkelijk gaan uitproberen.

En in tijd van nood, is de achtjarige nabij..

En nu hoorde ik ook weer een knap staaltje kinderkracht. We hebben het over de achtjarige Devon (gefingeerde naam). Van Devon is op school bekend dat hij nagenoeg alles weet van computers, gameconsoles en aanverwante producten. Of eigenlijk, zo vermoedde men altijd, de papa van Devon weet daar alles van, en Devon leert daar van, maar praat vooral papa na. Onder de kinderen van de school gingen wel verhalen over heldhaftige reddingen van eigenlijk opgegeven x box of PlayStation consoles door Devon zelf, maar over het algemeen werd door het lerarencorps aangenomen dat de papa van Devon de eigenlijke held was.

Tot Corona

Want toen de crisis in volle omvang over ons heen kwam, moest tout onderwijsgevend Nederland in no-time het wiel opnieuw uitvinden. En op de meeste scholen ging dat redelijk. Op een paar scholen fantastisch, maar op een aantal scholen ging dat, in eerste instantie, slecht of zeer slecht. Op die laatste categorie scholen verrichtte men alsnog wonderen, maar kostte het wel heel veel meer energie. Devon zat op zo’n school uit die laatste categorie.

Bij het eerste contact moest de school dan ook mededelen dat het nog even ging duren.

Voordat er online lesgegeven kon worden, en er dus een rooster zou komen. Wel konden er alvast wat boekjes en opdrachten worden opgehaald, maar de benodigde uitleg, zover niet bekend bij de ouders, moest echt nog even wachten. De vader van Devon had bij het ophalen van de spullen aangeboden dat hij gebeld kon worden met elk probleem, en hij altijd klaar zou staan om te helpen. In dankbaarheid werd zijn mobiele nummer genoteerd, en binnen het uur voor het eerst gebruikt. Devon pakte aan. Na naar papa te hebben gevraagd, hoort de enige leraar met enige IT kennis dat papa even bezig is, maar dat terugbellen niet hoeft. De leraar mag zijn vraag aan Devon stellen. In een paar minuten legt hij zijn probleem uit in een terminologie die ik hier niet reproduceren. Teveel vaktermen en verwarrende informatie. Nadat de leraar klaar is, vraagt Devon een ogenblikje “om wat op te zoeken” en het wordt een minuutje stil aan zijn kant van de lijn. Als Devon terugkomt legt hij, zonder te haperen, in een paar minuten uit waar het probleem zit, en hij geeft de leraar drie mogelijkheden om het probleem te tackelen. In dezelfde vaktermen, en ook aanvullende vragen beantwoord hij vrijwel direct. Heel soms lijkt hij ruggespraak nodig te hebben, maar zeker weten doet men dat niet want als Devon het gesprek even onderbreekt wordt de microfoon aan zijn kant gedempt.

Ik herinner u als lezer er nog maar even aan dat we het hier hebben over een achtjarig manneke.

Kort en goed, die eerste dagen van de grote omschakeling, is de Devon helpdesk cruciaal gebleken. Niet alleen IT aanpassingen op school worden begeleid, ook ontvangt de school via Devon en diens vader, althans dat is nog steeds de gedachte, hele goede adviezen over de te kiezen online software om klassen tegelijk online te kunnen bedienen. Nog geen 12 uur nadat Google zijn tools gratis vrijgaf om online lesgeven mogelijk te maken, had zijn school het geïmplementeerd.

Eenmaal opgang wist elke leraar welk nummer gebeld moest worden bij eventuele problemen.

Heel soms moest men even wachten omdat Devon dan zelf les had, en dus bezig was, maar binnen minuten was ie er om het probleem op te lossen. Toen dat voor de derde keer gebeurde vroeg de juf in kwestie uit nieuwsgierigheid toch maar eens door bij de moeder van Devon, die op dat moment steevast de telefoon aannam. En ze kon het bijna niet geloven, maar de moeder bezwoer haar toch echt dat het al die tijd Devon zelf was geweest die alle vragen had beantwoord. Zijn vader was niet eens thuis geweest omdat die in het hele land locaties bezocht om problemen te verhelpen rondom IT in coronacrisis, en al weken amper nog thuiskwam.

En dat is nou wat ik bedoel met mijn bewondering voor kinderen van nu.

In mijn tijd had je minstens een afgeronde universitaire studie achter je kiezen alvorens je problemen kon oplossen die in dit verhaal door de achtjarige Devon werden opgelost. Zijn moeder kan het wel enigszins verklaren. Papa werkt normaal gesproken op zaterdag van heel vroeg in de ochtend (lees:nacht) tot maximaal 11 uur in de ochtend aan achterstallig werk dat hij graag af wil hebben. Daarna gaat ie namelijk samen met zijn oudste zoon, Devon’s broertje is zes, boodschappen doen voor de hele week en is het daarna echt weekend en heeft papa alleen nog maar aandacht voor zijn gezin. Nadat hij ze ‘s-maandags naar school heeft gebracht begint zijn werkweek weer. Mama wist ook pas kort dat Devon steevast ‘s-nachts met zijn vader opstond om samen op zolder te gaan zitten. Papa werkend, Devon kijkend en vragend.

Volgens zijn vader moet hij de opgedane kennis hebben opgepikt van zijn vaders scherm en telefoontjes met collega’s.

Want echt iets uitgelegd heeft ie hem nooit iets. Ja 1 ding: hoe je een gameconsole openmaakt zonder de warranty beveiliging te verbreken. Maar verder….

Het geeft mij maar aan hoe ontzettend krachtig en bijzonder die grijze massa van ons is, en hoe de jongste generatie die zoveel beter weet te vullen met kennis.

Althans, dat vind ik.

Open brief aan eigenzinnig Nederland

Lieve vrienden en vriendinnen,

Nu dat de maatregelen een versoepeling krijgen, het weer steeds mooier wordt en u al weken en weken achter elkaar hebt binnen gezeten, laat u duidelijk blijken dat u het zat bent, al dat coronagedoe.

Want u hebt het er even goed van genomen.

Zat u niet in het park, dan zat u wel in de trein naar Zandvoort. Liep u niet in het centrum van de stad, dan liep u wel in bos of andersoortig natuurgebied. En dat is nadrukkelijk niet de bedoeling, maar u hebt het gehad. En dat laat u op deze manier duidelijk merken.

Maar snapt u nou echt niet dat wat u wilt bereiken er niet komt als u zich nu niet inhoudt?

Want als komende weken de besmettingsgevallen weer gaan oplopen, kunnen nieuwe stappen richting normalisering van ons leven, niet gezet worden. Daardoor duurt het weer langer voordat de economie enigszins kan herstellen. En dat gaat op den duur ook u merken. Want wellicht is dat nu nog niet zo, maar hoe langer de economische activiteit op dit lage niveau blijft, hoe groter de kans dat het ook u uw baan gaat kosten. En dan heb ik het nog niet eens over de zorg en de capaciteit die men nog kan leveren om dit op te vangen. Want het is je reinste roofbouw wat u pleegt op de keihard werkende zorgmedewerkers omdat u het thuiszitten zat bent. Wat nu lijkt te gebeuren is daarom ook echt op het randje van wat je nog fatsoenlijk kan noemen. Om niet te zeggen zwaar asociaal in de richting van zorgverlenend Nederland.

Nee mevrouw, u wordt niet opgenomen ondanks dat het wel nodig is voor uw kankerbehandeling.

Maar helaas, uw buren moesten er persé even uit, wat geresulteerd heeft in meer opnames, waardoor wij de reguliere zorg nu niet naar behoren kunnen uitvoeren. Zou u het accepteren als dit tegen uzelf, uw dochter of zus gezegd zou worden? Nee, schande zou u ervan spreken.

En dan al die mensen in verzorgingshuizen, GGZ instellingen en gehandicapten woonvoorzieningen.

Die komen zo nooit meer buiten. En daar lijkt het gezonde werkende en eigengereide deel van Nederland schijt aan te hebben. U, diegene die nu echt het verschil kunnen en moeten maken, hebben allemaal hetzelfde ja maar argument: Ja maar, het moet echt even, voor mezelf, de kinderen, de coronakilo’s, of de hond. En maar schelden en zeiken als het dadelijk inderdaad nog langer gaat duren, alsnog uw baan eraan gaat, of uw dierbare naaste het loodje legt omdat de reguliere zorg maar niet goed op gang is gekomen.

En ik weet het, het is geen leuke boodschap, en misschien bent u drie alinea’s geleden al afgehaakt met lezen..

Maar het is wel waar dat u kortzichtige keuzes maakt als u nu bij uzelf denkt dat het maar eens klaar moet zijn. En dat gedrag is typisch voor het verwende volk dat wij zijn. We leven per slot van rekening in het op één na rijkste land ter wereld, dus wat kan ons nou gebeuren? Blijf vooral zo denken, en uw zal zien wat ons nou kan gebeuren. Hoogmoed komt altijd voor de val. U leest best aardig mijn column, en mocht u nou iemand kennen die er een beetje schijt aan begint te krijgen, stuur ‘m of haar gerust een link naar mijn blogs van de laatste tijd. Die over de Homo hypothecus, de IKEA family fans en de toiletpapierhamsteraars zijn stuk voor stuk nog altijd actueel. Ik hoop dat u het wil doen voor al die zorgverleners die zich nu de blubber werken. Zowel in als buiten de ziekenhuizen.

Althans, dat vind ik.

Staatssteun voor de grote graaiers

Afgelopen weken haalde boekingssite Booker.com het nieuws omdat zij 5500 Nederlandse medewerkers heeft en voor hen de loonkostenvergoeding aanvroeg. Dit deed men omdat me stelde dat nagenoeg 100% van de omzet was weggevallen en men anders toch echt mensen moest gaan ontslaan.

Ophef

De ophef die erover ontstond werd met name veroorzaakt omdat men het jaar ervoor nog 3,7 miljard euro had uitgekeerd aan de aandeelhouders, men enorm winstgevend is en zo scherp aan de wind zeilt, dat men maximaal de aandeelhouders laat profiteren, maar weinig op heeft met duurzaam en sociaal ondernemen.

Schrijnend

Het is ook wel te begrijpen dat er commentaar komt op de handelswijze van de hotelkamerpusher, als je het afzet tegen wat de gemiddelde kleine of middelgrote horeca of recreatieondernemer te verduren krijgt. Laat ik dat illustreren met het voorbeeld van een horecaondernemer die huilend in een video uitleg gaf over waarom zijn aanvraag voor loonkostencompensatie was afgewezen. Hij draaide prima met zijn restaurant, en besloot om afgelopen januari, de rustigste maand van het jaar na de drukke decembermaand, zijn toko eens grondig te laten verbouwen. En zo geschiedde. Tent dicht, alles eruit laten slopen en een mooi nieuw en fris interieur er terug in. Het zal vast prachtig zijn geworden. Of geen 2 maanden later breekt de coronacrisis in volle heftigheid uit. Nog niks aan de hand zou je denken, want de Staat trekt genereus de portemonnee, zo beloofd Rutte ons. En zelfs mij als linkse rakker viel het mee hoe dat dat werd vormgegeven. Rutte heeft tijdens de grote bezuinigingsoperatie na de crisis van 2008 altijd geroepen dat er vet op de botten moest voor het geval er iets ergs zou gebeuren of er weer een crisis zou optreden, want dan moest je ook ruimhartig de portemonnee kunnen trekken. Hij heeft wat mij betreft woord gehouden. Schrijnend voor de ondernemer uit mijn voorbeeld is echter wel dat voor de loonkostencompensatie cijfers moeten worden aangeleverd van de omzet over…. Januari 2020. Precies de maand waarin hij geen omzet draaide vanwege de verbouwing. Nou, en daarmee vergeleken, is zo’n aanvraag van de hotelboekingenmoloch eigenlijk gewoon pijnlijk om te zien.

Aanvullende voorwaarden

Groot voordeel van de aanvraag van Booking is dat de regering inmiddels aanvullende voorwaarden wil stellen aan de steun voor grote bedrijven. Nadeel is dat het probleem van de ondernemer uit mijn voorbeeld nog niet is opgelost. En het zou toch onbestaanbaar zijn als die 20 jaar hard werken in rook ziet opgaan. De grote graaiers van deze tijd, die uitsluitend voor de aandeelhouders lijken te bestaan, zouden eigenlijk verplicht moeten worden een degelijke buffer aan te houden, voordat ze allerlei belastingkortingen kunnen bedingen. En zo kan ik nog wel wat mooie aanvullende voorwaarden verzinnen.

Ondermijnend

Dit soort acties van de grote graaiers werkt ondermijnend waar het de motivatie van de gemiddelde Nederlander betreft om zich aan de maatregelen te houden en zich aan te passen aan de huidige situatie. En het is moreel verwerpelijk.

Althans dat vind ik.

Stefan Vlaminckx is thuisbegeleider voor mensen met een GGZ achtergrond, spreker en ondernemer met een psychische kwetsbaarheid. De herstelvisie en het motto Niets is onmogelijk hebben hem gebracht waar hij nu is.
https.nieuwestartervaringswerk.nl

Homo Hypothecus en IKEA

De Zweedse bouwpakketten koning is, na een maand sluiting, weer open. Dat waren ze in die maand sluiting ook, maar de Homo Hypothecus, Latijn voor de hypotheekbetalende mens, is na al die weken corona-crisis-quarantaine helemaal vergeten hoe online shoppen ook alweer werkt. Alhoewel, ze hebben wel de hele bol.com en die online supermarkt leeggekocht. In ieder geval stonden de Homo Hypothecus, zijn vrouw, en hun kinderen, rijen dik voor de deur van de Zweedse bomenmassamoordenaar met zijn babyverpletterkasten.

RIVM, minister-president, de frontberichten op t.v.

Niets houdt de Homo Hypothecus tegen in zijn drang naar geld uitgeven, desnoods met gevaar voor eigen leven. Ook mevrouw en kindjes Hypothecus thuislaten, zoals de voorschriften voorschrijven, het kan ze niet schelen. Er moeten ook spuuglelijke kleedjes en kussentjes gekocht worden, en dat is nou eenmaal meer iets voor mevrouw Hypothecus. Kun je ook zien ook. De lelijkste kleedjes trek ze aan als jurk. Dan ben als RIVM klaar met praten, kun je de frontberichten net zo goed alleen nog in het weekend uitzenden en hoeft je ook niet meer naar de persconferentie vd MinPres te kijken. Want wat je niet meekrijgt hoeft je je ook niet aan te houden. Kijk, niet meer naar oma mogen, de schoonmoeder van de Homo Hypothecus, dat onthoud ie wel. Maar als het kind na een verbouwing drie dagen op een matrasje op de grond ligt, dan moeten ze toch een nieuw bed kopen en daar moesten ze perse voor naar IKEA, voor zo’n kinderbed. Dat stond mama Hypothecus haarfijn uit te leggen op het NOS journaal… In haar Zalando outfit. Drie dagen op een matrasje op de grond.. Moet je voor de gein eens in een Grieks vluchtelingenkamp gaan kijken. Naar die kindjes die hier niet welkom zijn. Die liggen ook op een matrasje op de grond. In een tentje en 15 cm water. Hutjemutje op elkaar.

En daarmee is het bewijs wat mij betreft wel geleverd. Wij zijn geldslaven.

En niet van die slaven zoals wij ze vroeger verhandelden. Nee, die kwamen nog in verzet en dat beloonde onze voorvaderen met zweepslagen. Ze bedachten protestliederen en die zongen ze op de maat van het werktempo. Zo gaven zij ons ook de blues jazz en vier tellen is een maat, cadeau. Net zolang totdat wij ook vonden dat slavernij eigenlijk niet kon. En daarom hebben we onszelf maar tot slaaf laten maken. En als geldslaaf protesteren we niet. Nee, we gaan krom om ons door de commercie nog net ietsje dieper in onze k… afijn, u begrijpt wat ik bedoel. En zo noem je dat ook niet. Dat noem je klanttevredenheid voor klantbehoud. En daar zetten wij, eigenlijk jullie want ik heb geen cent te makken, geldslaven, levens voor op het spel. Maar dat deed je toch al. Maar dan door die ruftende kolereleijers op de achterbank eerst Zweedse balletjes en softijs te voeren, en vervolgens met je ramen dicht naar huis te rijden. Want je betaald niet voor niks wat extra’s voor een airco in je auto. Je zou je heel diep moeten schamen!

Althans, dat vind ik.

Stefan Vlaminckx, thuisbegeleider ggz en VN ambassadeur rechten van de mens met een handicap.

Wel winkelen, maar nergens op bezoek.

Hoe kijk je naar de wereld als je in een vergadering beslist dat je op 1,5 meter afstand van elkaar mag winkelen, maar niet op anderhalve meter van je oma, vrienden of familie mag komen? Gisteren werd er gehandhaafd in een park waar vier of vijf studenten lekker in het gras zaten. Net op afstand van elkaar, maar toch moesten ze weg want het was een samenscholing.

Mensbeeld

Als kleine kinderen werden ze toegesproken. Het zegt iets over het mensbeeld van onze machthebbers. En het zegt ook iets over de betreffende boa. Ik vrees met grote vrezen dat het besef dat winkelen een aanvaardbaar risico mag zijn, maar volgens de social distancing regels sociaal bijeenkomen in een park dan weer niet, weleens zou kunnen gaan zorgen voor het kantelen van de bereidheid om mee te blijven werken aan het gevoerde beleid. Want, zonder dat je het je heel bewust bent, wordt geld uitgeven belangrijker gemaakt, als het live spreken van je vrienden familie en kennissen. Ik schaam me daarvoor. Dat wij blijkbaar een volk zijn dat een ware geldslaaf kan worden genoemd. Wel naar de bouwmarkt, maar niet naar je broertje met downsyndroom.

En ook bij mij dringt dat nu pas door.

Alle instellingen die niet voor ouderen zijn, zitten op een enkele uitzondering na, veel te op slot. En als je als VN ambassadeur rechten van de mens met een handicap, daar een kritisch schrijven over stuurt, dan is het onzin wat je zegt. Het is bij wet verboden wat je doet, is mijn tegenargument. Maatwerk per cliënt hoor je te leveren. En u, de homo hypothecus, da’s Latijn voor de hypotheek betalende mens, u vindt het verder wel prima. U heeft zo uw eigen zorgen. Bijvoorbeeld dat de competitie niet wordt uitgespeeld. En Ajax de schaal niet krijgt. En u negen zondagen leveraandoeningzuipen door de neus worden geboord.

Compenseren kun je leren

U compenseert dat deels door uw vrouw wat harder te slaan. En uw kinderen te slaan of te misbruiken. Kijk, en bij oma kwam u toch al niet meer. U weet wellicht niet eens meer welk tehuis ze zit. En die stumpers in de gehandicaptenzorg moeten wel binnenblijven, want al dat gekwijl en slungelige ledematen die alle kanten op slingeren, dat is vragen om problemen tijdens het geld uitgeven.

Blijven over de GGZ instellingen.

Maar die kinderverkrachtende Anne Faber moordenaars moet je ook gewoon binnen houden. En dan een paar besmette bewakers eromheen. Ruimt lekker op! Het bovenstaande is een wat uitvergrote werkelijkheid, maar het is wel ongeveer hoe de homo hypothecus denkt. Ik heb deze week voor het eerst in een krant een kritisch stuk gezien over de lockdown in de gehandicaptenzorg en GGZ. Ik heb niet een mediapartij weten te motiveren er aandacht aan te besteden. En ik heb ze bijna allemaal benaderd. Want er is maar een ding echt belangrijk:

Hoe gaan we zo snel mogelijk weer geld verdienen?

Kijk, en ik heb echt te doen met de ondernemers die nu stilliggen. Kijk maar op mijn LinkedIn. Maar ik heb meer problemen met de hierboven genoemde kijk op de wereld. De homo hypothecus is zo geconditioneerd dat ie geld belangrijker vind als andere mensen. En dat vertaalt zich in het gevoerde beleid. En daar schaam ik me voor. Ik wel. Maar ik heb dan ook geen rooie rot-euro. En ik kan u melden dat dat een bevrijd gevoel bij mij opwekt. En mij de ruimte biedt om op te komen voor mijn kwetsbare medemensen in de langzaamaan onmenselijke lockdown. Maar omdat de homo hypothecus ook bij die instelling aan het stuur zit, blijven mijn acties stranden. En mijn blogs steeds sneller verschijnen. In de hoop dat u wakker wordt.

Althans, dat vind ik.

Nou snap ik de anderhalve meter economie pas!!!

Pieter Derks, u weet wel die grapjas uit Nijmegen, legde het in zijn radiocolumn op radio1 perfect uit. Wat het nou echt betekent, de anderhalve meter economie. Namelijk dat alle relevante economische activiteit voortaan dient te worden gerealiseerd door… Kinderen. En dan vooral kinderen tot een meter vijftig. Want die schijnen een soort anti Corona superpower te hebben, als ik directeur van Dissel van het RIVM mag geloven. En dat mag ik van mezelf. Want zelf besmetten ze niemand. En worden ze door de volwassenen om hun heen toch besmet met COVID-19, worden ze toch niet ziek. Wat ik alleen niet begreep is waarom die kleine supermannetjes en vrouwtjes niet collectief bij Sanquin aan de slang liggen.. Want overduidelijk moet de kuur voor dit virus uit het bloed van onze kleinste helden komen.

En eenmaal klaar met bloed geven: Aan de slag!

Bioscopen draaien alleen nog kinderfilms. Albert Verlinde en al die andere theatermakers gooien acuut de hele winterprogrammering van komend seizoen om van Pieter Derks naar Pieter Post. Geen Tina Turner de musical maar tieners tegen COVID-19, de musical. Op Lowlands wordt de hoofdact K3. Pinkpop kondigt trots aan voor slechts 40 miljoen Ernst, Bobby zonder de rest te hebben vastgelegd. Want de rest mag niet mee wegens het samenscholingsverbod. Talkshows op1 en Jinek sneuvelen voor een tafel vol jeugdjournaal presentatoren, ex presentatoren en Britt Dekker.

Ook zullen we andersoortig werk belangrijk gaan vinden in de anderhalve meter economie.

Niet vergaderen, maar door een stripboek bladeren. Niet boekhouden maar in een hoek Lego bouwen. En ProRail wordt vervangen door een Märklin trein. Ook zullen de anderhalvemeters instellingen oprichten waar ze ‘s-morgens hun volwassenen naartoe kunnen brengen en ze ‘s-middags weer op kunnen halen. Veilig Thuis blijft wel gewoon bestaan om te controleren of je die volwassenen een beetje veilig thuis kan laten. Netflix gaat volledig over op kinderprogramma’s met een kleine sectie speciaal voor ons oudjes.

Oudertoeslag vervangt kindertoeslag. BSO wordt BBB

Binnen Blijven Beter, voor oudjes hoger als anderhalve meter. Er zal veel veranderen maar ik ben er klaar voor. U ook?

Althans, dat vind ik.

5G en de corona-gekkies

Er zijn mensen die geloven dat 5G mobiel internet en mobiele telefonie het Coronavirus heeft veroorzaakt. Dus, een virus dat uit dezelfde familie komt als het gewone griepvirus en het SARS virus, ontstaat spontaan onder invloed van de vermeende straling die 5G zendmasten afgeven. Er zijn mensen die er heilig van overtuigd zijn dat niet het Coronavirus de reden van de lockdown is, Maar een wereldwijd complot om ons te onderdrukken. En die app waar steeds over gesproken wordt, komt er ook alleen maar om ons op de voet te kunnen volgen. Ja, want dat konden ze nog niet…

U lacht, maar dan onderschat u toch echt dit probleem.

Want het feit alleen al dat er op Facebook complete groepen bestaan waar al dit soort waanzin voor waar wordt aangenomen, mag als zorgelijk worden aangeduid. Dat dit soort gekkies feiten en omstandigheden die het tegendeel bewijzen, negeren is ronduit gevaarlijk te noemen. Want zij zoeken en accepteren uitsluitend argumenten die hun waarheid ondersteunt. Een fatsoenlijke discussie wordt op die manier onmogelijk. En men jut elkaar op. Zover dat al 14 zendmasten voor mobiele telecommunicatie vlam hebben gevat de afgelopen week. Overigens allemaal voor het nu gangbare 4G netwerk, want 5G is hier nog niet in de uitrolfase, maar ga dat maar eens uitleggen aan iemand die midden in de grootste crisis van onze tijd, het risico neemt de complete communicatie in een bepaalde regio plat te leggen, alleen maar uit protest tegen iets wat hier nog niet bestaat.

Maar de hele mindset en het feit dat er op social media zo’n ophef over bestaat, is zorgelijk.

Ik wijt dat in belangrijke mate aan het individualisme in de maatschappij. Daardoor komen mensen alleen te staan. En men wil net als iedereen ergens bijhoren. En dan hoeft er maar een iemand op te staan die jou aandacht geeft of iets roept dat appelleert aan jouw gevoel van onrust en het is snel gebeurd. Kijk, en gebeurd dat met iemand die nou niet direct geneigd of in staat is zelf onderzoek te doen of kritisch te kijken naar de hem gepresenteerde informatie, dan hoeft alleen de olieprijs nog maar te zakken, en er vliegen 14 4G masten in de fik.

Tijdens het schrijven van dit stuk wordt er zo’n gozer geïnterviewd op tv

Het zijn de grote bedrijven die ons in de gaten willen houden. En ze beamen ons met straling van zoveel gigahertz om aan crowd control te doen. Het veroorzaakt kanker, dient om “ons” te controleren en moet en zal bestreden worden. Dat we met zijn allen alles willen streamen, er daardoor meer bandbreedte nodig is en 5G daar de oplossing voor is, wil er bij dat soort lui niet in. Oja en stralingsziekte en de verschijnselen van corona zijn een op een dezelfde dus COVID-19 is een hoax en het komt allemaal door 5G.. Daar valt moeilijk tegenop te redeneren..

Dat maakt me feitelijk nog onrustiger als heel de pandemie.

Want dat is te bevatten, begrijpen en te beredeneren. Maar als dadelijk de brandweer of ambulance niet komt omdat een stel malloten zonodig zijn gelijk moet halen door vitale infrastructuur te slopen, wat dan? Ik durf er niet over na te denken. Ik zou alleen willen dat het overwaaide. Want ik heb het al druk genoeg met de lockdown.

Althans dat vind ik.