Open sollicitatie voor de functie van OMT lid psychische gezondheid

Geachte heer van Dissel,

Middels deze open sollicitatie wens ik te solliciteren op de functie van Outbreak Management Team lid, speciaal belast met alles rondom de geestelijke gezondheid van het Nederlandse volk.

Want het is keihard nodig dat iemand in uw team zich gaat bezighouden met de geestelijke gezondheid. Want het is vijf over twaalf, kan ik u melden.

Want u en uw collega’s doen behoeft specifieke bijsturing op een aantal punten en er moet een balans worden gevonden tussen het voorkomen van overbelasting van de ziekenhuiszorg door de lichamelijke problemen die mensen van Covid-19 krijgen, en de enorme psychische schade en problemen die uw adviezen op dit moment veroorzaken.

Ik breng het beste van het beste op het gebied van de geestelijke gezondheidszorg met mij mee.

Want mijn netwerk, dat zich strekt van professoren, doctors, doctorandi en HBO geschoolde uitvoerenden uit de geestelijke gezondheidszorg, via allerlei belangenorganisaties richting VN ambassadeurs rechten van de mens met een handicap en inclusieve samenleving, naar ervaringsdeskundigen ggz.

En samen met hen zal ik me binnen het OMT vooral richten op het doordringen van de andere leden dat u verder moet kijken als dat uw petrischaaltje groot is. Ik zal meteen ook aan mijn contacten in IT wereld vragen een kek rekenmodel voor mij op te tuigen, waarmee ik de te verwachten schade, door verloren levensvreugde, de stressgerelateerde verlorengegane gezonde levensjaren, en de te verwachtte extra zelfdodingen, opnames in de GGZ en maatschappelijke teloorgang haarfijn aan u kan voorspellen. En u allemaal de vijfde, zesde en zevende golf aankondigen. In dit geval golven met slachtoffers die er geestelijk aan onderdoor zijn gegaan.

Ik leg u dan voor dat geestelijk gezonde mensen allemaal wetenschappelijke kennis op het internet tegenkomen, die duidelijk maakt dat je buiten niet of nauwelijks besmetting met het virus kan oplopen, terwijl onze wetenschappelijke elite iedere kans aangrijpt ons bang te maken, versoepeling voor activiteiten in de buitenlucht blijft uitstellen, en twee dagen voordat het regeringsbeleid wordt bekendgemaakt, roeptoetert in de media dat versoepelingen echt uit den boze zijn.

En daar geven de collega’s geen onderbouwing voor. Want de opgelopen positief geteste personen, zeggen helemaal niks omdat die gelijke tred houden met het aantal extra geteste personen. Sterker, het percentage positief geteste personen afgeleide van het totaal aantal geteste personen, daalt volgens mij nog steeds.

En dan gaan geestelijk gezonde mensen, toch langzaam aan het doordraaien. En daar doet binnen het OMT niemand iets aan, dus u heeft mij keihard nodig.

Dan bespreek ik volgende week tijdens mijn eerste vergadering, meteen de term bewustzijnsvernauwing met u en de overige collega’s.

Want bewustwording is altijd een goede eerste stap richting herstel. En mijn tweede belangrijke inbreng tijdens mijn eerste vergadering zal gaan over de risico’s van activiteiten buiten versus hoeveel goeds het psychisch kwetsbare groepen doet om veel buiten te zijn. En dat het daarbij niet uitmaakt of je nou buiten op het Museumplein protesteert, in het park zit te chillen met je matties of een lekker groot glas vers getapt bier nuttigd op een terrasje. Het helpt allemaal om mensen geestelijk gezonder te krijgen. Of in ieder geval het verval te stoppen.

Want 1 ding is mij wel duidelijk: uw krampachtige rigide en op rekenmodellen gebaseerde houding, maakt meer kapot als dat drank goed kan maken. Daar kan geen barman tegenop tappen, zeg maar.

Ik zal u en de overige collega’s vaak en veel een spiegel voorhouden, gevolgd door de vraag: Waarom jij doen zo?

Ook zal ik proberen de achterstand die u heeft opgebouwd in de verwerking van de allerlaatste nieuwe wetenschappelijke inzichten, in te lopen. Daarvoor zoek ik dan de samenwerking met een man die al vanaf het begin van de pandemie iets anders roept als wij van het OMT. Hij is afgestudeerd sociaal geograaf en best goed in het analyseren van zowel cijfertjes als lettertjes. Schrijft ie ook best leuke stukjes over, die ik wekelijks zal bundelen en rond delen.

En als laatste wil ik een nieuw adagium introduceren, waar we ons als OMT voortaan aan vasthouden en ook echt uitdragen.

Onderbouwen of je kop houden!

Want wie zijn wij als OMT nou helemaal, om als wetenschappers geen enkele behoefte te voelen onze beweringen te onderbouwen op basis van wetenschappelijke feiten.

Nederland is hoogopgeleid. Dus waarom zouden we de burgers dan behandelen als kleine kinderen? En laten we vooral onze koppen houden, als we het niet waterdicht kunnen onderbouwen.

Daarom, meneer van Dissel, beste Jaap, zie ik de uitnodiging voor de volgende vergadering met buitengewone belangstelling tegemoet.

Met vriendelijke groet,

Stefan Vlaminckx is VN ambassadeur rechten van de mens met een handicap en inclusieve samenleving. Hij blogt over alles wat hem opvalt, aandacht verdiend of gewoonweg een misstand is die aangepakt moet worden.
VN ambassadeur rechten van de mens met een handicap en inclusieve samenleving, blogger en ontwikkelaar van het eerste VBHC concept voor in de WMO-bg thuisbegeleiding.

Open brief aan de journalisten van Nederland

Beste journalisten m/v,

Met toestemming van de betrokkene deel ik hierboven een klacht die ik vandaag naar de Raad van de Journalistiek heb gestuurd. Want als VN ambassadeur rechten van de mens met een handicap en inclusieve samenleving, ben ik er om de groep mensen met een chronisch psychisch lijden, hen met een al dan niet aangeboren neurologische aandoening en geestelijk gehandicapten , te vertegenwoordigen bij het goed implementeren van het aanvullende mensenrechtenverdrag voor gehandicapten, waar bovengenoemde groepen ook onder vallen. Want er zit me iets goed dwars. En om niet alleen via de raad te proberen er iets aan te doen, publiceer ik deze open brief aan jullie allemaal. In de hoop dat we met elkaar in gesprek kunnen.

Want ik wil het graag met jullie hebben over de berichtgeving rondom “de verwarde man”. Er zijn ook wel vrouwen met onbegrepen gedrag, maar die halen nauwelijks de pers. Toch betreft het ook hen.

Want, nadat alweer best wat jaren geleden, de politie aandacht vroeg voor het vele werk dat zij hadden aan verwarde mensen, lijkt er een nieuwe trend te zijn ontstaan: Alle incidenten met mensen met verward gedrag, moeten in de krant. Liever spreek ik overigens, over mensen met onbegrepen gedrag. Want dat dekt de lading veel beter. Maar dat gezegd hebbende, een nieuwe trend. Zodra er een melding binnenkomt, vaak bij de politie, dat er een verward of onbegrepen iemand gedrag laat zien dat afwijkt van hetgeen wij allemaal gewoon zijn, begint ook voor jullie beroepsgroep een nieuwe klus. Want er moet zo snel mogelijk een bericht online en in uw krant, met het incident, de gedragingen en liefst een foto erbij. Altijd dezelfde kop beginnend met Verwarde man, gevolgd door wat ie aan onbegrepen gedrag liet zien. Of bij de rechtbank wordt het: Verwarde man (44) uit Schubbekutteveen veroordeeld voor…

En dat mag. Is niet verboden om daarover te berichten. Maar het werkt wel stigmatiserend en is eigenlijk altijd schadelijk voor de betrokkene. Terwijl die er niks aan kan doen. Vaak.

Enige uitzondering op die regel is eigenlijk de doorgesnoven cokegebruiker of de 1 xtc teveel snoepende stuiterbal. Want die kozen er in ieder geval zelf voor. Maar de slachtoffers waar ik het hier over heb, want dat zijn het.. slachtoffers, dat zijn de mensen die door een ernstig en vaak chronisch psychisch lijden, in een psychische noodsituatie terechtkomen en dan gedrag vertonen dat de gemiddelde mens maar raar en afwijkend vindt. En dat komt er ook in de krant te staan. Dat heet in jullie vak de feiten weergeven, wat ook een groot deel is van jullie takenpakket. Je zou dus kunnen denken, niks aan de hand dus.

Maar dat is niet waar. Want als u de moeite nam alle feiten tot u te nemen, kreeg je een heel ander bericht.

Want achter zo’n incident gaat een veel groter verhaal schuil. En geen vrolijk hiep hiep hoera verhaal, kan ik u melden. Nee, achter zo’n berichtje over een verwarde man die in de openbare ruimte de aandacht in negatieve zin op zich weet te vestigen, zit vaak een verhaal vol ellende, knokken om je kop boven water te houden en onbegrepen stoornissen of vereenzaming als gevolg van een psychisch lijden. En is dat onbegrepen gedrag vaak de eruptie van teveel en veel te hoog opgelopen stress, verdriet en onmacht. Maar dat lees je niet terug in zo’n bericht. En dat is een groot probleem omdat het een hele groep, meestal doodgoeie, lieve en gevoelige mensen stigmatiseert en het een compleet verkeerd beeld oproept bij mensen die gelukkig nog nooit met psychische problemen te maken heeft gehad.

Want wist u dat heel veel mensen denken dat ik het hier heb over dezelfde mensen als die na een ernstig misdrijf, tbs met dwangverpleging krijgen opgelegd?

Ik heb in een eerder blog over dit onderwerp de “kinderverkrachtende Anne Fabermoordenaars” geïntroduceerd als omschrijving voor de groep mensen die jullie scharen onder de noemer verwarde man/vrouw. Want de gewone burger van dit land ziet die 2 groepen vaak als een pot nat: allemaal mafkezen die je achter slot en grendel moet zetten en vooral houden. En mede doordat u vaak maar kort bericht over de verwarde man, en veel feiten niet vermeld, wordt dat alleen maar erger.

En daarom zou ik u, uit de grond van mijn en velen anderen hun hart willen vragen, daar mee te stoppen.

Bericht je over een persoon met onbegrepen gedrag, leg dan ook uit hoe het zover heeft kunnen komen. Laat een deskundige aan het woord om uitleg te geven over wat de oorzaken kunnen zijn. Want het geeft schade. De verdachte uit bovenstaande klacht heeft al problemen op zijn werk, omdat mensen nu bang van hem zijn. En het is nog altijd slechts een verdachte. Want het vonnis is nog niet definitief. En hoger beroep komt eraan.

En dat, beste nieuwstijgers, is totaal onterecht dat deze meneer, op deze manier, zo in de media is verschenen. En daar zijn nog heel veel meer voorbeelden van te noemen. Jammer genoeg…

Althans, dat vind ik.

Stefan Vlaminckx is VN ambassadeur rechten van de mens met een handicap en inclusieve samenleving. Hij blogt over alles wat hem opvalt, aandacht verdiend of gewoonweg een misstand is die aangepakt moet worden.
VN ambassadeur rechten van de mens met een handicap en inclusieve samenleving, blogger en ontwikkelaaar van het eerste VBHC concept voor in de WMO-bg thuisbegeleiding.

Open brief aan mensen zoals u en ik

Beste u en ik,

Al maanden en maanden achtereen houden we ons nu aan de maatregelen en beperkingen die ons worden opgelegd. En niet alleen u en ik. Ook onze familie, vrienden en kennissen houden zich eraan.

Toch is het elke keer als we ook maar enigszins terug gaan naar normaal, dat de besmettingen oplopen. En elke keer hamert teflon Don Mark Rutte erop dat dat komt omdat wij ons niet aan de maatregelen houden. Wij, als in u en ik.

En “wij” ons maar druk maken. Onszelf nalopen of we niks vergeten zijn. Zo vaak onze poten wassen, dat de schimmel erop kwam te staan.

Maar pas als we weer allemaal thuis gingen zitten, of in ieder geval, net als nu, amper nog ergens komen, lijken de besmettingen pas te zakken. Zou dan anderhalve meter afstand houden en je poten kapot wassen wel de goede maatregelen zijn? En moet dat virus niet eigenlijk het vakantievirus heten? Want pas als we in vakantiemodus gaan, lijkt het zich minder te verspreiden.

En ik zeg nog steeds niet dat het niet deugt, wat de OMT geleerden en onze regering ons voorschotelen.

Wel zeg ik dat wij niet van gisteren zijn, gewoon een goed stel hersenen hebben en echt niet te dom zijn om te snappen hoe het in elkaar zit, als je het ons goed uitlegt. Maar dan moet je het ons wel willen uitleggen. En uitleggen is niet hetzelfde als: De besmettingen lopen op en dus houd jij je niet goed genoeg aan de maatregelen.

Kom nou eens met uitleg over hoe adviezen tot stand komen, met welke wetenschappelijke onderbouwing en uit welke bronnen die onderbouwing komt.

Want zo langzamerhand hoor ik ook hele andere geluiden. Van mensen die wel hun bronnen openbaren. Die analyses maken van wetenschappelijk onderzoek uit de hele wereld, en aan de hand van die analyses hele andere geluiden laten horen als ons OMT en onze regering. Wij, met onze 17 miljoen inwoners gingen bij 6500 besmettingen per dag landelijk over tot het nemen van zwaardere maatregelen. De hamer waar Rutte het over had. Bij onze Duitse vrienden hiernaast gingen bij 6500 besmettingen landelijk per dag, alle alarmbellen af, moesten de rayonhoofden op het matje komen bij tante Angela Merkel en ging men over op het regionaal aanscherpen van de maatregelen. En daar wonen 80 miljoen mensen. Wat ik daar maar mee wil aangeven is dat die overheid er hele andere maatstaven op na houdt wanneer wat moet gebeuren. Betere? Ik laat dat aan u over om dat te beoordelen.

Wel hoop ik dat u met mij mee wil doen aan een oproep aan onze regering en ons OMT om ons niet langer als dommerikken in het donker te laten zitten.

En hen dan ook op te roepen ons beter uit te leggen hoe zij tot beslissingen komen, waarom zij tot juist die beslissingen komen, en welke wetenschappelijke basis eronder ligt. Dan staan er vanzelf mensen op met verstand van zaken die tegenspreken indien nodig. Nu hoor je alleen Maurice de Hond en het Red Team. En die zijn al genoeg gemarginaliseerd en belachelijk gemaakt. Met name door columnisten die zelf van toeten noch blazen weten.

Althans, dat vind ik.

Stefan Vlaminckx, stoere man en parttime held. Zijn motto: Nooit koud, altijd sterk. Tevens bezorgd burger, en VN ambassadeur rechten van de mens met een handicap en inclusieve samenleving, met als focus de psychisch en neurologisch uitgedaagde mens.

Drugs x wapens / zorg = LVB-ers in de knel

Als je vaststelt dat je geen grip hebt op de landelijke drugshandel, sinds het einde van de Balkanoorlog illegale wapens in overvloed beschikbaar zijn tegen bodemprijzen en drugsbendes LVB-ers (Licht Verstandelijk Beperkten) ronselen om de K klusjes op te knappen, wat zou je dan met de zorg aan juist die groep moeten doen?

In ieder geval niet bezuinigen

Juist, in ieder geval niet korten in budget. Een intensivering zou zelfs op zijn plaats zijn. Maar dat strookt niet met het zelfredzaamheid adagium dat de kabinetten Rutte propageren. En deze VN ambassadeur rechten van de mens met een handicap, waar ook psychische en geestelijke kwetsbaarheden onder vallen, maakt zich daar grote zorgen over.

Het zwartste scenario

Want het begint zo langzamerhand op een perfect storm te lijken. Dat is een Engelse uitdrukking van de perfecte storm, waarbij alle factoren er zo bijstaan, dat een storm tot de maximale kracht kan uitgroeien, waterstanden tot maximale hoogte kunnen stijgen en de schade en het slachtoffer aantal daardoor zo hoog mogelijk zal uitvallen. Die bewering onderbouw ik met de genoemde feiten uit de eerste alinea. Want ga maar na. LVB-ers die eenmaal geronseld zijn door een drugsbende, zullen snel carrière maken en daardoor vlug de beschikking krijgen over goedkope maar zeer wel functionerende vuurwapens. En wat als een van hen nou eens de beslissing neemt om zijn privéproblemen op te lossen door de inzet van een wapen? Precies, dan komt het zwartste scenario snel dichterbij.

Een realistisch voorbeeld

Ik schets u het volgende, mijn inziens realistische voorbeeld:

Sjoerd, 19 jaar oud, uit de Bijlmer in Amsterdam, komt uit een gebroken gezin met een moeder en broertje die allen een LVB hebben meegekregen van moeder natuur. Uiteraard is daar zorgverlening op ingesteld, maar Sjoerd is vooral heel veel niet thuis, en mama vindt het wel best want daardoor nemen ook de gedragsproblemen van de jongste zoon af, en zijn er tussen de broers en met de moeder veel minder problemen. Dus moeder rapporteert desgevraagd aan de ambulant hulpverlener dat het goed, ja zelfs beter gaat. Sjoerd komt weliswaar geregeld te laat thuis, maar zegt zijn tijd te verdoen met een bijbaantje en spelletjes spelen met vrienden op de Xbox, en moeder vindt het allang best, en de ambulant hulpverlener ziet hem nooit, dus kan daardoor niet doorvragen bij Sjoerd.

Ondertussen…

Zijn alle signalen bij de hulpverlening op rood gesprongen, waar het dit gezin betreft. Want zowel moeder als jongste zoon lopen in nieuwe kleding en moeder heeft haar kapotte wasmachine vervangen zonder een beroep te doen op een vorm van gemeentelijke ondersteuning zoals bijzondere bijstand, en geen geld gevraagd bij haar bewindvoerder. Die hoort moeder sowieso steeds minder de laatste maanden. En dat verbaasd omdat moeder voorheen wekelijks contact had met haar bewindvoerder omdat ze chronisch geld tekort kwam. Dat probleem is sinds een maand of vier als sneeuw voor de zon verdwenen. Ongeveer tegelijkertijd met het veranderde patroon waarbij Sjoerd steeds minder thuis is en moeder is begonnen te melden dat het beter gaat thuis. Op vragen naar de herkomst van de kleding en wasautomaat, komt gekregen als verklaring. Maar de ambulant begeleider, niet bepaald op zijn achterhoofd gevallen, heeft bij verschillende gelegenheden al drie verschillende gulle gevers kunnen noteren. Kortom, probleem. Alles wijst namelijk op een bron van zwarte/verborgen inkomsten. De begeleider kan echter niet meer tijd aan het gezin besteden, want daar zijn geen middelen voor.

Sjoerd zijn slappe was

De ambulant begeleider heeft binnen het toegekende budget dus geen ruimte, maar is al wel verschillende keren in de avonduren bij het gezin op bezoek geweest, in de hoop Sjoerd eens te treffen. Dat is tot op heden niet gelukt. Wel heeft hij samen met de moeder de kamer van Sjoerd kunnen bekijken, door moeder mee te helpen in haar huishoudelijke taken. Bij het verzamelen van de vuile was, valt het de ambulant begeleider op dat de vloer van Sjoerd’s kamer bezaaid ligt met nagenoeg gloednieuwe merkkleding items van de duurste merken. Ook staan er vier paar Nikes die er ongebruikt uitzien.

Wat je niet kan zien of horen

Daarnaast verzwijgt moeder dat ze met enige regelmaat wat geld krijgt toegestopt, door haar oudste en dat hij niet via een wsw instelling werkt maar “bij een gewoon bedrijf”, is ook nog niet in de gehele keten doorgedrongen. Net als hoe de portemonnee van Sjoerd eruit ziet. Die puilt namelijk uit door het cashgeld. Bijna allemaal vijftigjes. En daar is geen logische verklaring voor. Want zijn loon, na verrekening met zijn Wajong uitkering, geeft hem nauwelijks extra ruimte, aldus zijn bewindvoerder. Die is het wel opgevallen dat het saldo op zijn leefgeld rekening de afgelopen drie maanden is gegroeid waar het voorheen allemaal een keer per week werd gepind.

Kortom, er zit een luchtje aan. En het is geen bloemetjeslucht.

Alles wijst erop dat Sjoerd snel veel geld verdiend. En dan is de conclusie te rechtvaardigen dat dat hoogstwaarschijnlijk uit de drugshandel komt. Waarschijnlijk is Sjoerd gerecruteerd door de plaatselijke drugspenoze. Want de capaciteiten om zelf te gaan dealen ontbreken. En daar zijn ook geen aanwijzingen voor gevonden. Maar er zijn nog voldoende klusjes over om geld mee te verdienen.

En dan nu: De aanpak

Bovenstaande feiten overziend, komt de casus in aanmerking voor een aanmelding bij het regionale veiligheidshuis/ketenpartneroverleg. Binnen dat overleg wordt besloten om de gemeente onderzoek te laten doen naar de feiten om vast te stellen of er nog recht op enige uitkering bestaat. Zo’n onderzoek begint met het verhoren van de betrokkenen. Sjoerd reageert nergens op, en moeder komt netjes op de afspraak bij het gemeentehuis. Echter, zonder een hulpverlener aan haar zijde. Daardoor komt er uit het verhoor een beeld van frauduleus handelen. Dit wordt doorgegeven aan uitkeringsinstantie UWV die zowel de Wajong van moeder als die van Sjoerd in ieder geval tijdelijk stopzet. Met alle gevolgen van dien. Want ook Sjoerd zijn bijverdiensten gaan dat gat niet kunnen dichten.

Een probleem waar niemand op zit te wachten..

De ambulant begeleider, geen onderdeel van het ketenpartneroverleg, benaderd de ketenpartners huisarts, gemeente en ook uitkeringsinstantie UWV. Die wijzen allemaal naar UWV en UWV geeft aan zijn onderzoek nog niet afgerond te hebben en dus nog geen uitspraken te kunnen doen. En da’s helemaal niet tegen de regels ofzo. Nou, de bewindvoerder heeft acht weken reserves in huis waarbij meestal de post leefgeld als eerste leeg is. Want er zijn hele legers bewindvoerders die allereerst hun eigen rekening en vervolgens de vaste lasten betalen en dan pas naar het leefgeld kijken. En dat heel normale gang van zaken vinden. Als VN ambassadeur vind ik dat het precies andersom moet zijn. Want niet vreten dan stopt betalen altijd vanzelf. Andersom niet.

De escalatie

Nou sla ik even over dat er tussentijds een oplossing kan worden gevonden. Bijvoorbeeld omdat Sjoerd zich laat verhoren. Nee, het escaleert volledig uit de klauwen en ma broertje en Sjoerd dreigen dakloos te worden. Dan bedenkt Sjoerd zich dat hij wel aan een pistool kan komen. Vrij gemakkelijk ook. Ik als voormalig sportschutter, dus met enig kennis van zaken, kan (nu is het zondagmiddag 16 uur) voor het einde van deze dag een pistool met munitie in handen hebben. Ik doe een telefoontje, de ontvanger doet nog een telefoontje en dan kan ik naar Eindhoven om het te gaan ophalen. Dat was nog niet zo heel lang geleden de mij geschetste route. Want sportschutters, die dus legaal wapens mogen kopen, moeten altijd heel goed nagaan of een aan te schaffen wapen, wel legaal is of niet. En op die manier kon onze toenmalige clubvoorzitter mij de inlichtingen verschaffen over de hoeveelheid en prijzen van illegale vuurwapens. En waar ze te verkrijgen waren. Want legale wapens zijn duurder als illegale wapens en dus een interessante markt voor illegale wapenhandelaren.

De verschrikkelijke gevolgen

Nou kan hier een aantal scenario’s schetsen wat Sjoerd zou kunnen doen met zo’n wapen. Geld maken is zijn korte termijn doel. Maar ik leg jullie als mijn lezers eens een heel andere invalshoek voor, omdat ik dit jaar een politieagent leerde kennen die in functie PTSS opliep. Hij heet Yoeri, en hij werkt voor het korps Amsterdam Amstelland. Dat sluit goed aan bij mijn voorbeeld hierboven en de recente ontwikkelingen rondom dit onderwerp. Komt ie: Sjoerd heeft het vermogen om beslissingen te kunnen nemen op basis van een goede overweging, zoals een kind van zes tot acht dat ook heeft. Het vermogen is er dus maar heel summier en werkt in ploegendienst. In al zijn beperkte wijsheid kiest hij ervoor iets te overvallen. Doet er niet toe wat of hoeveel slachtoffers dat oplevert.

Want de politie is razendsnel ter plekke

En binnen de kortst mogelijke tijd staat er een blauwe muur van onverzettelijkheid rond Sjoerd, en staat alles in blauw met getrokken pistool en een niet meten hoeveelheid adrenaline te kijken naar feitelijk een kind, die ondanks het schreeuwen van de ene sommatie na de andere om zijn wapen te laten vallen, met blinde paniek in zijn ogen, staat te zwaaien met een op een pistool lijkend voorwerp waarvan de melder in ieder geval de overtuiging had dat het een echt pistool was.

De schade die niet te overzien is

Zoals ik dat op tv weleens gezien heb, heb je de blauwe muur, en uit die muur komen een aantal stenen naar voren en geven de overige collega’s rugdekking. Heel lang neemt men de tijd om de waarschuwingen over te brengen aan Sjoerd wat hij moet doen en wat de gevolgen gaan zijn als hij dat niet heel gauw doet. In mijn voorbeeld zit Sjoerd vast in zijn paniek en handels daardoor niet. Hij beweegt maar schiet niet maar laat het wapen ook niet vallen. En mij is ooit uitgelegd door de officier van justitie dat wij mensen verantwoordelijk maken voor bepaalde taken, en dat daarbij fouten kunnen worden gemaakt. En dat we daar ons bij neer moeten leggen omdat onze maatschappij niet kan functioneren. In dit voorbeeld worden er geen fouten gemaakt. Maar daar staat dus wel iemand met de verantwoordelijkheid voor alles achter hem, naast hem en feitelijk alles wat Sjoerd zou kunnen raken met zijn wapen. En probeer u nou eens te verplaatsen in die man of vrouw ik noem die dus politieagent, die op dat moment die verantwoordelijkheid heeft. Wij als maatschappij hebben die politieagent het verschrikkelijkste opgelegd wat je een mens kan opleggen: beslissen over leven en dood van een ander kwetsbaar mens. En in het ergste geval moet hij dus op basis van zijn eigen afweging ervoor kiezen Sjoerd neer te schieten. En wellicht de afweging maken dat een schot in een van de extremiteiten niet afdoende gaat zijn. Dus een schot in het been is dan niet voldoende om het in een schot veilig te maken. Laat dat nou eens echt goed tot je doordringen.

Want mijn taak is de mensenrechten van Sjoerd

Dat zou je denken. Maar na zo’n incident, kan mijn onzijdige politieagent, net als die ik heb leren kennen het afgelopen jaar, zomaar letterlijk in een klap komen te vallen onder het mensenrechtenverdrag waar ik zo fanatiek ambassadeur voor ben. Want ga er maar aanstaan. Als hij/zij die dag moet thuiskomen van het werk en zijn/haar partner moet vertellen dat ie een geestelijk gehandicapt manneke heeft moeten doodschieten. Want kijk ze maar eens goed recht in het gezicht, dan zie je het kind dat ze eigenlijk altijd zullen blijven. Dat zie ik bij elke LVB-er. En ik zei al, in dit voorbeeld gaat alles exact volgens protocol. Politieagent mocht en moest schieten en hij/zij maakt geen enkele fout. Dan nog komt politieagent in conflict met zichzelf en zijn psyche omdat je logischerwijs gaat terugdenken om na te gaan of je niks over het hoofd hebt gezien. Hoe rationeel en psychisch stabiel je ook bent, je hebt een geweten en dus een probleem. En dat is wat wij als gewone burgers niet beseffen. En voor mij is het de reden dat ik, ondanks dat ik gegronde redenen heb, nooit meer zal schelden op de politie en dat wat mij overkwam nooit in een klacht heb omgezet. Elke Nederlandse diender loopt dat risico. En ik vind als VN ambassadeur dat we daarom versneld iets moeten doen aan het probleem LVB-ers in de (drugs) criminaliteit en tegelijkertijd moeten stoppen met de wet Damocles, Artikel 13b Opiumwet, in zijn huidige vorm. Want als jij een wietkwekerij op je zolder hebt in 2019-2020 dan vind ik dat per definitie niet helemaal goed bent. Pakkans is tegenwoordig nagenoeg 100% en 12 grote kweeklampen op een gemiddelde eengezinswoning zolder is ook gekkenwerk en vragen om problemen.

Geen mening

Ik heb in principe als VN ambassadeur geen mening over de oplossing van een probleem. Daar zijn ook anderen voor. Maar, voor mijn politieagent maak ik een keer een uitzondering: Ik ben ervan overtuigd dat we het moeten zoeken in meer zorg voor juist de doelgroepen LVB en wat ik zou willen noemen de thuiswerkers, die nu vallen onder artikel 13b Opiumwet. Want uit eigen ervaring kan ik u melden dat de wet Damocles zoveel schade maakt, dat dat maatschappelijk eigenlijk niet te verantwoorden is. Plus ik in mijn gemeente en eigenlijk heel Noord Brabant te vaak zie dat sluiting van een pand het doel is en daarop gestuurd wordt. Bij mij ook. Op basis van eigenlijk niks. Maar vandaag exact drie jaar naar dato, ben ik nog niet verlost van de gevolgen en dreig ik weer op straat te komen staan. Terwijl er geen enkel feit wat mij verweten werd, overeind is gebleven of vastgesteld middels gedegen onderzoek. Maar bestuurlijke vrijheid is hier het adagium. En ik durf te beweren dat het alleen in mijn 100.000 euro aan maatschappelijke kosten gaat geven.

Want met de juiste zorg..

Los je dit probleem van LVB-er in de criminaliteit het beste op. Want een geborgen en verzorgde LVB-er komt nooit in contact met ronselaars uit de onderwereld. En heeft ie geen geldproblemen dan is dat werk al gauw teveel. Daarom heb ik enkele weken geleden, en hier in dit blog opnieuw een gesprek gevraagd met de minister van gehandicapten zaken en minister Hugo de Jonge van volksgezondheid om een aanpak te bespreken en het probleem echt aan te kaarten. Want ik wil koste wat het kost voorkomen dat mijn voorbeeld binnenkort werkelijkheid wordt.

Want je kunt het de politieagent, de ouders van Sjoerd en zijn familie maar ook het gezin van de politieagent en zijn collega’s, de zorgverlening en eigenlijk ons allemaal gewoonweg niet aandoen dat er zulke fatale gevolgen komen omdat we de zorg niet wilde leveren.

Althans, dat vind ik…

Stefan Vlaminckx

VN ambassadeur rechten van de mens met een handicap en inclusieve samenleving.

Doneer gul om ons een boek te laten worden https://gofund.me/f641a97e
%d bloggers liken dit:
Ontvang pushberichten    OK Nee bedankt