Huurstop blijkt een wassen neus, en toch loopt iedereen, zelfs de SP, ermee weg.

Voor dit jaar is er een stop op het verhogen van de huren ingevoerd voor huren die reiken tot hoog in de zevenhonderd euro. 780 euro dacht ik. De VVD, het CDA, de ChristenUnie en D66 maakte er mooie sier mee. En zelfs de SP ging er trots op dat er: “Eindelijk eens naar hen was geluisterd.”. En zelfs ik betrapte mezelf erop te denken dat dat nou toch niet tegenviel van ons kabinet. Totdat ik het hele verhaal hoorde. Want toen bleek het een oud VVD trucje: Een bezuiniging verkopen als een voordeeltje voor de burgers die huren. Want dat is wat het is: Een ordinaire bezuiniging.

Want wel beschouwd bespaard de staat zich door het niet verhogen van de huren, een bult met geld.

Dat leg ik u graag even uit. Normaal gesproken als je huurt onder de huurtoeslagnorm, onder de 720 euro ongeveer, krijg je een toeslag op je inkomen om een deel van de huur te compenseren. Als je inkomen tenminste niet te hoog is, maar in 90% van de gevallen, zal een huurder in een sociale huurwoning, vallen onder de huurtoeslagnorm.

Als je dan stoer de huren bevriest voor huren die slechts tientjes boven de huurtoeslagnorm zitten, geef je niet bergen met huurders eindelijk eens wat lucht, maar voorkom je vooral dat jij als Staat der Nederlanden, al die huurstijgingen moet compenseren, middels een verhoging van de huurtoeslag. En zie daar, een bezuiniging wordt geboren.

Maar van links tot rechts, alle partijen trokken dit wapenfeit naar zich toe alsof zij het geheel op eigen kracht hadden gerealiseerd.

De linkse partijen vooral door te roepen dat het kabinet eindelijk eens deed wat zij al zolang roepen te willen. De coalitie mocht zich weer in de handjes wrijven met zoveel positief rumoer. En dat terwijl we het hier feitelijk hebben over de wereldberoemde wassen neus. Want het aantal huurders dat valt in de categorie huur van zo’n 720 euro tot, en dan neem ik het ruim, 800 euro, en dus geen huurtoeslag en dit jaar ook geen huurverhoging krijgen, is verwaarloosbaar klein. Mensen die buiten de huurtoeslag vallen huren veel vaker voor tussen de 900 en 1100 euro en hoger. En die huren mogen dus gewoon omhoog.

Veel mensen met huurtoeslag denken daarom wel dat zij er netto op vooruit zullen gaan, terwijl dat helemaal niet zo is.

En daar zie je meteen de hand van de meester in optima forma. Want Rutte is er echt een kei in, om met de grootste glimlach op zijn gezicht, de meest kwetsbare groepen een oor aan te naaien. Ga maar na, van de afgelopen tien jaar, zijn alle grote bezuinigingen terecht gekomen bij die groepen die het minst zullen protesteren: arbeidsgehandicapten, verplegend personeel, geestelijk gehandicapten, mensen in de GGZ, werkenden uit de sociale werkplaats. En niet te vergeten, zorgontvangers en uitkeringsgerechtigden.

En dat vind ik nou de “Rutte doctrine”.

Want het is zijn vaste modus operandi. De hardwerkende Nederlander, zoals hij de gemiddelde loonslaaf in Nederland liefkozend noemt, staat bij hem op 1. Zijn gepensioneerde ouders, hulpbehoevende grootouders, kind met een rugzakje of zijn debiele broertje, daar heeft Rutte weinig oog voor. Grote kostenposten die je zoveel mogelijk moet tegengaan. Dat al die zelfredzaamheid een op een de hardwerkende Nederlander raken, omdat die er een stapel mantelzorgtaken bij krijgt, valt precies in Rutte zijn dooie hoek, blinde vlek, of hoe je het ook wil noemen.

Maar ondertussen wordt u dus niet alleen genaaid, maar ook als een klein kind, voorgelogen.

Sinterklaas bestaat! En hij woont op ’t Catshuis. Tenminste, dat had u gedacht. Ik hoop dat u verder kijkt, als de teflonglans van onze premier. Want al glimt ie nog zo mooi, al polijst je een drol, het blijft een drol.

Althans, dat vind ik.

Stefan Vlaminckx is VN ambassadeur rechten van de mens met een handicap en inclusieve samenleving. Hij blogt over alles wat hem opvalt, aandacht verdiend of gewoonweg een misstand is die aangepakt moet worden.
VN ambassadeur rechten van de mens met een handicap en inclusieve samenleving, blogger en ontwikkelaar van het eerste VBHC concept voor in de WMO-bg thuisbegeleiding.

Kies uw favoriete kamerlid, de kamer in.

Het einde van de campagne nadert met rasse schreden. Tijd om de balans op te maken. Want van wie vinden wij wat?

SP, Lilian Marijnissen.

De zichtbaarheid van de SP dit jaar, valt mij erg tegen. Buiten dan de toeslagenaffaire heb ik ze apart niet gehoord of gezien. In de corona debatten hadden ze altijd wel een eigen idee of bijdrage, maar het was, niet alleen voor SP, dit jaar wel heel veel meestemmen met het kabinet. Ook vind ik de campagne flets en weinig zichtbaar.

GroenLinks, Jesse Klaver

Jesse speelt echt mee voortaan, om de knikkers. Hij houdt goed stand tussen Mark en Geert als de toppers in debatteren. Hij is weer beter geworden in het ontwijken van de lastigste vragen, het verbloemen van de minder leuke dingen in het verkiezingsprogramma, en zolang praten dat niemand nog weet wat de vraag was, en dus ook niets heeft aan te merken op het antwoord. Ook hier ontbreekt de echte spirit. Jesse sprankelend minder, maar compenseert dat met tomeloze inzet. Ik kan ook bij deze lijsttrekker geen speerpunten uit zijn programma noemen. Ja, wonen geloof ik. Net als bij de SP.

CDA, Hugo de Jonge, Pieter Omzigt, Wopke Hoekstra.

Tegen wil en dank. Daarmee typeert je de CDA campagne het best. Want Wopke is geen debater pur sang. Ook kun je echt merken dat hij een bestuurder is, en niets weet van het kamerwerk.. Want dan had ie geweten dat bij het uitleggen van je plannen details ertoe doen. En die details zijn voor hem als minister minder, maar voor zijn ambtenaren juist weer heel erg van belang. En om na een schaatsincident in Thialf, er toch voor te kiezen om je schaatsend te afficheren, je moet maar durven. Net als nu al aankondigen dat jij in 2025 de ww met een jaar wil inkorten. Lijkt me ook geen stemmentrekker. Nou maar hopen dat de schade zal meevallen.

50plus, Liane de Haan.

Ik dacht nog, dat ze in ieder geval een waardige tegenstander voor Henk Krol hadden binnengehaald. Helaas strandde de partij op de voor haar zo bekende plek: Die waar de klappen vallen. Want interne ruzies, is wederom splijtzwam gebleken.

PvdD, Esther Ouwehand.

Van deze partij ken ik de standpunten het best, heeft de lijsttrekker mij verrast met haar doorlopende consistentie in debat. En geen van haar optredens vielen mij tegen. Dan leek stemwijzer mij ook richting PvdD te duwen. Samen met GL een grote kanshebber.

Thierry Baudet, Geert Wilders, samen noem ik ze Club Kansloos.

Beide heren komen bij mij op een gedeelde laatste plaats. Dit vooral doordat beide heren er dezelfde soort modus operandi erop nahouden: Je focust op een onderwerp ( Islam en corona) beloofd zaken die je nooit kunt waarmaken en creëert een gezamenlijke vijand.

Helaas maak je je op deze manier wel redelijk onmogelijk. Want op de SGP na, wil niemand in een kabinet met PVV en of FvD.

Logisch, want niet van je meest extreme denkbeelden kunnen afstappen om je andere standpunten wel gerealiseerd te krijgen, is voor beide heren te moeilijk. En zij maken zich daardoor onmogelijk. Wel jammer van al die stemmen.

Ja21, Joost Eerdmans.

Ja21, een relatieve laat- en nieuwkomer. Afgesplitst van de FvD. Totaal mijn politieke richting niet, maar Eerdmans heeft een prima campagne gevoerd. Want hij heeft zich flink in mijn kijker gespeeld. Dat kan geluk zijn, of wellicht de juiste uitnodiging aanvaarden. In ieder geval een extra rechts geluid in de kamer. Mocht men een zetel halen.

Code Oranje, Richard de Mos.

Ombudspolitiek, noemt de Mos zijn manier van politiek bedrijven. En ik kan u precies vertellen wat dat is. En daarmee heeft deze partij mij het beste weten te bereiken en blijkbaar raken, gezien het feit dat veel wat ik van deze club weet, ook is blijven hangen.

Verder vond ik er als fan democratie, dit jaar niet veel aan, de campagne. Nauwelijks stofwolken, slechts een enkel incident.

Zelfs the kinky fuckery van PVV coryfee Dion Graus en het fuhrer complex van FvD baas Thierry, uil van Minerva, Baudet, deden nauwelijks iets af van het effect dat deze 2 partijen uitoefenen op het electoraat. Dat blijft, zeker voor Wilders, een prestatie van formaat. Baudet brak eigenhandig grondig af, wat ie al bij elkaar blufte daarvoor. Dus daar komt vanzelf een eind aan.

Ook SGP en ChristenUnie konden me nauwelijks boeien. Die standpunten van SGP (Ook wel: Partij van de Gaap) zijn zo ouderwets en dodelijk saai, dat het staatsrechtelijk haast wel moet kloppen. En van ChristenUnie vind ik dat je hun standpunten eigenlijk nooit kunt tegenspreken. Zo netjes zijn ze wel. Ik wens ze veel succes.

Dus op naar de stembus met het grootste stembiljet ooit. Om er daar achter te komen dat al dat nieuws nauwelijks vernieuwende politiek komt brengen. En veel stemmen niet gehoord gaan worden. Want versplintering, zover het oog reikt.

En daar mogen wij de 150 meest geschikte uit kiezen. Ga er maar aan staan. Ik wens ons nu reeds voor alsdan, veel wijsheid.

En kijk daarbij naar uw favoriete persoon, en niet zozeer naar diens kleur. Want stel jij bent GroenLinks maar jouw uiterst integere, betrouwbare en nimmer veroordeelde, buurman is verkiesbaar voor de VVD, dan zou ik, indien de politieke kleur niet zoveel afwijkt als in dit voorbeeld, overwegen hem dan alsnog je stem te geven. Want jij kent hem, het versterkt jullie regio met een kamerlid in Den Haag uit jouw regio. En je weet waar zijn huis woont, wat good old keihard beïnvloeden, kinderspel maakt.

Kies jouw favoriet, ook al vindt je onderbuik van niet!

Dat is wat ons land nodig heeft.

Althans, dat vind ik.

Stefan Vlaminckx is VN ambassadeur rechten van de mens met een handicap en inclusieve samenleving. Hij blogt over alles wat hem opvalt, aandacht verdiend of gewoonweg een misstand is die aangepakt moet worden.
VN ambassadeur rechten van de mens met een handicap en inclusieve samenleving, blogger en ontwikkelaar van het eerste VBHC concept voor in de WMO-bg thuisbegeleiding.

Ode aan het Jeroen Bosch ziekenhuis. Hoe je van 3 ziekenhuizen naar 1 ziekenhuis gaat en toch de zorg tot grote kwaliteitshoogte kunt brengen.

In den beginne…

Waren er 3. ‘s-Hertogenbosch, Den Bosch voor vrienden, telden tot 10 jaar geleden 3 niet al te grote, ziekenhuizen. Het Willem Alexander, het Groot Ziekengasthuis en het Carolus. Voor een stad als de onze een prima deal, want voor iedereen was er gemakkelijk bereikbare ziekenhuiszorg. Behalve als je naar het “Groot” moest, want dat stond letterlijk midden in het centrum van de stad. Je kon vanaf de markt met een beetje goede wil op de ramen van het Groot Ziekengasthuis spugen. Zo dicht bij het centrum van de stad stond het.

Voortschrijdend inzicht en keihard commercieel denken,

deden het bestuur van de stad en verschillende snelle jongens van allerlei pluimage, inzien dat je: A: grond gelegen in het centrum van een stad commercieel beter kon benutten als er geen ziekenhuis op stond. B: Mensen in een ziekenhuis gelegen, ook op donderdagavond en zaterdag graag wat bezoek wilde ontvangen, en dat al dat verkeer de andere mensjes die kwamen kopen, kopen, kopen, maar knap in de weg liepen.

Op de plek waar het Carolus stond, kon je ook best een kekke woonwijk kwijt

En dus ging de oogjes al snel kijken naar de locatie van het Willem Alexander ziekenhuis. Nou lag dat ziekenhuis aan de rand van de stad, en had het een achtertuin die liep tot aan Vught, Vlijmen, de A2, en weet ik welke gehuchten er in de verte nog waren te ontwaren.

Een scherpe geest heeft toen bedacht dat je daar gemakkelijk en een ziekenhuis voor heel Den Bosch, en parkeerplaatsen genoeg voor al dat bezoek, en een strakke verbinding met het openbaar vervoer moest kunnen realiseren.

Nou, zo gezegd, zo gezegd, want niets wordt hier in het Brabantse zomaar gedaan. Nee, daar moeten natuurlijk wilde nieuwe plannen voor worden ontwikkeld, vergunningen en subsidies voor worden aangevraagd en inspraakrondes voor worden gehouden. En breek een Bosschenaar zijn bek niet open, want als ie begint met praten, ziet ‘m dan nog maar ’s stil te krijgen…

Afijn, 10 jaar geleden was het nieuwe Jeroen Bosch ziekenhuis dan toch eindelijk klaar, en ze hebben me er toch een berg stenen neergeklapt… Het miljardenpaleis van Poetin en het witte huis in Washington USA hebben samen nog niet zoveel stenen als ons Jeroen Bosch ziekenhuis.

De grootste bekken vielen stil, en open, en binnen de kortste keren was de Bosschenaar eraan gewend: Ge gaot vort naar Den Bosch west, voor een ziekenhuisnest.

Je denkt dan meteen, als dat maar goed gaat. Immers drie ziekenhuizen op een kussen, God mag het weten, wat slaapt daar tussen?. Ik weet inmiddels het antwoord en daar wil ik jullie graag deelgenoot van maken..

Want hoe ze het gedaan hebben, hebben ze het gedaan, maar een waar wonder is geschiedt.

Want ondergetekende, in de wereld van zowel de geestelijke als de reguliere gezondheidszorg, aangeduid als “die lastige”, verblijft nu bijna een week in het Jeroen Bosch. En ik kan u melden: Dit heb ik nog nooit eerder meegemaakt. Ik want met echt helse buikpijn de eerste hulp op gestrompeld, met een verwijzing van de huisarts: vermoedelijk acute appendicitis. In de volksmond ook wel blinde darmontsteking. Ik leg mijn legitimatie, mijn ziekenhuispasje en mijn huisartsenbrief neer, en binnen 1 minuut wordt mij een plek aangewezen om te wachten op triage. Ik strompel de wachtruimte binnen en zie: Er zijn nog 55 wachtende voor u. Uitgaande van de oude situatie, want allang niet meer in een Bosch ziekenhuis geweest, ging ik er vanuit dat dat tot de week erop dinsdag ging duren voordat ik gezien ging worden. Ik reageerde dus ook niet toen er na een kwartiertje iemand mijn naam riep. Dat was ook helemaal niet erg, want de dame in kwestie kwam gewoon even netjes vragen of ik heel toevallig meneer Vlaminckx was, en dat bleek ik inderdaad te zijn. Met mijn klachten lang zitten, is niet fijn maar, zo bleek aldus, hoefde ook niet. Waarmee de eerste warme douche en bonuspunten gescoord waren geworden.

Triage bestond er bij mij uit: Vragen beantwoorden, bloed laten prikken, luisteren naar de uitleg.

Dat laatste lukte niet geweldig goed, waardoor ik tegen de misselijkheid op een gegeven moment toch een appelkoek heb geconsumeerd, waar nuchter blijven was verordoneerd, maar vooruit, dat werd me niet nagedragen. Ik kreeg uren later gewoon nog een keer uitgelegd dat het de bedoeling was dat ik nuchter bleef. Maar ik loop op de zaken vooruit.

Want nog tijdens de triage kreeg ik het eerste slechte nieuws. Ik moest 2 tot 3 uur wachten op de uitslagen van het bloedonderzoek in, jawel, diezelfde wachtruimte.

Zo werkt dat nou eenmaal. Op mijn lichte protest dat ik met mijn klachten het niet ging volhouden, om 2 a 3 uur te zitten, kwam geen “dikke pech, voor jou tien anderen” maar een begripvolle glimlach en de mededeling dat er ook bankjes stonden, waar ik gerust op mocht gaan liggen, mocht ik dat willen. En daar scoorde men opnieuw op punten, want dat wilde ik wel. Ik heb mijn jas opgevouwen, munne maat naar mijn huis gestuurd om een kussen te halen en binnen een minuut lag deze jongen comfortabel, zover dat kon, Een Vandaag te kijken op zijn telefoon. USB poorten en stopcontact zaten verwerkt in de leuning van voornoemde bank, en dus lag ik daar zo comfortabel als mijn zéér oncomfortabele buikpijn het toeliet, mijn tijd uit te liggen.

Het was nog geen half acht, krap anderhalf uur binnen dus, toen ik inmiddels slapend, in de verte een stem hoorde roepen om mijn opa.

Meneer Vlaminckx, meneer Vlaminckx. U bent meneer Vlaminckx hé, vroeg een uiterst charmante jongedame mij. Ik knikte van ja, en kreeg daarop de mededeling dat ik dan mee mocht komen. En ja hoor, ze hielp me natuurlijk even mee met het inpakken, en sjouwen van mijn tas met spullen. Onderweg naar de tweede verdieping ging ze mij voor en legde mij uit dat ze daar ook nog 8 bedden eerste hulp hadden, want het was een beetje druk. Ik dacht bij mezelf: ” Een beetje druk? Bij het vroegere Groot Ziekengasthuis hadden ze allang code zwart afgekondigd.”. De verpleegster en ik praten wat, ik probeer haar zo duidelijk mogelijk te maken dat ik als patiënt uit de categorie Lastig, Ingewikkeld, Moeilijk ( LIM ) ontzettende baat heb bij rust, duidelijkheid en herhaling. De betreffende zuster is niet meer van mijn zijde geweken, heeft mij nogmaals uitgelegd dat nuchter blijven verstandig was en waarom dat nodig was, en hoe mijn verdere verblijf op de afdeling SEH zou verlopen. En haar uitleg deugde, en telkens als er met of rondom mijn persoontje wat gebeuren moest stond ze er weer, en totdat ik definitief half dood verklaard werd, met grote kans op doorkomen, stond zij mij bij. Ding ding, klonk de bel voor de volgende ronde en wederom scoorde ze de dubbele bonus van de voorgaande ronde. Want zowaar was er een diagnose, had men mij duidelijk uitgelegd wat er aan de hand was, en hoe men mij ging genezen. Ze hebben me gisteren op dag 4 toch nog een keer moeten uitleggen dat je heus wel een kleine darmperforatie kan hebben, en dat ze die toch niet operatief hoeven te dichten, want dat feit wil er bij deze LIM patiënt (Weet u nog? Lastig Ingewikkeld Moeilijk) niet in.

Eenmaal definitief opgenomen op de afdeling neurologie want op chirurgie was geen plaats, ging er een geheel nieuwe wereld voor mij open.

Want het was zowaar heel goed tot de lieve mensjes van de afdeling doorgedrongen dat de zojuist opgenomen LIM patiënt behoefte had aan duidelijkheid, rust, enzovoort enzovoort, waardoor ik netjes werd voorgesteld aan iedereen belast met mijn zorg. En niet op dat debiele, iets te hard uitgesproken toontje waarmee de gemiddelde Nederlander dames op leeftijd met een migratieachtergrond aanspreekt. Nee, nee mevrouw meneer, gewoon zoals het wel hoort. En aan het einde van de dienst kwam het vertrekkende vaste gezicht, het nieuwe vaste gezicht even aan mij voorstellen. Het enige dat ik ze hier maar niet afgeleerd krijg is het U en Meneer zeggen tegen mij. Maar, je bent echt wel een lul van enorm formaat als je daarover zou klagen. Kan de gemiddelde volwassenen nog een puntje aan zuigen, aan zoveel beleefdheid.

Toen ik gisteren voor de tweede keer in successie ineens nuchter moest blijven en de behandelend arts op mijn vraag of ik geopereerd ging worden, antwoordde met: “Dat weet ik niet”, ging het alsnog bijna fout. Niet dat de arts ook maar iets verkeerd deed, want ze wist het ook niet. Maar ik had mijn frustratie tegenover mijn vaste verpleegkundige er nog maar amper over uitgesproken, of tadaaa!!! Het opperhoofd, ook wel de grote Snijder genoemd, verscheen aan mijn bed. En laat hij nou gewoon weer hetzelfde verhaal vertellen als wat ze mij in vier dagen al zes keer hadden uitgelegd. U weet wel: Wel een gaatje in je darm, maar toch niet operatief ingrijpen noodzakelijk. Ze hadden mij nuchter laten blijven voor het geval ik zou decompenseren. Want het opereert nou eenmaal veel lekkerder als je niet om een volle darm stront in de maak hoeft heen te snijden… Schijnt. Hier past een uitdrukking over op je klompen kennen aanvoelen, maar ik voel helemaal niks meer aan sinds ik voor het in mijn 48 jarige leventje met spoed ben opgenomen in een ziekenhuis, en dus van tevoren en niet wist wat er komen ging, en me er al helemaal niet op had kunnen voorbereiden. En ja, dat valt me van mijzelf ook wel een beetje tegen, hoe onder de indruk ik ben van dit alles. Ook mensen met een minder avontuurlijk uitdagend verleden als deze jongen, schijnen daar last van te hebben, maar die uiten dat niet of anders ofzo… Afijn, nu, op dag vijf en zondag, begint het enigszins te wennen allemaal en kom ik wat tot rust. Wat zich, ja ik ben mij er een, vooral uit in niet kunnen slapen.

Dan nu: Het eten!

En het drinken, de telefoon, tv en andere randzaken. Ik val meteen maar met de deur in huis: Als jij de afgelopen tien jaar niet meer in het ziekenhuis in Den Bosch bent geweest of hebt gelegen, dan ga jij niet weten wat je meemaakt. Ik heb gratis tv, gratis internet, kan gratis naar buiten bellen en een mevrouw of meneer onder een gratis knop, waar ik gratis van een menukaart kan bestellen wat ik gratis mijn mik in wens te schuiven, en jou voor een luttele €7,50 mee kan laten vreten ook!

En dan praten we hier dus niet over een lullig bakkie vreten, gecomplimenteerd met een lauwe salade en iets te dunne hopjesvla na…

Nee meneer de koekepeer, a la carte. Op het niveau van der Valk motel, maar dan met wel alles vers. Bladspinazie die eruit ziet, ruikt en proeft als…. Bladspinazie! Werkelijk waar, je ogen geloven je smaakpapillen niet meneer/mevrouw! Ik heb de afgelopen dagen elke dag tijdens ontbijt, lunch en diner de polsslag moeten controleren of ik niet stiekem toch het loodje had gelegd, en ik er nog aan moest wennen… Niet normaal! Ze verlaagde op een gegeven moment de infuus input met de helft, omdat ik toch meer als genoeg dronk. Voor vandaag heb ik een halvering van de milligrammen Oxycodon gevraagd, omdat ik precies van de menukaart kan bestellen wat er wel lekker langs een darmontsteking marcheert mevrouw/meneer. Het mot echt niet gekker worre.

Voor al die ondersteuning hoeft je ook de verpleging niet meer lastig te vallen.

No sir, daar hebben ze hier een heel korps paarse hesjes m/v voor rondlopen. En van verpleging tot facilitair en helpende handjes, het loopt zich de benen onder de komt vandaan voor je, allemaal even beleefd en netjes. Als dit overal in de gezondheidszorg zo ging, kon ik mijn VN ambassadeurschap acuut neerleggen. Totaal overbodig.

Het is net sciencefiction, zoals de complete zorgverlening hier in Den Bosch is veranderd ten opzichte van toen ik, als laatste, mijn moeder afgaf in 2005.

Dus dat overstijgt een verschil van dag en nacht. Zo’n enorme kwaliteitsslag dat er hier gemaakt is. Ongelooflijk gewoon.

En dan heb ik jullie nog helemaal niets verteld over de individuele kwaliteiten van:

Eline, Anne, Tobias, Jorik, Noea of Toos. De verpleegsters op neurologie, SEH of hier op chirurgie. Over de helpende handjes die speciaal voor mij het halve ziekenhuis afzochten naar dat laatste zakje winegums, omdat ik weer mocht eten.

Dat er hier verpleegsters lopen, meneer Wilders, die en een hoofddoek dragen en qua prestaties niet onder doen, dus eigenlijk overpresteren om het deze LIM patiënt aan niets te laten ontbreken.

Ik heb jullie ook niet verteld hoe schoon mijn douche en toilet zijn.

En ben niet eens begonnen over de COVID-19 slachtoffers die vanuit het hele land hier worden geholpen zoals mensen van hier tijdens de eerste golf elders werden geholpen.

Weet je wat ik wel heb gedaan? Tegen iedere verpleegster hier gezegd dat ze bij de volgende cao onderhandelingen moeten gaan staken en moeten blijven staken als hun HBO V salaris niet tenminste gelijkgetrokken wordt met dat van een kleuterjuf of andere leerkracht basisonderwijs.

Want ik daag ze uit daar in het onderwijs. Ik daag ze uit zich solidair te verklaren met hun collega’s in de zorg. Want in vergelijking met wat die hier, met name fysiek maar ook mentaal, presteren op een dag, dan heb je als leerkracht niks te klagen, omdat ik niet wil zeggen, een luizebaantje. Want dat is zeker niet zo.

Maar wat ik hier zie aan kwaliteitszorgverlening en value based healthcare, daar kan menig zorgverlener nog een puntje aan zuigen.

Althans, dat vind ik.

Stefan Vlaminckx is VN ambassadeur rechten van de mens met een handicap en inclusieve samenleving. Hij blogt over alles wat hem opvalt, aandacht verdiend of gewoonweg een misstand is die aangepakt moet worden.
VN ambassadeur rechten van de mens met een handicap en inclusieve samenleving, blogger en ontwikkelaar van het eerste VBHC concept voor in de WMO-bg thuisbegeleiding.

Het is eng om alleen te wonen. Hoe een huisartsassistente mijn gevoel van veiligheid in een klap om zeep hielp

Update: Na twee gesprekken met de huisarts is er een uitgebreide excuusbrief gekomen waarin wordt aangekondigd dat er een nieuw protocol ontwikkeld wordt om in de toekomst dit soort situaties te voorkomen. Ik ben tevreden met de brief, de inspanningen om te komen tot een oplossing en de excuses.

Afgelopen dinsdagavond, een uurtje of tien

Tijdens het maken van een midnight snack, krijg ik plots zo’n heftige buikpijn, dat als bevallen half zo zeer doet als de pijn die ik daar thuis, toen ervaarde, iedere vrouw een Nobelprijs verdiend heeft na de bevalling van haar eerste kind. Ik kon nog maar net mijn bed halen en heb sindsdien niet meer normaal helemaal rechtop kunnen lopen. Nog altijd kan ik me niet voluit bewegen zonder hevige pijn, ondanks de ondersteuning met 2 soorten Oxycodon. Zo’n pijn dus..

Als je kunt rekenen, dan reken er maar niet op.

Woensdagochtend, een uurtje of 10..

Zo’n 12 uur later, een uur of tien de volgende ochtend, app ik een maat van me, dat ie moet langskomen, want dat er iets nogal niet goed gaat met mij. Hij beloofd er rond half drie te zijn.

Ik laat hem komen omdat ik zeker weet dat ik tenminste huisartsenzorg nodig heb, dat ik er zelf sowieso niet ga komen, en het in mijn ervaring nog niet meevalt om voorbij de assistente te komen, en überhaupt hulp aan huis te verkrijgen. En omdat ik in veel pijn verkeer, en daar verbaal nogal agressief van wordt, kan ik maar beter iemand anders laten bellen met de huisarts.

Woensdagmiddag, een uurtje of drie…

Mijn maat, de rust zelve in bijna iedere situatie, raakt zichtbaar geïrriteerd terwijl hij de doktersassistente ervan probeert te overtuigen dat er een arts moet langskomen. Dat ie geschrokken is van wat ie bij mij thuis aantrof, en dat ie op de fiets is, en er dus geen vervoer is om mij naar de huisartsenpraktijk te brengen. En na alle argumenten die de assistente had aangedragen, waarom het beter was toch naar de praktijk te komen, kwam die ene zin die en mijn vertrouwen in het systeem van huisartsenzorg voorgoed vernietigde, en bij mij de nauwelijks te onderdrukken neiging een moordopdracht uit te vaardigen, bracht: “Dat meneer geen vervoer heeft, is voor ons geen reden een visite te rijden”. De woede die de houding van en de doktersassistente en daarna de arts bij mij opwekte, zijn niet in woorden te beschrijven. Als mijn maat niet met veel kunst- en vliegwerk mij alsnog bij de dokter had gekregen, was ik er nu wellicht niet meer geweest. Vandaar mijn hierboven geponeerde stelling: Als u kunt rekenen, dan reken er maar niet op dat u als alleenstaande geholpen wordt in geval van nood..

Deze huisarts mag van geluk spreken dat ik ben wie ik ben, en hem slechts met wat klachten om zijn oren sla. Want ik geef u eerlijk toe, dat ik hem liever met een honkbalknuppel te lijf ga.

Want ik lig momenteel in het ziekenhuis, met een geperforeerde darm, en een flinke darm ontsteking.

Stel je nou voor dat ik alleen was geweest, geen hulp had kunnen inroepen en zelf in discussie had gemoeten met de doktersassistente? Dan was ik er wellicht vandaag niet meer geweest. Wat nu wordt ik intraveneus volgepompt met antibiotica, zodat mijn lichaam de kans krijgt de perforatie eigenhandig dicht te maken zonder dat de onsteking die inmiddels was ontstaan, dat verhinderde. Ter bestrijding van de pijn krijg ik 2 soorten Oxycodon, wat u wellicht kent onder de naam morfine, de Amerikanen kennen als de meest verslavende pijnstiller ooit, en voormalig polygebruikers zoals ikzelf kennen als: “poehee, goei spul man!”.

Omdat je niks hebt aan het stellen van alsdan vragen aan een arts, zullen we, en gelukkig maar, nooit weten wat er was gebeurd als…

Wel sta ik voor de vraag: Wat nu? Want of er nou excuses komen of niet, het zo nooit had mogen lopen of niet, dat maakt helemaal niet uit. Ik ervaarde het in 2005 met mijn moeder, ervaarde het nu voor de tweede maal bij mijzelf: Je zorgt er maar voor dat je jezelf weet te redden in geval van medische nood, want de tijd dat je daarvoor kon rekenen op je huisarts, ligt erg genoeg, achter ons. Das wär einmahl, zouden de oosterburen zeggen. Bij mij komt, vanwege mijn eigen kwetsbaarheden, vertrouwen op de rug van een trage slak, en gaat weer, per gechiptunede Chevron uit de allersnelste klasse sportautomobielen. En daar weet deze, sinds juli vorig jaar, nieuwe huisarts alles van. Want dat heb ik hem uitgebreid geprobeerd uit te leggen in twee dubbele consulten. Het heeft geen zak geholpen, moet ik nu constateren. Het maakt mij angstig. En dat betekent dat er in Nederland nog zo’n 100.000 mensen rondloopt, die er tenminste net zo bang van worden als ik. Dat getal klopt, dat mag u van mij aannemen.

Wat nu dan, meneer de patiëntenrechten activist en VN ambassadeur Rechten van de Mens met een Handicap?

Om het u eerlijk te antwoorden: Ik weet het niet. Vroeger ging ik met een bult verbaal geweld zo’n probleem te lijf. Maar daar schrikken de andere mensjes van, dus dat doen we niet meer. Maar wat ik dan wel als oplossing zie, kan ik u niet zeggen. Als jij als doktersassistente niet inziet dat iemand met verschrikkelijke pijn, een chronisch psychisch lijden en geen vangnet van jou afhankelijk is of ie wel of niet op de juiste manier geholpen wordt, dan houdt het een heel eind op.

Bij de intake vroeg mijn nieuwe huisarts, die ik uitgekozen had omdat ie vroeger als arts in een GGZ instelling had gewerkt, wat ie van mij kon verwachten als ik boos zou worden. Want hij had er inmiddels al een paar psychisch kwetsbare patiënten bij zitten in zijn praktijk, die met zoveel verbaal geweld en allerlei dreigementen zijn collega’s en assistenten de stuipen op het lijf hadden gejaagd, dat ie er daarvan niet nog meer bij kon hebben. Denk nu niet, wat een akelige opmerking van de man, want dan heeft u nog nooit in zijn schoenen of die van zijn collega’s of assistenten gestaan. Want wij kunnen er wat van hoor, vergis je niet. Dus heb ik hem uitgelegd dat hij van mij niet veel te vrezen zou hebben, want dat mijn modus operandi tegenwoordig bestond uit het dan maar gewoon wegblijven bij de betreffende zorgverlener. Dat zal helaas nu dan ook het geval zijn. Wel ga ik hem nog voorzien van een heel welgemeend en beregoed advies: Laat je collega’s en assistenten verbaal geweld niet omzetten in een ptss, maar laat ze ermee omgaan zoals het is: Angst. Niks meer, niks minder als angst. En in 95% van alle gevallen dat er iemand met een psychisch lijden heel hard tegen u begint te schreeuwen, is dat uit angst. En die andere 5%? Is het schreeuwen uit onmacht. Omdat u slecht of niet geluisterd heeft, terwijl zijn of haar argumenten wel de juiste zijn en dus kloppen, maar dat niet tot u door wil dringen omdat u maar vast blijft zitten in het vooroordeel dat wij “niet helemaal goed zijn”. Ik kan u vertellen dat dat enorm meevalt. Wij zijn alleen erg gevoelig voor zaken die niet goed gaan en ons rechtstreeks raken. En gaat het over leven en dood, dan zijn we nog een beetje gevoeliger. Net als u allemaal eigenlijk. Dus zo gek zijn we nou ook weer niet…

Althans, dat vind ik.

Stefan Vlaminckx is VN ambassadeur rechten van de mens met een handicap en inclusieve samenleving. Hij blogt over alles wat hem opvalt, aandacht verdiend of gewoonweg een misstand is die aangepakt moet worden.
VN ambassadeur rechten van de mens met een handicap en inclusieve samenleving, blogger en ontwikkelaar van het eerste VBHC concept voor in de WMO-bg thuisbegeleiding.

Cruyffiaanse versoepeling

Ik zeg het meteen maar even, de term heeft Pieter Derks, columnist op radio 1, YouTube en de Youp van de nieuwe generatie cabaretiers, verzonnen maar het is wat mij betreft de enige juiste typering van het huidige beleid t.a.v. de versoepelingen.

Want wie snapt dit nou nog?

De supermarkt, zonder enige beperking te bezoeken. Andere winkels? No go. Terwijl vorig jaar al gebleken is dat de stadscentra met mooi weer helemaal vol konden lopen, bomvolle terrassen erbij, en nul extra besmettingen. Weet u nog? Dat Jaapio en de rest vd kauwgomballenbende ons voorhield dat we drie weken na het Pinksterweekend pas konden zien welke horror we hadden aangericht met al dat winkelen, en er drie weken later helemaal niets extra’s waar te nemen was. De eerste Cruyffiaanse uitdrukking kun je hier kwijt: Als je hetzelfde doet als het vorige jaar, moet je niet teveel rekenen op hele andere uitkomsten, want da’s logisch.

Afgelopen zondag is er wel een schokkend nieuw inzicht ingedaald bij ome Jaap van het OMT

“Leer er maar mee leven, want het gaat niet meer weg, dit virus” of woorden van gelijke strekking, sprak van Dissel uit. Jaja dat leest u goed. Voortschrijdend inzicht. En dus zou je bij gelijkblijvende omstandigheden in de horeca en winkels, gewoon open moeten kunnen. Niet met zijn allen tegelijk naar binnen, niet met zijn allen op een kluitje in de kroeg maar ruim uit elkaar op het terras moet gewoon kunnen. Dat konden we vorig voorjaar ook. Daar zou de Grote Cruijff over gezegd kunnen hebben: Als je daardoor achter de feiten aan gaat lopen, dan ben je dus te laat vertrokken.

De derde golf, ook zo’n belofte, die vooralsnog een belofte blijft.

Je hebt in het voetbal talenten, die beginnen als belofte maar daarna toch gewoon alsnog bij RKC of FC Den Bosch hun carrière vol maken. En daar is helemaal niks mis mee. Maar de belofte Derde golf, wij noemen ‘m de golf 3, maakt de hooggespannen verwachtingen nou niet bepaald waar. Da’s geen heel groot probleem in dit geval, maar zijn marktwaarde, uitgedrukt in geloofwaardigheid, is wel tanende. Dat heeft ook te maken met de rekenmodellen. Want stop je er stront in, dan komt er stront uit. En da’s geen bloemetjeslucht. Maar dat begrijp je pas als je het snapt.

Ik heb dan ook begrip voor ondernemers die 2 maart hun deuren of terrassen weer gaan openen.

#zedoenweermee.

Ze gaan gewoon weer meedoen, omdat de koek op is. Het pensioen is opgegeten, de erfenis van oma er doorheen gejaagd, de caravan en jetski’s zijn verkocht. En aangezien de sekswerkers ook nog niet aan de gang mogen, kunnen vrouw en dochter ook niet extra bijdragen. Op z’n Cruijffs: Als jij niet aan de bal bent, kun je ook niet scoren. Want ze krijgen 80% van deze kostenpost, 60% procent van een andere kostenpost, maar wel 100% de rekening gepresenteerd. En een elastiekje kan rekken totdat het knapt. En da’s dan weer logisch.

Want als de regering onnavolgbare persconferenties mag geven, mogen ondernemers in nood onnavolgbaar terug reageren.

En stopt men dus vanzelf met het volgen van de maatregelen. Je maakt gewoon geen vrienden met wat ze nu doen. Namelijk, ons doodgooien met berekende ellende. Komt dat vervolgens niet uit, dan komt dat omdat ze zulke goede maatregelen hebben ingevoerd. Komt het wel uit, dan hebben wij ons niet aan de maatregelen gehouden. En weten ze niet waar het nou blijft, dan schuiven ze de maatregelen en hun aankondiging van COVID-19 geddon gewoon steeds vooruit…

En wij maar vitamine D tekorten opbouwen met al dat binnenzitten. En los van de uitgestelde reguliere zorg, vrees ik pas echt de zorg die geleverd moet gaan worden om alle bijkomende schade en verloren levensjaren teniet te doen. En je kunt het R getal omlaag brengen, tot onder de 1 maar ondertussen gewoon blijven berekenen dat de grote dreun er nog aankomt. Maar als jouw tegenstander niet op hetzelfde voetbalveld staat, kun je moeilijk tegen ‘m spelen. Da’s logisch.

Ik hoop dat u uit de bovenstaande warboel de persconferentie van afgelopen week herkent.

En misschien is het ook maar gewoon beter dat je er geen zak van snapt, omdat je het niet begrijpt.

Rust zacht, grote meester.

Althans dat vind ik.

Stefan Vlaminckx is VN ambassadeur rechten van de mens met een handicap en inclusieve samenleving. Hij blogt over alles wat hem opvalt, aandacht verdiend of gewoonweg een misstand is die aangepakt moet worden.
VN ambassadeur rechten van de mens met een handicap en inclusieve samenleving, blogger en ontwikkelaar van het eerste VBHC concept voor in de WMO-bg thuisbegeleiding.

Open brief aan de tweede kamer der Staten-Generaal

Hoogedelgestrenge dames en heren,

Vandaag vergadert uw kamer over nieuwe wetgeving die er, in mijn eigen woorden, voor moet zorgen dat de maatregel avondklok, koste wat het kost, overeind kan blijven.

Juridische basis

Dit was nodig, aldus het kabinet, om de juridische basis onder de oude wetgeving onvoldoende was, en de rechter daarom verordoneerde de maatregel avondklok acuut op te heffen. Ik gaf in mijn vorige blog (zie hieronder) al aan wat ik vind van zoveel voortvarendheid.

Toch zit u nu te debatteren over die nieuwe wetgeving. En ik volg het debat, en merk op dat u er erg kritisch tegenover staat. Dat is opzich fijn om vast te stellen.

Disproportioneel

Aan het einde van dit debat stemmen de coalitiepartijen voor, waarmee de wet er door is, en de eerste kamer morgen het hele hoger beroep totaal onnodig kan maken, als men eerder instemt dan dat de rechter tot een uitspraak heeft kunnen komen.

Maar de rechter in eerste aanleg heeft ook de disproportionaliteit van de maatregel benoemd. Weliswaar in het kader van en in samenhang met de verkeerde wet die men gebruikt heeft als juridische basis, maar toch. De proportionaliteit is wel degelijk een punt dat benoemd is, en waar de minister Grapperhaus niets over wil zeggen in het kader van de scheiding der machten, de trias politica. Zaken die onder de rechter zijn, worden niet becommentarieerd door de politiek. Maar ik en mijn lezers vinden dit punt wel degelijk een belangrijk punt. Want velen van ons vinden het disproportioneel voor met name onze kinderen, dat we zo ontzettend beperkt worden in onze bewegingsvrijheid.

Argumentatie Wilders

Geert Wilders, van de PVV, had gisterenavond mijn argumentatie over de voortvarendheid gelezen, en grotendeels overgenomen. En ik vraag uw kamer nu dan ook wat u daarvan vindt? En waarom dit wel kan, en er voor de slachtoffers van de toeslagenaffaire niets versneld kan worden geregeld. Ik heb u het wetsvoorstel daarvoor voorgekauwd in mijn vorige blog.

Dit is nauwelijks uit te leggen. Want voor de slachtoffers van de toeslagenaffaire zijn de gevolgen van de toeslagenaffaire minstens zo ingrijpend als de COVID-19 pandemie voor ons hele land. En zij kregen beide te verstouwen. Kunt u nagaan. Mijn vraag is dan ook simpel: Wat gaat u daar aan doen?

Precedentwerking

Als laatste wil ik de precedentwerking aankaarten. Want wie zegt mij dat het kabinet bij een volgende gelegenheid, niet weer naar dit machtsmiddel grijpt om de rechter buitenspel te zetten? Want snel snel een nieuwe wet door de Staten-generaal jagen, omdat de voorgaande wetgeving door de rechter werd afgeschoten, neigt richting dictatoriaal regeren met een parlement ja-knikkers als legitimatie.

Daarom hoop ik dat u tot zinnen komt, en wacht met instemmen totdat de rechter een uitspraak heeft gedaan. Dat is netjes, proportioneel en prudent.

Dan ga ik nu weer over tot de orde van de dag.

Dank voor uw aandacht.

Stefan Vlaminckx is VN ambassadeur rechten van de mens met een handicap en inclusieve samenleving. Hij blogt over alles wat hem opvalt, aandacht verdiend of gewoonweg een misstand is die aangepakt moet worden.
VN ambassadeur rechten van de mens met een handicap en inclusieve samenleving, blogger en ontwikkelaar van het eerste VBHC concept voor in de WMO-bg thuisbegeleiding.

Zoals het avondklokje thuis tikt, tikte het bijna nergens meer.

Voor het eerst kreeg de regering een tik op de vingers, waar het de inzet van zware maatregelen betreft, in de bestrijding van de COVID-19 pandemie. En het was meteen ook maar een flinke tik. Want de rechtbank Den Haag achtte de juridische basis onjuist, en verordoneerde dan ook meteen maar complete afschaffing.

No merci. Want geen enkele nuance waar het de noodzaak van de avondklok betrof.

Daar was dan weer een spoedappél voor nodig bij een hogere rechter. Die besloot dinsdagavond om half negen ‘s-avonds, een halfuur voor het uur U, dat de maatregel in stand mocht blijven, tot de uitspraak in hoger beroep, aanstaande vrijdag.

Een middelgrote paniek brak er uit op het Binnenhof.

Dusdanig, dat dinsdagavond laat er nog een bode op het koninklijk paleis Huis ten Bosch verscheen, met een nieuw wetsvoorstel en het verzoek aan zijne majesteit om daar onmiddellijk zijn koninklijke krabbel onder te zetten, zodat de bode er meteen mee naar de Raad van State kon, om het daar op zijn merites te laten beoordelen. Ook daar waren ze blijkbaar nog laat aan het werk, want donderdag wordt het wetsvoorstel al besproken in de tweede kamer.

En dan is de eerste vraag die bij mij opkomt: Had deze voortvarendheid niet ook in de toeslagenaffaire dienst kunnen doen?

Een mooi wetsvoorstel dat in 1 keer de hele affaire per wet zou oplossen.

Artikel 1: Mea Culpa, Mea Culpa, Mea Culpa. Wat betekent door mijn schuld x 3.

Artikel 2: Wij Willem Alexander, besluiten dertig duizend euro uit te keren aan eenieder die getroffen is door deze affaire. Dat doen wij per direct, uit de algemene middelen.

Artikel 3: Eenieder die nog wat te vorderen heeft op burgers die slachtoffer waren van voornoemde affaire, blijft met zijn grijpgrage klauwen af van die dertig duizend euro compensatie, uit artikel 2 af.

Artikel 4: We zullen het nooit meer doen. En indien wij het toch doen, moge God ons een staart, twee horentjes en harige wratten toebedelen voor de rest van ons leven.

Artikel 5: Mocht aannemelijk worden gemaakt dat er burgers zijn die meer schade leden dan dertig duizend euro, dan zullen Wij, Willem Alexander en de rest van de regering die ruimhartig en coulant van gepaste compensatie voorzien.

En klaar is je wetsvoorstel. Nou, dat jaag je dan net zo snel door de Staten-generaal als de avondklokwet, en voila, Bahama’s here we come, voor de slachtoffers tijdens de paasvakantie.

Dan is het alleen nog maar bidden en hopen dat er niet een dansende engel uit de lucht komt vallen.

Die door het voeren van rechtszaak na rechtszaak probeert deze superwet toeslagenaffaire te torpederen. Want stel je voor, dat die dan ook zijn twaalfde rechtszaak wint. Moet die bode weer ‘s-avonds laat de koning uit zijn nest gaan bellen. Hij ziet ‘m aankomen.

Maar, uiteraard zou je haast zeggen, kan dat niet. Want een maatregel genomen op basis van rekenmodellen koste wat het kost in stand houden, moet kunnen.

Maar echt leed oplossen, daar moet zorgvuldigheid voorop staan.

Een Belgische hoogleraar psychologie zegt dat we door de pandemie in een soort collectieve angstaanval terecht zijn gekomen die ons een bewustzijnsvernauwing heeft opgeleverd. En ik denk dat hij gelijk heeft. Want waar zit jouw inschattingsvermogen achter verborgen als jij niet de urgentie voelt keihard in- en door te pakken na het vernietigende rapport toeslagenaffaire?

Als de eerste kamer vrijdag vroeg begint, zit de engel des dood aan de corona maatregelen, mooi voor de kat zijn k*t in hoger beroep te kakelen.

Want dan is het nieuwe wetsvoorstel al van kracht, nog voordat de rechter haar oordeel heeft gegeven over de afgeschoten maatregel. En dan heeft willempje alsnog niks. Niet dat dat heel erg is, want door zijn retoriek heeft hij zichzelf al redelijk buitenspel gezet. Maar hij heeft daardoor ook gezorgd voor het extra versterken van dat vernauwde bewustzijn bij onze machthebbers. Rutte heeft laatst in een interview met billenmaat Jort Kelder, toegegeven dat hij en de rest van de regering te weinig oog hebben gehad voor het serieus commentaar en de kritiek van mensen als Maurice de Hond, diens green team, het red team en wetenschappers met een ander of tegengeluid.

Ik pleit ervoor dat ouders uit de toeslagenaffaire snel mogen rekenen op dezelfde voortvarendheid als in deze casus.

Want het is niet uit te leggen dat het kabinet nu ineens zonodig extra zorgvuldig wil handelen. Als je met grof geschut schade maakt, moet je ook met grof geschut puinruimen.

Althans, dat vind ik.

Stefan Vlaminckx is VN ambassadeur rechten van de mens met een handicap en inclusieve samenleving. Hij blogt over alles wat hem opvalt, aandacht verdiend of gewoonweg een misstand is die aangepakt moet worden.
VN ambassadeur rechten van de mens met een handicap en inclusieve samenleving, blogger en ontwikkelaar van het eerste VBHC concept voor in de WMO-bg thuisbegeleiding.

Hoe wordt je een moderne Djengis Khan? Een vruchtbare anekdote..

Djengis Khan was een strijdheer, die naast vele veroveringen en gewonnen slagvelden, vooral ook de geschiedenis is ingegaan als vader van ontzettend veel kinderen. Zoveel, dat een flink deel van de huidige bevolking van alle gebieden waar geile Djengis ooit heeft huisgehouden, afstammelingen van hem zijn. Kortom, zijn DNA wordt op nog heel veel plaatsen gevonden.

Nou las ik op de site van RTL nieuws, dat je in deze tijd ook jezelf massaal kunt voortplanten, en dus vrij gemakkelijk vader van vele kinderen kunt worden.

Hoe, zult u zich afvragen. Ik leg het u graag even uit.

Djengis Khan werd vader van ontzettend veel kinderen, doordat hij na een verovering, er een goede gewoonte van maakte zich op het verkrachten van zoveel mogelijk vrouwen te storten. Jaja, het was mij er een, d’n ouwe Djengis.

En omdat hij er daarnaast ook niet vies van was exemplaren van het mannelijke geslacht, zowel jong als oud, een kopje kleiner te maken, ook als dat niet als oorlogshandeling noodzakelijk was, kon het voorkomen dat het DNA van Djengis in sommige dorpen en steden wel heel erg veelvuldig voorkwam. En evolutie doet daarna de rest om jou letterlijk onsterfelijk te maken.

In onze moderne tijd komen dit soort uitwassen niet meer voor… Zou je denken..

Maar stel je nou eens voor, jij bent man, ziet er redelijk goed uit, bent welbespraakt, en beslist in je studententijd dat zaaddonor worden een goede zaak is. Ja wat dan, hoor ik u denken.

Nou, dan kan je daar een beetje in doorslaan, door niet alleen te doneren aan 1 spermabank, maar ook lid te worden van allerlei fora waar wensouders en zaaddonors elkaar treffen. Ook doneer je aan elke bank die jouw sperma wel wil hebben, en houd je minitieus bij hoeveel kinderen al dat doneren heeft voortgebracht.

Want dan kan je op een dag het RTL nieuws halen omdat je maar liefst 250 nakomelingen hebt gedoneerd aan verschillende wensouders. En is dat echt gebeurd dan? Jazeker!

En de supervader heeft zelfs vragen van de betreffende journalist beantwoord.

Want hoe ontdek je nou zoiets? Op internet, zo meldde ik al, heb je dus allerlei fora, waar wensouders en zaaddonors elkaar virtueel kunnen ontmoeten. Zo ook het stel dat hiermee de pers heeft opgezocht. Zij (alle betrokkenen blijven anoniem) had via een van die fora Peter (Verzonnen naam) leren kennen. En die had tijdens de kennismaking ook netjes gemeld dat ie dit al vaker had gedaan. Na overleg met haar partner (v) had het stel besloten dat Peter de vader van hun, toen nog, toekomstige kinderen zou worden.

250x vader worden.. Je moet er maar zin in hebben.

Bij de donatie voor het tweede kind, moest donor Peter ervoor uit Duitsland komen, en zo kwam zijn babyboom uit. Want de moeder van voornoemd stel las op een van de fora dat ook een andere ontvangster zat te wachten totdat haar donor uit Duitsland zou terugkeren. Wat uitzoekwerk later en een confrontatie met Peter leerde dat hij inderdaad zo’n 250 nakomelingen had weten te verwekken. En met enige trots wist hij te melden dat ze het alle 250 goed deden en kerngezond waren.

Mij deed het alleen maar denken “Je moet er maar zin in hebben”. Want los van het ethisch dilemma, zo’n kind heeft wat mij betreft recht om te weten wie zijn vader is, en dien je als vader er ook te zijn als je kind je tzt nodig heeft. Peter was er vrij laconiek over; De kinderen wisten allemaal wie hij was, zagen hem als een soort oom, en zagen ‘m graag komen en evengoed ook weer gaan. Jaja.

Inmiddels is wijd en zijd bekend wie hij is en wat hij deed waardoor geen spermabank hem nog als donor wil, noch als lid van een forum voor wensouders en donoren wil.

Ik wens u een prettig weekend en veel geluk, mocht u afhankelijk zijn van een donor, bij het krijgen van een kindje. Want een ding staat voor mij vast, en dat is dat ieder stel de kans moet krijgen kinderen te krijgen. En liefst van een donor met minder ambities als Peter.

Althans, dat vind ik.

Stefan Vlaminckx is VN ambassadeur rechten van de mens met een handicap en inclusieve samenleving. Hij blogt over alles wat hem opvalt, aandacht verdiend of gewoonweg een misstand is die aangepakt moet worden.
VN ambassadeur rechten van de mens met een handicap en inclusieve samenleving, blogger en ontwikkelaar van het eerste VBHC concept voor in de WMO-bg thuisbegeleiding.

Je hebt wetenschap en wetenschap. Maar wat is nou waar?

Op FTM.nl, de website van Follow the Money, is een stuk verschenen waarin verschillende wetenschappers hun twijfels uitten over de grotere besmettelijkheid van de zogenaamde Britse variant van het coronavirus.

Het begon ermee dat er in Engeland een nieuwe variant van het virus er de schuld van kreeg dat het aantal besmettingen ter plaatse enorm begon op te lopen.

50-70% besmettelijker waren de eerste schattingen. Het werd pas echt een dingetje toen Boris Johnson op een persconferentie meldde dat deze nieuwe mutatie ook nog eens dodelijker zou zijn als de voorgaande dominante variant. Hij werd daarop teruggefloten door zijn adviseurs van het Engelse RIVM. Want daar was nog helemaal geen wetenschappelijk onderbouwd bewijs voor gevonden.

In de weken daarna werd ook het percentage bijgesteld van 70% naar zo’n 30%, om vervolgens nog wat verder te worden verlaagd. Nu lijkt het erop, want compleet overtuigend wetenschappelijk bewijs is er nog altijd niet, dat het wellicht tussen de 15 en 20% procent besmettelijker is als de voorgaande dominante variant.

Want 1 ding lijkt wel zeker: Er is een nieuwe dominante variant. Een mutatie wordt dominant over een vorige variant van het virus als het dusdanig is veranderd dat het beter is opgewassen tegen ons gedrag. Dus als een mutatie, bijvoorbeeld, langer kan “overleven” buiten het lichaam dan zal die verandering ervoor zorgen dat virusdeeltjes met die specifieke mutatie dominant worden ten koste van de variant die die mutatie niet heeft. Logisch.

Een combinatie van slordig zichzelf kopiëren, en het zich aanpassen aan de huidige omstandigheden, zorgt ervoor dat een virus kan doen waarvoor het gemaakt is, namelijk zichzelf zo goed mogelijk verplaatsen van gastheer (m/v) naar gastheer, om zich daar weer te vermenigvuldigen. Daarom was de “dodelijker dan” opmerking van Boris Johnson meteen al twijfelachtig. Want het klinkt misschien gek, maar het virus is er helemaal niet bij gebaat dat gastheren sterven. Integendeel. Je mag dan ook verwachten dat het virus in de loop van de tijd juist milder wordt, om steeds meer op een gewoon griepvirus te gaan lijken. Hoogst besmettelijk, maar verder niet heel gevaarlijk.

Waar baseert ons RIVM zijn aannames dan op, dat coronageddon nakende is, en we tot Sint Juttemis in lockdown met avondklok moeten blijven?

Nou, heel simpel, op computermodellen. Computermodellen die berekenen wat het virus doet op basis van de gegevens die men er aan het begin instopt. Zo kun je dus berekenen wat een 70% besmettelijkere variant doet, of een die 25% besmettelijker is. En omdat het in Engeland zo vreselijk uit de hand is gelopen, mag u erop rekenen dat ze die rekenmodellen niet gevoed hebben met de meest gunstige cijfers. Maar meer als berekeningen hebben ze niet. Want zoals hiervoor omschreven, solide wetenschappelijk bewijs is er nog niet. Maar deze schattingen van het RIVM bepalen wel of de avondklok al dan niet wordt verlengd.

En dat zit mij nogal dwars. Want ik vind dat het welletjes is geweest met al dat ge-lockdown.

En dat wil niet zeggen dat ik daarom maar vind dat we de boel de boel moeten laten, maar wel dat als de avondklok niet een duidelijke meerwaarde in zich vertegenwoordigd en de besmettelijkheid van de Britse mutatie niet vaststaat, we alvast eens moeten beginnen met het niet verlengen van de avondklok.

Ook kun je jezelf en anderen afdoende beschermen tegen het oplopen van een besmetting. En dus moeten we op die basis langzaamaan en economie breed beginnen met het heropenen van de economie. Alles dus. Wellicht met kleine beetjes in de komende 2 maanden, maar elke 100.000 gezette spuiten een beetje meer. Want dit is gewoonweg niet vol te houden. Tuurlijk, u en ik en miljoenen andere Nederlanders houden dit puur op wilskracht nog heel lang vol. Maar tegen welke prijs?

Een hoogleraar verwoordde het mooi: Als je goed wil zijn voor je oude oma of lieve moeder, zorg je maar dat je zo snel mogelijk corona/covid-19 hebt gehad.

Onze kwetsbaren kunnen we ook veel beter beschermen en meer aandacht geven als we ons weer wat vrijer kunnen bewegen.

Ik zou willen dat de paniek op basis van rekenmodellen eens ging liggen bij het CDA VVD CU OMT RIVM D66 kabinet. Want wie snakt er nou niet naar wat verlichting?

Ruttes opmerking over het schaatsen de komende week, en dat je vooral maar niet moest vallen, omdat het al zo druk is in de ziekenhuizen is zo’n voorbeeld van nodeloze paniek. Want de druk loopt al weken heel langzaam terug in de ziekenhuizen. En zo’n gipsen poot is natuurlijk ook een keer gezet. En dan gaan die patiënten gewoon thuis op de bank liggen. Een gezonde afwisseling op de spoedeisende hulp lijkt me zo.

Maar nu even zonder dollen: Wat wel kan. Dat moet speerpunt worden. Want wat allemaal niet kan weten we zo langzamerhand wel.

Althans, dat vind ik.

Stefan Vlaminckx is VN ambassadeur rechten van de mens met een handicap en inclusieve samenleving. Hij blogt over alles wat hem opvalt, aandacht verdiend of gewoonweg een misstand is die aangepakt moet worden.
VN ambassadeur rechten van de mens met een handicap en inclusieve samenleving, blogger en ontwikkelaar van het eerste VBHC concept voor in de WMO-bg thuisbegeleiding.

Een woord van dank aan de onderzoeksjournalisten van Follow the Money. Zonder hun inspanningen, bleef veel onontdekt, en werden flink wat minder onrechten recht gezet.

Open brief aan Geert Wilders

https://www.ftm.nl/artikelen/terroristische-trekjes-financier-wilders?share De link naar het FollowtheMoney artikel over Geert zijn Amerikaanse suikeroom

Beste Geert,

Allereerst, van harte gefeliciteerd! Al 15 jaar weet jij je te handhaven in de Nederlandse politieke arena met je anti islam doctrine. En ook komende verkiezingen ga je weer vol op het islamiseringsorgel. En, ook wederom, kom je in je laatste verkiezingspamflet weer met voorstellen die helemaal niet kunnen, volgens onze grondwet, die jij via de eed of belofte, beloofde te beschermen en zou handhaven.

Maar dat hindert je geenzins. Jij mag het voorstellen, en als je ooit de benodigde meerderheden in beide kamers weet te vinden, komen ze er ook, jouw voorstellen.

Een verbod op zowel de koran, als eigenlijk het hele islamitische geloof. Het terugsturen van islamieten naar “hun eigen land”, en het good old hoofddoekjes verbod. Je complete arsenaal anti islamretoriek op 1 a4tje.

Maar Geertje, jij en ik weten allebei allang hoe het zit, en dat jouw voorgestelde ingrepen er nooit zullen komen. En het dan toch zolang volhouden in de tweede kamer, is wel degelijk een felicitatie waard.

Ook ben je er niet bepaald vies van anderen de maat te nemen.

Laatst nog, waste je Ruttes oren, toen ie jou voor wappie uitmaakte.

Ook je oud collega van D66, Alexander Pechtold die nu de scepter zwaait bij het CBR, heb je een paar jaar geleden flink aangepakt, omdat hij een gekregen appartement niet had gemeld aan het cadeauregister van de tweede kamer. Insubordinatie! Omkoping en politieke beïnvloeding lagen op de loer.

Maar bekijk je die casus nader, dan lagen de feiten net even anders als dat jij daar in het parlement, probeerde te framen.

Want de feiten waren aldus: Een oude man, Canadees, voormalig zakenman en ik dacht diplomaat, kende Pechtold al vele jaren. En vanwege die jarenlange vriendschap had de man bedacht dat hij zijn Haagse appartement zou nalaten aan zijn goede vriend Alexander Pechtold. Voortschrijdend inzicht leerde de man dat hij dat appartement beter bij leven kon schenken, om moeilijke administratieve rompslomp zijn nabestaanden te besparen. En aldus geschiedde: Een Canadees staatsburger, levend te Canada, met geen enkel al dan niet politiek belang in Nederland anders dan een Haags appartementje, schenkt zijn beste vriend in Nederland voornoemd appartement, met dank voor jarenlange trouwe vriendschap. En omdat dit dus een pure en overduidelijke privéaangelegenheid betrof, waarbij corruptie noch beïnvloeding enige rol speelde, koos Pechtold ervoor dit cadeau niet te melden bij het presidium van de tweede kamer der Staten-Generaal. En nou nou nou nou, dat vond jij me toch een partij niet kunnen Geert, je ging er niet met een maar wel met allebei je benen gestrekt in. Haast gênant gezien de feiten van deze casus.

Maar wat denk jij dat er in datzelfde jaar gebeurde met een ander kamerlid, dat wij gezien het feit dat hij een veroordeeld overtreder der wet is, zullen aanduiden met zijn initialen G.W.? Nou? Je gelooft het nooit!

G.W. werd namelijk na de vorige verkiezingen vervolgd door het Openbaar Ministerie vanwege een uitspraak die hij deed, en waarvan de rechter inmiddels tot tweemaal toe heeft gevonden dat die uitspraak groepsbelediging was en aldus strafbaar. Iets met minder van iets. Ik weet het niet precies. Misschien dat er bij jou nu iets begint te dagen?

Nou die parlementariër ontving in datzelfde jaar dat Pechtold dat appartement kreeg, 2 ton euro van een stichting uit de Verenigde Staten, om zijn advocaatkosten te dekken. En wat denk je Geert? Niks gemeld aan het presidium van de tweede kamer. Heb ik jou helemaal niet over gehoord. Heel gek.

Want heb je het dan over dubieus, dan moet je ’s goed opletten Geert.

Want mijn vrienden van Follow the Money hebben eens wat onderzoek gedaan naar de afzender van die twee ton euro, en wat zij ontdekte, was op zijn zachtst gezegd, minder minder minder mals Geertje. En zelfs een beetje goor Geert. Want de man achter die stichting is niet alleen politiek actief, hij is ook nog eens een puissant rijk zakenman met een voorliefde voor rechtsextremistische denkbeelden. Sponsort oa the Proud boys. En dat zijn dan weer de nitwits achter de bestorming van het Amerikaanse Capitool. Kortom Dubieus met de grote D van dubieus. En da’s nog niet alles. G.W. vliegt geregeld richting de United States, om te speechen op verzoek van zijn zakenmanvriend en sponsor. Gezellig babbelen over onderwerpen als de islamisering van Nederland en Europa.

En als ik die feiten leg langs de door mijzelf geconstateerde feiten, dan moet er toch echt iets van mijn hart.

Want Geert, al 15 jaar roep je dood en verderf als we het hebben over onze islamitische medemens. Maar wij, de doodgewone Nederlanders, wonen nu al jaren langs onze islamitische buren, en wij zijn nog steeds niet bekeerd noch hebben onze islamitische buren geprobeerd ons te bekeren. En elke aanslag uit naam van het geloof weer, kankerde onze islamitische buren met ons mee dat dit niet normaal is en niks maar dan ook niks met hun geloof te maken heeft. Verder zie ik ze elke ochtend tegelijk met de rest van de straat richting werk vertrekken, en vreet ik me elk offerfeest maar weer een klap-pens aan al het lekkers dat mijn islamitische buren menen mij te moeten schenken. Kortom, wat bedoel je nou eigenlijk Geert? Ik vond het daarom hoogtijd voor dit stukje zelfreflectie voor rechtsextremisten. Want die titel heb je inmiddels wel verdiend, vind ik. Je lult heel veel en weet daarmee heel veel mensen een rad voor de ogen te draaien.

Want je zet hele bevolkingsgroepen in een negatief daglicht, die dat niet verdienen. En je argumenten deugen ook nog eens niet. Want als vanaf vandaag Nederlanders zouden worden behandeld zoals de autochtonen onze islamitische medemens behandeld, staan wij van FC Roomwit hoog genoteerd in de verschillende misdaadstatistieken. Want als je solliciteert en je hebt een overduidelijke Turkse, Marokkaanse of andere buitenlandse naam, dan sta je sowieso met 8-0 achter. En omdat wij ze zo ontzettend welkom hebben laten voelen, heeft het drie generaties geduurd eer men het spreken van de moerstaal thuis, durfde los te laten. Want de generatie van nu spreekt ook thuis vooral Nederlands. Maar bij papa en mama, en opa en oma is de taal die men vanaf hun geboorte leerde, over het algemeen de voertaal thuis.

Dus Geertje, doe mij een lol…

En houd het de komende vier jaar nou eens bij de waarheid en de echte feiten en het daarna voor gezien in de politiek. Want jouw langspeelplaat is inmiddels zo grijs gedraaid als dat “Don’t you rock me Ammadeus” kapsel van jou. En aangezien je ook nog eens niet integer hebt gehandeld vind ik dat jij je moet houden aan je eigen woorden destijds tegen Pechtold, en op moet stappen uit de Nederlandse politiek. En je vrouw is al die beveiliging ook al jaren helemaal zat. En uit betrouwbare bron weet ik dat dat geheel wederzijds is. Maar zit jij niet meer in het centrum van de politieke macht, dan stoppen de bedreigingen ook vanzelf. En kan ook jij weer eens gewoon normaal doen man!

Want je bent eraan toe en het wordt ook hoogtijd, dat je normaal gaat doen.

Althans, dat vind ik.

Stefan Vlaminckx is VN ambassadeur rechten van de mens met een handicap en inclusieve samenleving. Hij blogt over alles wat hem opvalt, aandacht verdiend of gewoonweg een misstand is die aangepakt moet worden.
VN ambassadeur rechten van de mens met een handicap en inclusieve samenleving, blogger en ontwikkelaar van het eerste VBHC concept voor in de WMO-bg thuisbegeleiding.