Lieve Janneke,

Correctie: per abuis vermeld ik hier dat Janneke in zorg stage loopt en dat is niet zo. Toch laat ik de column verder gewoon staan, omdat het niet erkennen van fouten maatschappijbreed voortkomt en Jannekes prestatie om voor heel mensen de fout te vertellen ook niet is aangetast. Dus waar u zorgheld leest, moet u held lezen. Ja hoor, ook deze blogger maakt weleens een fout. Excuses aan Janneke en een vette knipoog naar alle lezers. Want zo los je dus fouten op.

In deze open brief aan jou, laat ik onhelder wie jij precies bent, want dat is niet heel relevant. Mocht je na publicatie zeggen van “Joh, kan mij het schelen”, dan zal ik een van je social media kanalen toevoegen aan dit stuk. Wel ga ik al mijn lezers vertellen dat je stage loopt in de zorg, en wat daar gebeurt is. Want dat is een van de meest schokkende gebeurtenissen, die ik sinds mijn start in de zorg in 2012 heb meegemaakt. Bent u als lezer zorg hotemetoot of zorgheld? Blijf vooral lezen!

Stage lopen dus, in een zorginstelling. Een best spannende periode, lijkt mij.

Want dat heeft Rutte slim bezuinigd: Je wordt weliswaar onder begeleiding, meteen in het diepe gegooid. Dat betekent dus kaders, protocollen, administreren en daarnaast ook nog iets met mensen en voor mensen doen. Jij leert nu waarom er kaders en protocollen zijn. En hoe die van levensbelang kunnen zijn. Wat je meteen al leert is, waar gewerkt wordt maakt men fouten. Tot zover niks nieuws onder de zon.

Maar nou komt het: Want wat las ik in een bericht dat je gepost hebt op je social media?

Schrik vooral niet lieve mensen, maar je had tijdens je werk een kleine fout gemaakt, die gelukkig weinig of geen negatieve gevolgen heeft gehad voor de betreffende zorgontvanger(s). Nou is zo’n stageperiode ook bedoeld om het werk te leren doen met zo min mogelijk fouten. Maar als ik vandaag stage ga lopen bij Tesla, kan ik volgende week nog steeds geen perfect gebouwde Tesla afleveren. Tesla zelf ook niet, maar dat even terzijde. Je draait mee met ervaren collega’s in de zorg, juist omdat die het klappen van de zweep kennen. En jou kunnen behoeden of corrigeren bij fouten die gemaakt worden.

Nou is fouten maken in de zorg lang niet zo’n groot probleem als fouten toegeven in de zorg.

Want “fouten bekennen, is claim erkennen” aldus de algemene consensus bij de gemiddelde hotemetoot in zorgland. Dus je zou verwachten dat wordt uitgelegd wat er potentieel aan dood en verderf had kunnen ontstaan, hoe jou ervaren collega’s dat hebben voorkomen en hopelijk ook hoe jijzelf ervoor kan zorgen dat je die fout de volgende keer niet meer maakt. Wederom, niks nieuws onder de zon.

Maar hier komt het schokkende deel van deze brief aan jou, lieve Janneke. Want ze hebben jou je fout wel laten bekennen. En hoe!

Niet tijdens een daarvoor bestemd werkoverleg met een gemoedelijk bakkie koffie. Nee mevrouw de Koekepeer, jou hebben ze je fout laten bekennen ten overstaan van 400+ andere mensen!! En hoorde je het Janneke? Al die meelezende hotemetoten zijn zojuist van hun stoel gevallen. En vanuit hun optiek bekeken terecht natuurlijk!

Toch zit hier ook, en vooral vind ik, het venijn toch weer in de staart.

Want jij schreef erbij, dat jij je zo dom had gevoeld, tijdens je bekentenis ten overstaan van 400+ andere mensen. En dat is dan ook de reden dat ik deze brief aan je schrijf. Want doe dat vooral nooit meer! Het tegenovergestelde is namelijk waar. Je bent een ware held! Dat je het durfde. Dat je het deed. En ik ken jou een klein beetje, dus dat je het nog kan navertellen, dat had ik je niet nagedaan. Toen ik ongeveer op hetzelfde herstelpunt stond als jij nu staat in jouw leven. Ik ga binnenkort proberen of ik überhaupt mijn mond kan opendoen ten overstaan van een zaal. Kun je nagaan.

Ook heb ik uit eigen ervaring geleerd: Gewoon uitkomen voor de fouten die je maakt, dat scheelt heel veel ellende.

Dat verhaal vertel ik je nog wel. Bovenstaande geldt nog altijd niet als gemeengoed in de zorg. Bang als men is voor de consequenties. Toch zou dat wel moeten. Een opener beleid aangaande gemaakte fouten. Want daar kunnen andere van leren. De gedupeerden mee leven en de verzekeraar gaan uitkeren. Althans, zo zie ik dat.

En daarom, lieve Janneke, ben jij niet dom, moet jij je zo ook niet voelen, maar jezelf prijzen dat je het zo goed hebt gedaan! En uitgeroepen worden tot de stage zorgheld van het jaar..

Of het vorige jaar. Wat ik je maar wil meegeven is, dat ik normaal gesproken na zo’n verhaal als dat van jou aangehoord te hebben, gewoonlijk een huwelijksaanzoek doe aan zo’n topwijf als jij. Want jou moeten we niet alleen behouden voor de zorg. Jou moeten we behouden punt. Ik roep de betreffende zorginstelling dan ook op jou onmiddellijk een vaste aanstelling aan te bieden. Want anders wordt je zeker bij het behalen van je diploma, voor meer geld per maand, weggekocht door de concurrentie. En anders help ik daar graag bij! Want dat verdien jij.

Kortom, lieve Janneke: Zie je nou wel dat je het kunt?

Lieve groetjes,

Stefan Vlaminckx is VN ambassadeur rechten van de mens met een handicap en inclusieve samenleving. Hij blogt over alles wat hem opvalt, aandacht verdiend of gewoonweg een misstand is die aangepakt moet worden.
VN ambassadeur rechten van de mens met een handicap en inclusieve samenleving, blogger en ontwikkelaar van het eerste VBHC concept voor in de WMO-bg thuisbegeleiding.

Wij hadden een succesvol jaar, en dat is ontzettend slecht nieuws.

Zo, kerstavond, iets voor het middennachtelijk uur zit ons jaar werken 2021 erop. En om Ivo Niehe te citeren: “Het was een belachelijk succesvol jaar!”. En u gaat hier lezen hoe erg dat eigenlijk is.

Want onze core business is belangenbehartiging en anderen overtuigen dat onze aanpak in thuisbegeleiding de standaard zou moeten zijn.

En met name op het vlak belangenbehartiging heb ik veel, zeg maar gerust heel veel werk verzet. En ik kan niet anders zeggen dan dat veel succes heeft opgeleverd. Wat dus betekent dat er zeker voor een flink aantal individuele mensen in heel het land, een meestal flinke verbetering is gerealiseerd. Dat werkt ook door voor anderen mensen, dus dat is heel goed nieuws, maar wat is er nog veel te verbeteren aan de positie van mensen met een psychisch lijden, hen met een al dan niet aangeboren hersenletsel en zij die we scharen onder de noemer geestelijk gehandicapt. Want ik heb me menigmaal afgevraagd wie er nou gek was, zijn hersenen niet gebruikte of daadwerkelijk een flink gebrek in de cognitieve vermogens had. Mijn doelgroep of de bierkaai m/v/x waartegen ze vochten. Gelukkig werd dat soort ellende dik gecompenseerd door alle welwillende gemeente- UWV- politie- maatschappelijk werk- en overige medewerkers die ik op mijn pad mocht vinden. Want mijn god, wat zijn er toch veel goede, lieve en betrokken mensen werkzaam in wat ik dan maar even het sociaal domein plus, wil noemen.

Maar bewindvoerders, schuldhulpverlening en daaraan verbonden organisaties en bedrijven hebben nog veel te leren.

Want waar bijvoorbeeld gemeenten wel beleid aanpassen aan de nieuwe regels vanuit het aanvullende mensenrechtenverdrag gehandicapten, blijft het bij bovengenoemde organisaties nog altijd bij individuele houtje touwtje oplossingen die men vooral niet ergens goed vast wil leggen. Vooral bij een schuldenproblematiek blijft men de schuldenaar en diens gezin ernstig en tegen elke daarvoor vastgestelde regel in benadelen zowel als ze kunnen. En dat houden ze vol totdat, meestal door een derde ingeroepen door de schuldenaar, er geklaagd wordt. Dan passen ze het voor die ene klant aan naar hoe het hoort, maar alle anderen die niet klagen die bloeden. Althans, hun kinderen, voertuig, en ook de ouders van zo’n gezin. Kortingen op het al minimale bedrag leefgeld omdat er nog maar een regelingtje is opgetuigd, onder het motto er zal toch betaald moeten worden. Nou, mooi niet! Want als je niet kan vreten, zeggen we hier in Brabant, kun je ook niet werken en dus niet aflossen. Als jij jouw kind niet kunt laten trakteren op school, geen kinderfeestje kunt geven met zijn verjaardag en geen winterjas kunt aanschaffen dan er iemand iets verkeerd. En dat is dus nooit de schuldenaar. En ik doe dit werk nu sinds 2012 en ik vind het laag bij de grond hoe hoogopgeleide “hulpverleners” zonder blikken of blozen dit afknijpbeleid blijven verdedigen. En uitvoeren. Dat zou strafbaar moeten worden gesteld.

Ook de Nederlandse regionale pers heeft dit jaar niets willen leren over patiëntenrechten en het VN mensenrechtenverdrag voor gehandicapten.

Maar, daar heb ik gelukkig de korpsleiding Nederlandse politie als partner in crime gevonden. Want de politie en diens leiding wilde wel horen dat de berichtgeving rondom mensen met verward gedrag veel meer schade maakt als dat het nieuwswaarde opleverden. En dus merk ik al een duidelijke afname van het aantal krantenartikelen die als opening hebben: “Verwarde man” gevolgd door een feitelijke opsomming van de gebeurtenissen, maar zonder ook maar enige nuancering. Om over de toestemming die ze feitelijk hadden moeten vragen voordat ze zo’n patient te kijk zetten, maar helemaal te zwijgen. DPG media, de monopolist regionaal nieuws in Nederland wilde het allemaal niet horen. En vandaar dat ik ze hier de Dikke Faalbokaal 2021 opspijker. En hopelijk de aanvoer van kopij vanuit de politie flink verminderd. En dat is niet het enige waar ik de Nederlandse politie dankbaar voor ben dit jaar. Maar daarover een andere keer meer.

Een goed advies van een deskundige wordt in deze tijd van complotdenken en Engeliaans voorliegen, allang niet meer als goed advies aangenomen.

Toch ga ik mensen die leven van een klein inkomen een welgemeend stemadvies geven: Stem links. Want u kunt wel allemaal achter Baudet en Rutte blijven aanlopen, maar rechtse partijen zijn er voor een andere doelgroep als waar u als monetair uitgedaagd burger toebehoort. En dat heeft u de afgelopen kabinetten Rutte wel gemerkt ook. Want Rutte haalt het geld het liefst weg bij mensen die niet of nauwelijks protesteren. En daar zijn de toeslagenaffaire, de jeugdzorg ineenstorting en het tarief dat u als pakketbezorger per colli betaald krijgt, hele goede voorbeelden van. Maar ja, zo blijft u wel 14 uur per dag aan het werk en ziedaar, geen tijd om te protesteren.

Is er nog licht aan het eind van de tunnel, wilt u wellicht weten?

Dat valt te betwijfelen, want electromonteurs zijn, net als alle andere beroepen waarbij je je handjes flink moet laten wapperen, nauwelijks nog aan te komen. En die zullen dat licht toch echt aan moeten leggen. En als u dus in zo’n beroepsgroep zit, nu is de tijd om gewoon eens om loonsverhoging te gaan vragen bij uw baas. Want nee kunt u krijgen, maar voor jou tien anderen, van u ook. En ik herhaal hier nog maar even dat als u als HBO V niet hetzelfde krijgt als een kleuterjuf bij de volgende CAO, u van die V een dikke middelvinger moet maken. En die omhoog houden totdat het geregeld is.Wij, de VN ambassadeurs rechten van de mens met een handicap en inclusieve samenleving, zijn niet meer te stoppen.

En met algemene stemmen hebben wij besloten dat u als burger zonder rugzak, label of indicatie ook mag meeprofiteren van al het goeds dat wij proberen te realiseren voor onze doelgroep. Dat vonden wij wel zo inclusief.

Is er dan helemaal geen hoop meer voor de mensheid?

Jawel hoor. Ik daarbij aan mensen als Mathilde, die kwetsbare vrouwen probeert te helpen. Ik denk aan Patty, die stad en land afreist met een tentoonstelling over geweld dat nergens thuishoort. Ik denk aan Eline, de verpleegster van de chirurgie van het Jeroen Bosch ziekenhuis, omdat ze zo ontzettend lief voor mij was. Ik denk aan Ingrid, Sandra en Jacomijne van de gemeente ‘s-Hertogenbosch, die wel willen luisteren als het er op aankomt. Lianne, een straatpastoor die zich bekommert om zwervers en daklozen. Ik denk aan Theun, een thuisbegeleider extra ordinaire. Wendy, Jolanda, Erika en Bob. Jessica Jesse en Jessie, die allemaal zorghelden mogen heten. En ik denk deze keer ook eens aan mezelf. Want ik heb me kapot gewerkt. En daar ben ik best trots op. Maar door deze mensen weet ik zeker dat er nog hoop is. Daar veranderen zelfs 12 kabinetten Rutte niks aan. Wel opvallend weinig mannen, valt me nu op. Dus jongens, wij hebben nog een wereld te winnen.

Ik wens u een gezegend 2021

Althans, dat vind ik.

Stefan Vlaminckx is VN ambassadeur rechten van de mens met een handicap en inclusieve samenleving. Hij blogt over alles wat hem opvalt, aandacht verdiend of gewoonweg een misstand is die aangepakt moet worden.
VN ambassadeur rechten van de mens met een handicap en inclusieve samenleving, blogger en ontwikkelaar van het eerste VBHC concept voor in de WMO-bg thuisbegeleiding.

Niet de antivaxxers, maar de complot- en desinformatie verspreiders zijn het grote probleem.

Niet de antivaxxers zijn het probleem, als je het hebt over een zo hoog mogelijke vaccinatiegraad behalen. Absoluut niet zelfs. Want principiële antivaxxers bestaan al zolang als vaccins bestaan. En die mensen moet je ook gewoon met rust laten. Want die ga je toch niet overtuigen. Nee, de mensen die voortdurend complottheorieën maar vooral desinformatie blijven verspreiden zijn het grote probleem. En als de regering dan toch zo voortvarend wetten door het parlement weet te jagen, gedurende deze crisis, om de genomen maatregelen van de juiste wettelijke basis te voorzien, dan zou een wet die dit probleem aanpakt pas echt zoden aan de dijk zetten. Want het begint haast misdadige vormen aan te nemen, de stroom van desinformatie. En ik verwijt helemaal niemand dat zij zich niet laten vaccineren, omdat ze gehoord, gezien, gelezen hebben dat er van alles mis is met de nu gebruikte vaccins. En ik zal u uitleggen wat ik bedoel.

Reden 1: De Fabeltjesfuik.

Arjen Lubach verzon er een hele goede naam voor. De Fabeltjesfuik. Ik heb 3 Twitteraccounts. Dat komt omdat ik drie verschillende activiteiten heb, waarmee ik ooit hoop te slagen in het genereren van een leuk salaris voor mijzelf. Tot nu toe verleen ik meer hulp als dat mijn omzet dekken kan. Overigens, webhosting en webdesign, diverse media activiteiten, en thuisbegeleiding ggz/VN ambassadeurschap mensenrechtenverdrag gehandicapten.

Nou heb ik goed geluisterd naar de uitleg, en het werkt ongeveer zo: Er staan 100 positieve berichten over vaccinaties op internet, en 100 negatieve berichten over vaccinaties. Nou zitten u en ik allebei op Facebook, Twitter of Instagram. En stel dat iemand die u kent, liked een vd negatieve berichten, en u ook, omdat uw kennis altijd goede posts heeft. Nou, dan is de kans groot dat u meer negatieve berichten over vaccinaties op uw tijdlijn krijgt.

Andersom werkt ook.

Als je een positief bericht liked, of iemand deelt die in jouw tijdlijn, meer als negatieve berichten, dan ziet het algoritme dat jij op dat soort berichten reageert, en zal je er meer van voorschotelen. Ook ik zag duidelijk het verschil in mijn Twitter account. Daar waar ik niet ageerde tegen de Willem Engels of Thierry Baudets van deze wereld, maar hen evenmin volgde, groeide de stroom desinformatie gestaag. Het account waarmee ik alle “foute bronnen” volgde en likete, laat uitsluitend nog desinformatie zien, zo lijkt het. Dus het koppelen van wat je bekeek en daarna krijgt te zien, maakt jouw belevingswereld heel eenzijdig. Kortom, het is de schuld van de advertentieverkopende social media molochs.

Reden 2: De desinformanten spelen het spel uitstekend

Diegene die belang hebben bij het verspreiden van desinformatie, spelen het spel goed. En hebben uitsluitend oog voor hun eigen belang. Want dat er hordes mensen zijn die gewoonweg niet in staat zijn informatie te controleren, of de bagger eruit te filteren, is alleen maar een extra voordeel. Voor wie wil desinformeren. En als dan een kwart van jouw contacten op social media hetzelfde liken, retweeten of van commentaar voorzien, ga jij toch denken dat die informatie klopt.

Reden 3: De, over het algemeen redelijk intelligente, en dito opgeleide volwassenen die alsmaar hun eigen twijfels blijven etaleren

In mijn social media komen geregeld berichten voor waarin mijn connecties hun eigen twijfels ten aanzien van deze vaccins etaleren. Ook het oeverloos herhalen van hun mening aangaande persoonlijke vrijheden, komt veel voor.

En dat jij twijfelt, prima. Lees ook graag wat jou drijft. Maar daar, nu al bijna 2 jaar, elke dag, week of maand maar weer op terugkomen met weer een andere post met dezelfde strekking, grenst aan spammen. En het voegt niks toe. Wat het wel doet, het hindert anderen tot een overwogen beslissing te komen. Daardoor zijn al bewezen doden gevallen. Of je ziet ze op tv, snakkend naar adem, vragen wanneer ze gevaccineerd gaan worden. Dat soort mensen moesten sowieso veel moeite doen, alle gegeven informatie te doorgronden. En door de desinformatietsunami in een Fabeltjesfuik, liep dat niet goed af. En wij maar schelden op de ongevaccineerde medemens.

En als Den Haag daar nou eens een snelle wet voor uitrolde.

En een desinformatie-outbreak management team D-OMT instelde, dat zou pas zoden aan de dijk zetten. Willem Engel opsluiten ook. En zoals ik al eerder noemde: Desnoods met een machtiging WvGGZ. Want wetgeving die de social media dwingt tot betere bestrijding, de burger straft voor het publiceren van desinformatie, en middelen aanreikt buitenlandse actoren te elimineren, is echt hard nodig. Mijn oproep is dan ook: Hugo, wordt wakker en ruik de koffie. Er ontbreekt een tool in jouw gereedschapskist: Het desinfoverwijdertangetje. Je knijpt er Willem Engel een bal mee af, en buigt er beleid op internet mee bij. En trekt er angelen mee uit onze onder druk staande maatschappij. Ik noem het een multitool van Zwitserse kwaliteit.

Tweede kamer, eerste kamer, maatschappelijk middenveld, verzameld u!

Want de tijd is nu. Het is niet de vraag wat desinformatie kan doen voor u, maar wat u kunt doen tegen desinformatie. Want ik heb een droom. Dat op een dag desinformatie, gelijk discriminatie, niet meer zal bestaan in deze maatschappij.

Ik heb een droom, dat zij die desinformeren, groen haar, een staart en harige wratten zullen krijgen.

Want ik heb een droom, dat het desinfoverwijdertangetje een begrip wordt in Nederland en wereldwijd een tool zal zijn die desinformatie zal stoppen. Over welk onderwerp het ook gaat.

En gaat over tot de orde van de dag.

Althans, dat vind ik,

Stefan Vlaminckx is VN ambassadeur rechten van de mens met een handicap en inclusieve samenleving. Hij blogt over alles wat hem opvalt, aandacht verdiend of gewoonweg een misstand is die aangepakt moet worden.
VN ambassadeur rechten van de mens met een handicap en inclusieve samenleving, blogger en ontwikkelaar van het eerste VBHC concept voor in de WMO-bg thuisbegeleiding.

Kinderkanker, mooie vrouwen en de toeslagenaffaire laten het zien: We moeten het zelf doen.

In deze donkere tijden van het jaar, kom je er niet omheen; Er komt er nog een. Want deze is nog niet op hoor, we hebben nog even. Maar onherroepelijk komt er weer een aan, en er zijn geen aanwijzingen dat daar op de middellange tot lange termijn enige verandering in komt. De scherpe lezer snapt dat ik het heb over een jaar. En om nou eens net te doen alsof ik een, hoe zal ik het zeggen, loonslaaf ben net als u, ga ik alvast een soort planning voor 2022 maken. Niet zo een als u met taken en verantwoordelijkheden.

https://www.dietistenpraktijkinevenwicht.nl/ een voorkeursleverancier van Nieuwe Start Ervaringswerk

Nee, ik ben niet voor niks eigen baas. Ik ben ook eigen baas omdat ieder andere baas mij wellicht een ietsie pietsie intens vindt.

En ik vind mij wel meevallen. En sinds ik mezelf ook een beetje aardiger ben gaan vinden, gaat het eigenlijk steeds beter.

Ik denk wel dat ik dit jaar een goede beoordeling krijg, maar geen bonus. Maar die krijgt bij ons op de zaak niemand. Dus, zodoende.

Kinderkanker, mooie vrouwen en de toeslagenaffaire.

Met ingang van 1 januari 2022 zal ons officiële standpunt over geloofskwesties worden gewijzigd van “Wij respecteren ieder geloof en vrede op aarde.”, in “God bestaat niet.”. Voor dat standpunt hebben wij 3 uitstekende argumenten, die ik hier nader toelicht:

Kinderkanker

Punt. Want die hoeft ik verder niet uit te leggen toch? Als de barmhartige zo barmhartig was, stierven er wereldwijd geen duizenden en duizenden onschuldige kinderen dagelijks aan de meest verschrikkelijke ellende. En hier in Europa hebben wij de zaakjes goed voor elkaar, en omdat er hier nog maar weinig kindjes aan andere ellende sterven, dacht de Almachtige: Kinderkanker.

Nee, ik geloof dat ook niet. Maar ik geloof ook niet dat een barmhartige God zou toestaan dat dat bestond.

En ziedaar, het eerste onomstotelijk bewijs dat God niet kan bestaan.

Mooie vrouwen

Kijk, over smaak moet je twisten, maar we kunnen er niet omheen: Je hebt mooie mensen en minder mooie, om niet te zeggen lelijke mensen. Fact of life zou je zeggen. Maar daar vindt ik toch nog wel even iets van.

Kijk, als er een almachtig opperwezen zou bestaan, dan was de wereld veel mooier geweest als nu. Wat nu komt het geregeld voor dat ik een vrouw tegenkom waarvan ik denk: “Godverdomme zeg, er kan geen mooi meer bij.”. En dan zijn er ook nog mensen waarvan ik denk.. Afijn.

Nou, waarvan ik dus denk, als er een god was, dan had die in al Zijn wijsheid dat hele mooie meisje een beetje minder mooi gegeven, want dan was ze nog steeds heel mooi geweest en voor Insta maakt het toch niet uit want die foto’s gaan toch altijd eerst even door de touch up tool app. “Ben toch zeker geen pauper”. Dan moet je wat make up opeten, dacht ik, wordt je misschien ook wat mooier van aan de binnenkant bitch. Maar ik dwaal af.

Als de almachtige zelf de rest van al dat moois een beetje verdeeld had onder de minder mooie mensen, was iedereen blij. Niet in de laatste plaats ondergetekende. Want ik vind toch echt dat ze die Brad Pitt, van hogerhand, toch wel heel erg hebben overbedeeld. Kijk en dat wil niet zeggen dat ik een boerenlul met hondenhaar ben. Maar als boerenlul met hondenhaar wil je ook wel een beetje meer op Brad Pitt lijken. Kortom, het tweede sluitende bewijs dat God niet bestaat lijkt me geleverd.

De toeslagenaffaire.

Als een almachtig, alwetend en nimmer falend Goddelijk wezen in zijn almachtige wijsheid heerser is over hemel en aarde, dan had ie de hele toeslagenaffaire al bij de bouw van het gebruikte algoritme in de kiem kunnen smoren. Gewoon een kwestie van op een dooie dinsdagmiddag bij iemand in zijn hoofd het besef aanzetten dat controleren op fraude met de nu voorliggende parameters als postcode, niet Nederlandse achternaam, en nationaliteit, je discriminatie in de hand werkt. Gewoon omdat het kan.

Als je dat in de juiste vergadering, bij de juiste loonslaaf, op precies de goede dooie dinsdagmiddag had gedaan, was er nimmer controle gevolgd, en had de belastingdienst ook niet de belachelijke plicht alles terug te vorderen, dus ook niet hoeven nakomen. Dat moet als Almachtige toch een appeltje eitje zijn, zou je denken.

Kijk, en er zijn veel meer voorbeelden te bedenken. En daarmee schuif ik niet alle ellende in de wereld op een hoop. Dat wat wij onszelf aandoen is de waanzin voorbij.

Maar ieder mens kan zich wel iets herinneren dat is gebeurd, en bedacht dat als er een God had bestaan was dit nooit gebeurd. Iedereen kan daar een voorbeeld van noemen. En dat is wat de aanklager betreft Edelachtbare leden van de rechtbank, het derde onomstotelijk bewijsmiddel dat God niet bestaat en wij het allemaal helemaal zelf moeten doen.

We moeten het dus allemaal zelf doen, maar wij doen het ook nog eens alleen.

Dat we het zelf moeten doen zal veel mensen niet bepaald boeien. Weer zo’n fact of life zou je zeggen, maar waarom wij het ons daarnaast nog moeilijker maken door het ook nog eens steeds meer alleen te doen, is mij een raadsel.

Want, wat men dan noemt, de individualisering van de maatschappij ligt ruim voor op schema, als je kijkt op de lange termijn. De coronacrisis heeft wat dat betreft alleen maar héél stevig bijgedragen aan het verder verscheuren van het stoffen lapje dat wij onze maatschappij noemen.

Samen.

In den beginne was het niets. En toen kwam de Coronacrisis, en ging iedereen voor elkaar koken, zorgen, boodschappen doen en zwaaien achter een raam. Daarna was het al snel weer niks. Om het in vaktermen te blijven: Een inclusieve samenleving zijn we nog niet. Kijk, sinds wij, de gehandicapten en chronisch zieken van dit land in 2016 besloten dat jullie van FC Valide ook voortaan met ons mee mogen doen, zodat wij het aanvullende VN verdrag rechten van de mens met een handicap en inclusieve samenleving, naleven, moeten wij ons en de maatschappij zo aanpassen, dat jullie van FC Valide ook overal aan mee kunnen doen.

Alleen

Maar hardnekkig blijft FC Valide vasthouden aan het 11-Messi’s systeem. In dat systeem heb je geen middenveld of flanken, maar 11 individuele spelers die allemaal willen scoren. “En als jij een teamsport in je eentje probeert te spelen, kun je de sport niet beoefenen. Maar da’s logisch”. Kortom, we hadden deze crisis nodig, allereerst om de snelheid uit die hele ratrace te halen. Maar voor extra saamhorigheid zorgde het maar even.

Zelf doen, betekent niet alleen doen.

Wij van FC Invalide weten het allang: “Herstellen doe je zelf, maar niet alleen.”. En ook onderling hebben wij meer cohesie als de doordrammers van FC Valide. Dat komt omdat wij wel de tijd en het vermogen hebben, om verder te kijken dan dat onze carrière lang is. Bij FC Valide rennen ze zich rot, totdat de burn-out toeslaat. Dat is niet hetzelfde als iemand tot op zijn veters affikken. Of eigenlijk toch wel: Maar dan doe je het wel helemaal zelf.

Stop, in the name of love!

Ga ’s Inclusiever, het maakt je liever!

Dat zou een mooie nieuwe Sire reclamecampagne kunnen worden. En hoognodig ook. Want wist u dat in landen met inclusievere gemeenschappen, het leven echt beter is? Minder misdaad, verwarde mensen of eenzamen. Daar hebben ze tweezamen, driezamen en pleintjes volzamen.

Dus stoppen met de ratrace, en terug naar inclusief gaan.

Want ook u wordt vanzelf ingehaald door de werkelijkheid. U of binnenkort uw ouders worden op een dag hulpbehoevend. En aangezien jullie stug op Mark Rutte en zijn Vaak Veroordeelde Democraten blijven stemmen, is Zelfredzaamheid heilig verklaard. En daar plukt u vanzelf de wrange vruchten van. Want het skiën combineren met Corona is al godsonmogelijk. Met de mantelzorg van oma erbij, wordt skiën in de bergen al snel je ski’s terug in de berging. Want deze opeenvolgende regeringen hebben dan wel een potje voor slechte tijden gespaard. Ze naaien er blind honderden miljoenen euro’s doorheen aan mondkapjes en testsamenleving. Niet echt een aanbeveling dat de Staat zijn boekhouding en inkoop niet op orde heeft. Ook wel een Sywertje genoemd naar de gelijknamige koning van de pandemieprofiteurs.

Alleen samen..

Krijgen wij individualisering eronder.

Althans, dat vind ik.

Stefan Vlaminckx is VN ambassadeur rechten van de mens met een handicap en inclusieve samenleving. Hij blogt over alles wat hem opvalt, aandacht verdiend of gewoonweg een misstand is die aangepakt moet worden.
VN ambassadeur rechten van de mens met een handicap en inclusieve samenleving, blogger en ontwikkelaar van het eerste VBHC concept voor in de WMO-bg thuisbegeleiding.

Open brief aan minister Sander Dekker, en kamerlid Pieter Omzigt

Excellenties,

Ik vraag uw zéér dringende aandacht en advies met betrekking tot de veiligheid van een 7- jarig meisje dat momenteel in het eenoudergezin van haar moeder verblijft.

De casuïstiek:

2 jaar geleden ben ik door de rechtbank midden Nederland afdeling jeugdrecht aangesteld om de omgangsmomenten tussen vader en dochter te begeleiden, de veiligheid van het kind te bewaken tijdens de omgangsmomenten en een risicoanalyse op te stellen ten aanzien van de omgang met vader en de door de rechter verordonneerde snelle uitbreiding van het aantal uren contact tussen vader en dochter, zonder dat de moeder haar invloed voor, tijdens en na de omgang kan aanwenden om het herstel van de vader dochter relatie te frustreren. De rechter, in navolging van onder andere de politie en andere betrokken hulpverleners, stelde in haar uitspraak dat met name het projecteren van moeders angsten op haar dochter zeer schadelijk is voor de ontwikkeling van het kind en verwoestend werkt op de vader dochter relatie. Moeder heeft ook alles uit de kast getrokken om vader en in diskrediet te brengen, en aan geen enkele aanwijzing gehoor gegeven of meegewerkt.

Ik heb als hulpverlener afgelopen week een bericht gekregen met verontrustende informatie omtrent dit gezin. De afzender heb ik teruggemeld dat die uitsluitend zelf en anoniem kan melden bij veilig thuis. En ik dus niets kan met die informatie. Wel heb ik het gezin van de vader benaderd en zijn vrouw gesproken, want vader was op familiebezoek. En de informatie die ik uit dat gesprek kreeg, zeker ook in combinatie met de eerste tip, vind ik dusdanig verontrustend dat ik het met mijn professionele en persoonlijke geweten niet meer kan rijmen niets te doen met de ontvangen informatie en om herhaling door SAVE Nieuwegein te voorkomen.

Maar als ernstig bezorgd professional, maar zonder nog direct betrokken te zijn, kan ik nergens terecht om dit kind te beschermen of beter beschermd te krijgen.

Hoe is deze perfect storm ontstaan? Als direct gevolg van het niet uitvoeren van de uitspraak van de rechter, het vanaf gesprek 1 blokkeren van onze initiatieven om tot een juiste uitvoering te komen en daarbij niets te schuwen, heeft SAVE bewust gekozen voor het ruimte bieden aan moeder om al haar negativiteit en weigering enige medewerking te verlenen aan ook een onderdeel van het proces. En dat juist, zo besloot de rechter, had met de uitspraak in de hand, onze begeleiding en alle andere noodzakelijke ondersteuning, gestopt moeten worden. Want elke dag zonder haar vader is schade aan de ontwikkeling van het kind. Ook psycho sociale problematiek en zo nog wat gevaren, voor de ontwikkeling en hechting van het kind, worden door alle andere betrokken hulpverleners buiten SAVE als ernstige bedreigingen voor het kind aangemerkt.

Nu dat Samen Veilig (SAVE), zo bleek mij deze week, de OTS wil beëindigen, en in de brief met het verzoek, onomwonden neerzet dat de situatie bij moeder onveilig is, wil je als professional ergens je verhaal kunnen doen. En niet gehoord worden, wel serieus genomen worden. Immers, de combinatie van informatie uit de eerste hand, de vaststelling dat twee jaar geleden al had moeten worden ingegrepen en het feit dat vader overal aan heeft meegewerkt en uit onderzoek gebleken is dat hij wel geschikt is als ouder waar het kind kan wonen, vragen toch om snel ingrijpen. En niet door SAVE, want die adviseren vader zich erbij neer te leggen.

Daarom graag van u een advies hoe ik als professional en hulpverlener kan zorgen voor een veilige leefomgeving voor dit kind?

Help alstublieft!!

Stefan Vlaminckx is VN ambassadeur rechten van de mens met een handicap en inclusieve samenleving. Hij blogt over alles wat hem opvalt, aandacht verdiend of gewoonweg een misstand is die aangepakt moet worden.
VN ambassadeur rechten van de mens met een handicap en inclusieve samenleving, blogger en ontwikkelaar van het eerste VBHC concept voor in de WMO-bg thuisbegeleiding.

Met de instemming van Angela de Jong is Op1 begonnen Nederland in tweeën te delen

Bij Op1 was gisterenavond een meneer te gast. Ongevaccineerd, negatief getest, maar alsnog op 1,5 meter gezet, want “Je weet maar nooit”. Met instemming van de betreffende gast overigens, maar dat neem ik hem niet kwalijk. De redactie van Op1 wel. Want we hadden toch afgesproken dat, indien we een QR code konden laten zien we overal welkom waren? Toch?

Nou niet dus! De redactie vond het een goed plan de gast aan tafel te weigeren.

Dit terwijl de gast natuurlijke immuniteit geniet omdat hij corona heeft doorgemaakt. Dat was ook gebleken uit serologisch (bloed-) onderzoek. Toch verklaarde de presentatie de man tot paria, en ging er trots op dat men deze meneer zover had gekregen daarmee in te stemmen. De tafel vol medici, zelfs een lid van het OMT zat er, deed niets om dit onrecht recht te zetten. Dat je er de “Zie je nou wel” community nog meer munitie mee geeft en het wantrouwen in de overheid of te nemen maatregelen ermee ondermijnt, lijkt iedereen een zorg te zijn.

En Angela de Jong had het ook gezien, zo bleek vanmiddag uit haar column.

En het kon haar goedkeuring wel wegdragen zo bleek uit de strekking van haar column. Dit was de toekomst! Weg met al dat ongevaccineerde tuig. Die moeten, aldus Op1 gast René Mioch, allemaal maar in Staphorst gaan wonen. Het door mij geleverde commentaar op de column van de Jong haalde het niet. De moderators van het AD kozen duidelijk voor de commentaren van de voorstanders van tweedeling. Want er stonden ook wel commentaren van eerlijkdenkenden maar die waren toch ruim in de minderheid.

Mij maakt het kwaad, want dit was niet de afspraak.

Hoe we de oplopende besmettingen, opnames en doden moeten indammen weet ik niet en heb ik ook niet echt een mening over. Want maatregelen alleen voor ongevaccineerden zie ik als onuitvoerbaar vanwege de onmogelijke handhaving. Regionale maatregelen zou een mogelijkheid zijn, maar wil het kabinet daar wel aan? Vandaar dat ik me geen mening vorm maar afwacht. Wel maakt de handelswijze van Op1 en de daarover verschenen column van de Jong me kwaad. Want wat je zo feitelijk communiceert is dat we in Nederland allemaal gelijk zijn, maar gevaccineerde mensen een beetje meer gelijk. En dat komt dan meteen aan artikel 1 van de grondwet. Immers, we hadden ongevaccineerd maar getest gelijk verklaard aan gevaccineerd.

Ik vrees met grote vrezen de komende maanden.

Want ga ik het nog meemaken dat er toch weer een deel van de bevolking uitgesloten gaat worden, in dit geval op medische parameters? Ik hoop hartstochtelijk van niet. Maar uitsluiten durf ik het, helaas, niet.

Stefan Vlaminckx is VN ambassadeur rechten van de mens met een handicap en inclusieve samenleving. Hij blogt over alles wat hem opvalt, aandacht verdiend of gewoonweg een misstand is die aangepakt moet worden.
VN ambassadeur rechten van de mens met een handicap en inclusieve samenleving, blogger en ontwikkelaar van het eerste VBHC concept voor in de WMO-bg thuisbegeleiding.

Pieter Omzigt neemt Mark Rutte de maat inzake toetsing aan de grondwet

Pieter Omzigt heeft, wederom zou ik zeggen, demissionair premier Rutte in de tang genomen. Ditmaal over het toetsen van zaken aan de grondwet.

Want als het gaat om het inkomen van de Koning, toetst hij het vrijgeven van de gegevens eerst aan de grondwet.

En weigert die vervolgens vrij te geven met een beroep op de grondrechten die de grondwet de Koning toekent. Met name privacy, en een persoonlijke levenssfeer gelden in deze als argument om geen gegevens openbaar te maken.

Pieter Omzigt stelde vandaag dan ook een set interessante vragen over de huidige coronamaatregelen.

Namelijk, naast die over de wetenschappelijke onderbouwing en de handelswijze van landen als Zweden en Denemarken, waar maatregelen allang zijn afgebouwd en men toch veel betere cijfers laat zien als hier, die over een grondwettelijke toetsing nu de demissionair premier heeft aangetoond dat hij weet heeft van de mogelijkheid om maatregelen te toetsen aan de grondwet, en die toetsing wel toepast als het gaat over de persoonlijke levenssfeer van de Koning. In gewone mensentaal: Hij grijpt ‘m bij zijn kloten en draait ze net zolang naar rechts totdat Don teflon Mark Rutte hem uitlegt waarom voor de Koning wel aan de grondwet wordt getoetst, maar voor diens onderdanen die toetsing niet plaatsvindt.

U kunt zich voorstellen dat deze VN ambassadeur rechten van de mens met een handicap en inclusieve samenleving, een klein vreugdedansje maakt.

Want nu is toetsing van de coronamaatregelen aan de grondwet nog lang geen feit, maar eindelijk is er een parlementariër die er naar vraagt. Een volksvertegenwoordiger die die vragen stelt die al veel mensen stelde, maar nooit beantwoord werden. Ook de toeslagenaffaire en of je kinderen vanwege financiële problemen van de ouders eigenlijk wel uit huis mag plaatsen komt voor een dergelijke toetsing in aanmerking.

En waar stopt beleid en begint het misbruiken van macht?

Het gemak waarmee de achtereenvolgende kabinetten Rutte beschikken en beslissen over het leven van degene die zij horen te dienen, begint hele enge trekjes te vertonen. Waar eindigt beleid en begint machtsmisbruik? Want of je nou praat over jeugdzorg, de wet Damocles, de toeslagenaffaire of de zorgverlening aan de kwetsbaarste mensen binnen onze samenleving, Rutte heeft inmiddels wel 1 ding bewezen: Hij houdt er zowat een fetish op na waar het het pakken van kwetsbare of kwetsbaar gemaakte mensen betreft. Of je nou gepensioneerd bent, gehandicapt of tachtig euro te weinig hebt overgemaakt aan de kinderopvang. In de Rutte fuik gevangen, kom je er niet snel meer uit. Ja, of veel slechter als je erin ging.

Althans, dat vind ik.

Stefan Vlaminckx is VN ambassadeur rechten van de mens met een handicap en inclusieve samenleving. Hij blogt over alles wat hem opvalt, aandacht verdiend of gewoonweg een misstand is die aangepakt moet worden.
VN ambassadeur rechten van de mens met een handicap en inclusieve samenleving, blogger en ontwikkelaar van het eerste VBHC concept voor in de WMO-bg thuisbegeleiding.

Er is geen enkele discussie meer over de vraag of onze grondrechten worden ingeperkt.

En gelukkig maar, zo kan ik eindelijk zeggen. Gelukkig maar, omdat ik me als mensenrechten ambassadeur voor notabene de VN, weleens het ongemakkelijke gevoel heb onderdrukt om keihard van de toren te schreeuwen dat dit allemaal zo echt niet kan. Vandaag neem ik u mee in mijn overwegingen waarom ik dat tot nu toe niet heb gedaan, maar vandaag de dag toch echt hardop durf te roepen: Onze grondrechten worden ingeperkt, en niet zomaar een beetje ook.

Vechten deed ik in stilte, omdat het, voor mijn gevoel niet anders kon.

Ik kom op voor de mensenrechten van mensen die vallen onder het aanvullende mensenrechtenverdrag gehandicapten. En sinds maart vorig jaar zijn mij een aantal zeer schrijnende situaties voorgehouden, vaak met steeds dezelfde 2 vragen; Mag dit, en kunt u helpen er iets aan te veranderen. Op de eerste vraag had ik meestal geen antwoord, omdat ik het niet wist. Mijn rechtsgevoel en het gestelde in het aanvullende mensenrechtenverdrag gehandicapten zei dan wel van niet, maar daar staat geen letter in over een wereldwijde pandemie, of wat te doen als je land in een soort van permanente noodtoestand terecht zou komen.

Eerst laat je het, net als de rest, gelaten over je heen komen, vervolgens twijfel je jezelf suf want wat weet ik nou van virussen, pandemieën of maatregelen om die twee te bestrijden. En ik heb, nog altijd, voldoende vertrouwen in ons land, onze democratie en onze rechtsstaat om ervan uit te gaan dat de genomen besluiten zijn genomen in ons aller belang, op basis van de beste informatie beschikbaar op dat moment. En ze leken te werken ook. En moest er dus dringend iets veranderen aan de situatie van een individu, in een specifieke situatie, hielp ik dat voor elkaar te krijgen. Maar zonder daar dus veel ruchtbaarheid aan te geven. Gewoon, brief schrijven, nog eens, desnoods een derde, gevolgd door een boze vierde of vijfde. Net zolang totdat er resultaten werden behaald. Altijd in volledige samenwerking met de belanghebbenden, zoals ouders, broers of zussen, opa’s en oma’s. Veel bellen hielp, in combinatie met voornoemde brieven en heel soms een dreigementje van een advocaat of jurist, hielp ook enorm.

En ik heb mijn oren en ogen echt niet in mijn kontzak zitten. Ik zag en zie heus wel dat er fouten worden gemaakt.

Hugo de Jonge die te snel iets roept, Jaap van Dissel die totaal zit vastgeroest in zijn “Grote druppel adagium”, het teveel spelen van de angst kaart. Ik stond er niet verbaasd van dat mensen gingen denken dat ze voor de gek gehouden of zelfs onderdrukt werden. De hele situatie rondom coronageddon schreeuwde om meer uitleg, onderbouwing en goede communicatie. Een van de grootste fouten is in mijn ogen dan ook de communicatie geweest. Wat niet is gebeurd is dat we ergens in gerommeld zijn. Ik ben ervan overtuigd, en ik weet dat dat in veel kringen toch echt anders wordt gezien, maar dat zij dan maar zo, dat iedereen heeft gehandeld met het algemeen belang voor ogen en het hart op de juiste plek. En dat zo de maatregelen tot stand zijn gekomen en ons hebben gebracht waar we nu zijn.

Toch worden onze grondrechten nog altijd ingeperkt, en hebben de eerdere inperkingen flinke schade aangericht.

Maar pas vandaag, na het terugkijken van de livestream van het kort geding dat een collectief onder leiding van een Bredase advocaat, had aangespannen tegen de Staat om de QR code maatregel te laten opschorten hangende een bodemprocedure over de rechtmatigheid van die maatregel, besefte ik me pas goed dat de Staat heeft gekozen om voor zoveel mogelijk mensen, zoveel mogelijk bewegingsvrijheid mogelijk te maken, door de maatregelen zo in te regelen als nu het geval is. Nog steeds denk ik wel dat ze het overdrijven, maar niet dat ze dat doen om moedwillig vaccinatie af te dwingen of mensen uit te sluiten. Met de kennis van nu zou het zeker beter kunnen, maar je moet onze beslissers ook wel de ruimte geven uit hun eigen angstpsychose te komen. Wat ik bedoel te zeggen is dat komende maanden het beleid er alleen maar beter, reëeler en beter onderbouwd van gaat worden als blijkt dat grote besmettingsgolven uitblijven. Want dat langzaam maar zeker iedereen kennis zal moeten gaan maken met het virus, en dus besmetting moet gaan oplopen is, volgens mijn overtuiging, evident om de bevolking echt te beschermen tegen dit nieuwe coronavirus. Zo gaat het al zolang de mensheid bestaat. We bouwen weerstand op door in aanraking te komen met onwelgevallige ziekteverwekkers. Vaccins zoals we nu bijna allemaal hebben genomen zorgen slechts voor een zachte landing. Een vermindering van de zwaarste gevolgen.

De Staat erkend, bij monde van de landsadvocaat, dat onze grondrechten worden beperkt door de maatregelen rondom corona

Tijdens het kort geding was daar helemaal geen discussie over. De Staat erkende volmondig dat er aan de grondrechten getornd is. Zij hebben daar, mede op basis van een OMT advies, met invoering van de QR code maatregel zoveel als mogelijk, geprobeerd daar een eind aan te maken, althans voor zoveel mogelijk mensen, zoveel mogelijk bewegingsvrijheid te realiseren. De rechter heeft in kort geding in ieder geval, de maatregelen niet als onrechtmatig beoordeeld, en is het nu afwachten op de uitspraak in de bodemprocedure.

Ik hoop op twee dingen: Dat wij het volk stoppen met ons kwaad te maken op elkaar, en dat we niet weer een winter krijgen zoals vorig jaar.

Eigenlijk drie: Ik zou wel een uitspraak willen van de rechter dat het nu wel welletjes is geweest, en dat ze de meeste, zo niet alle binnenlandse maatregelen moeten schrappen, QR code toegang vrijwillig wordt, en ons laat terugkeren naar de situatie pre corona.

Want ik, een mening op persoonlijke titel, vind de mensenrechten inperkingen niet meer opwegen tegen de risico’s van het virus. Als VN ambassadeur spreekt ik mijn twijfels uit over het nut van de maatregelen, in die zin dat alles erop lijkt te duiden dat het een seizoensgriep is die weliswaar nu het seizoen weer meeheeft, maar nooit meer zoveel druk op de zorg zal leggen als dat er gelegen heeft. Onmogelijk, zo lijkt me, met zo’n hoge vaccinatiegraad als hier in Nederland. En wat betreft de niet gevaccineerden: Iedereen moet en zal, vroeg of laat, in aanraking komen met het virus. En dat is goed. En als jij je niet hebt laten vaccineren, ga ik ervan uit dat jij dat dan ook niet nodig hebt, en dus ook een laag risico loopt op opname in het ziekenhuis, laat staan de IC. Dat zie ik als vertrouwen hebben in je medemens. Zo heb ik wel meer gekke standpunten. Ik vind ook dat je als niet gevaccineerde voldoende keuzes hebt gekregen om toch mee te doen, en ben in die zin dan ook niet tegen de maatregel. Ik moet er als VN ambassadeur wel vanuit gaan dat wat de regering doet, zeker na een eerste beoordeling door een rechter, goed is. Zo werkt dat nou eenmaal. Vandaar dat ik twijfel aan het nut, maar dus niet zeg dat de maatregelen niet deugen. Wel constateer ik een duidelijke inperking van onze grondrechten, maar moet er vanuit dat de Staat inderdaad de beste uit twee slechte heeft gekozen.

Dat is een genuanceerd standpunt. En dat kan bijna niet meer in gepolariseerd Nederland.

Terwijl ik dit schrijf, liggen de diensten van Facebook eruit. En het schijnt allemaal hun schuld te zijn aldus een klokkenluider. Althans, waar het die polarisatie betreft. Facebook is verantwoordelijk voor 6% van al het geweld in de wereld. Je zou er haast accijns op heffen, het in een lelijke verpakking verpakken en zorgen dat het zo beperkt mogelijk bereikbaar maken. En uiteraard een banner erop: Let op, wij kunnen u opjutten. Want mensen opjutten is goed voor de advertentie views. Ja, ik verzin het niet.

Hoe dan ook, doe ’s lief, zou ik willen zeggen.

Want er met gestrekt been ingaan, is slecht één van de vele manieren van discussiëren, wil ik maar zeggen. En dan ook nogeens een manier waarmee je zuinig moet omgaan. Want het is allemaal een beetje omgeslagen van af en toe wel naar, waarom niet? En dat moest maar eens stoppen.

En zo heeft u eens mee kunnen lezen hoe ik in de wedstrijd zit. En we staan nog steeds met 3-0 achter, dus wees er gerust op dat ook post corona deze VN ambassadeur rechten van de mens met een handicap en inclusieve samenleving met tanden, terug blijft bijten. Maar ook het likken bij de baas als best practice, niet onderschat. Het zal me een rotzorg zijn. Als het de positie van mijn doelgroep verbeterd, dan moet het maar. Je moet het alleen niet door de strot willen duwen. Met hapklare brokjes uit je hand laten eten gaat veel beter.

Dus heeft u een schrijnend probleem, laat het zeker weten. U hebt hier kunnen leren dat we genuanceerd met u samenwerken om uw situatie te verbeteren. En niet opgeven voordat voor u een maatwerk oplossing is gerealiseerd. En dat kost ook nog eens niks. En hopelijk heeft u mij dus snel niet meer nodig. Maar da’s logisch.

Althans, dat vind ik.

Stefan Vlaminckx is VN ambassadeur rechten van de mens met een handicap en inclusieve samenleving. Hij blogt over alles wat hem opvalt, aandacht verdiend of gewoonweg een misstand is die aangepakt moet worden.
VN ambassadeur rechten van de mens met een handicap en inclusieve samenleving, blogger en ontwikkelaar van het eerste VBHC concept voor in de WMO-bg thuisbegeleiding.

Stefan is te bereiken op Whatsapp via onderstaande knop en per mail via nieuwestartervaringswerk@gmail.com of telefonisch op 0736994348

NSE ambulante begeleiding en VN ambassadeur rechten van de mens met een handicap en inclusieve samenleving Stefan Vlaminckx zijn op werkdagen bereikbaar van 10 tot 22 uur. Geen gehoor? Spreek wat in.

De jeugdzorg staat op instorten. En misschien is dat maar goed ook.

Elke jeugdzorgprofessional heeft na het lezen van bovenstaande titel, de stoom alweer op druk, om bijna via de oren af te laten vloeien, maar ik meen het zo langzamerhand wel. Want dit blog gaat keihard opsommen welke misstanden ik zie, in dossier heb of heb gehad. Ook zaken die mij ter oren kwamen omdat iemand er bij mij aandacht voor vroeg, neem ik hier mee. Want de ellende stapelt zich razendsnel op.

“Omdat ik de macht heb dat te doen”.

Een GI, dat is in het beste geval degene die vanuit de jeugdzorg het beste moet zien te realiseren voor het kind waar het over gaat, uit het midden van het land, adviseerde de rechtbank aldaar een bepaalde richting te kiezen. De rechter beslist anders, namelijk dat er zo snel mogelijk omgang met de ouder moet starten, en als dat goed gaat er heel snel uitbreiding van de uren moet worden gerealiseerd, teneinde de band tussen ouder en kind zoveel mogelijk te herstellen, ondanks dat de eenzijdige vechtscheiding, dus door 1 vd ouders gevoerd, nog volop gaande is. Zoals u leest, noem ik niet het geslacht van kind danwel ouders, alleen naar de rechtbank kan geraden worden. Dat gezegd hebbende, wijst de rechtbank iemand uit mijn organisatie aan om die ouder kind omgang te monitoren. Daartoe stellen wij een summier voorstel op, maar botsen acuut op weerstand van de G.I. Omdat wij in overleg met de ouders willen blijven, komen we de G.I. zover mogelijk tegemoet. Als die echter na 1x ouder kind omgang de vechtende ouder steunt, tegen de uitdrukkelijke schriftelijke aanwijzing van de rechter in, in het verzet een volgende omgang te laten plaatsvinden, en vervolgens ook minne praktijken hanteert om ook ons in diskrediet te brengen en de hele uitvoering van de uitspraak op die manier saboteerde, wisten wij niets anders meer te doen dan de rechter van onze bevindingen en waarnemingen op de hoogte te stellen. Brief wordt niet gelezen door de rechter. Een rechter, ook als die jou heeft aangesteld, dient te worden benaderd via de advocaat van een van de ouders. Dat alleen al is in mijn optiek een gotspe en zou moeten veranderen. Lang verhaal kort: Ouderverstoting is gaande met grote psychische schade bij het kind als gevolg en een ouder die alle ruimte krijgt om de andere ouders in diskrediet te brengen, zonder enig bewijs, zelf nergens aan mee te werken en in samenspel met de G.I. zelfs onze duidelijke verslagen te framen als een onderbouwing van het standpunt van de G.I.. Dit laatste feit laten we echter corrigeren middels een brief via de advocaat aan de rechter. Maar dit dossier sleept zich nu alweer 2 jaar voort en ons bereikte een tip van een van de buren waar het kind woont, die ons zo verontruste dat wij ons ernstige zorgen maken, en dat is zacht uitgedrukt. Na het debacle zijn we nog op evaluatiegesprek geweest. Toen de vraag op tafel kwam waarom de G.I. zo gehandeld had kwam die met de uitspraak “Omdat ik de macht heb om dat te doen”. Onze tegenwerping dat het totaal tegen het belang van het betreffende kind inging, behoefde geen reactie vond de G.I..

Toen hadden wij er alle registers al voor open gehad, dit enorme onrecht te stoppen. Geen enkel resultaat heeft het opgeleverd. En u mag aannemen dat we elke mogelijkheid hebben benut.

Inmiddels bewezen de onderzoeken waaraan de ene ouder wel en de andere ouder niet had meegewerkt dat de meewerkende ouder prima in staat zou moeten zijn goed voor het kind te zorgen, terwijl het gedrag van de andere ouder alsmaar meer zorgen baart. De rechter doet niets als pappen en nathouden. Uit vragen aan experts, eigen ervaring en gewoon boerenverstand, maken wij op dat het betreffende kind met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid, onherstelbare schade zal overhouden aan wat er is en nog gebeurt. En dat doordat één mederwerker jeugdzorg die op zijn pik is getrapt als de rechter zijn advies niet overneemt. Ik kan niet onder woorden brengen hoeveel woede dat bij mij oproept. Om over de verstoten ouder maar helemaal te zwijgen. Die is kapot gemaakt. Volledig onterecht kapotgemaakt.

In een ander dossier dat speelt ten zuiden van de grote rivieren, wordt op basis van een valselijk rapport van de jeugdzorginstelling, spoed uithuisplaatsing gevorderd en uitgevoerd. 30 dagen later draait de rechter dat terug. Maar toen was het kwaad al geschied.

Want tijdens de zitting na 30 dagen, komen de leugens uit het rapport waarop de uitspraak was gebaseerd, uit tot grote woede van de rechter. Ik heb nog nooit een rechter zo zien ontploffen tegen iemand als toendertijd. Dossier ligt een eind in het verleden. Maar toen was jammer genoeg het kwaad al geschied. Want in de periode van 30 dagen is een van de twee kinderen seksueel misbruik in het pleeggezin waar het verbleef. De betreffende instelling stuurde na de vernietigende uitspraak gewoon dezelfde medewerker naar de ouder en de kinderen als gezinsvoogd. “En dan mag ik zo iemand niet de hersenen inslaan als ze aan de deur staat.” aldus de betreffende ouder destijds.

Misbruikgeruchten, verhalen en vermoedens komen ook opvallend veel voor.

Met een landelijk netwerk van collega’s verzamelen en delen we alles wat ons bereikt waar het het misbruiken van kinderen betreft. Alles wat ik hoor geef ik door, al dan niet geanonimiseerd, aan een collega elders in het land. En wat die mij terugkoppelt is veel, eng en voor de gemiddelde mens niet te bevatten. Voor mij wel, want mij is het wel duidelijk dat we eigenlijk gewoon beesten zijn. En beschaving slecht een flinterdun laklaagje is. De betreffende collega bezweert mij dat alle bevindingen met de politie en justitie worden gedeeld zodra dat kan of nut heeft. Opvallend is daarbij dat in nagenoeg alle meldingen staat dat er een vorm van jeugdzorg is ingesteld. Dat verbaasd mij helemaal niks, daar ik zelf binnen ons, door jeugdzorg begeleidde gezin, volledig over het hoofd ben gezien, met nog altijd dramatische gevolgen voor mij. Met heel hard vechten ben ik er nog, en ik ga er enorm trots op dat ik niet zelf in het daderschap ben beland en me nu sterk mag maken voor de kinderen in dezelfde situatie zitten, als ik in mijn hele jeugd.

De toeslagenaffaire, waarbij ouders hun kinderen kwijtraakte omdat de Staat hen het onmogelijk maakte nog goed voor hun kinderen te zorgen, geeft precies weer waar het fout gaat in dit land.

Want maakt 80 euro niet over en je mag als fraudeur aangemerkt worden en tienduizenden euro’s aan terugvorderingen ophoesten, maar de ambtenaren, jeugdzorgprofessionals, bewindslieden, rechters en noem maar op, die kapitale blunders combineren met gedrag dat grenst aan het criminele, zijn niet aan te pakken. En ik heb van een officier van justitie geleerd hoe dat komt: ” Wij maken in ons land mensen verantwoordelijk voor zaken, en soms maken die fouten. En heel soms met gigantische gevolgen en schade. Dat dat kan gebeuren, moeten we accepteren anders kan de maatschappij niet functioneren.”. Maar wat als de controlerende en corrigerende machten niet of onvoldoende hun werk (kunnen) doen? Wat moet je dan als burger in de vermorzelaar van vadertje Staat? Ik zie toeslagen ouders in miljoenen stukjes uit de vermorzelaar komen en zich hervatten, zover, dat zij nog reëel het belang van hun kind voorop kunnen stellen. En ik zie doden vallen. Letterlijk. En levens in de knop onherstelbaar afbreken. En alles wat er tussenin zit.

Als laatste een voorbeeld van een werkend klachtensysteem met een duidelijke uitspraak dat de klager geheel in zijn gelijk staat en dat er voortaan anders gewerkt moet zorgen.

Een klachtencommissie van een regionale Veilig Thuis vestiging hier in Brabant, spreekt duidelijke taal: De klagende ouder is benadeeld en onterecht onheus behandeld en die werkwijze moet stoppen. Leuke brief met meer excuses als ik ooit in een officieel schrijven van een jeugdzorginstelling heb gelezen. Maar meer is het niet. Want er veranderd exact niks aan de houding en werkwijze van de betreffende veilig thuis organisatie. Totale verbijstering viel de klager ten deel. Ik heb wel geleerd hoe je nagenoeg iedere veilig thuis brief over een melding in de kiem kunt neutraliseren. Maar ik maak u niet wijzer als u al bent zonder dat ik er zeker van ben dat uw probleem op niets gebaseerd is.

Als we niet over de hele linie komen met een systeem van checks en balances dat zich er niet bij neerlegt, maar ook gewoon pijn doet als jij als professional faalt, zie ik het nooit meer goedkomen.

Als voorbeeld de G.I. uit het eerste voorbeeld: Die verdiend een tik op zijn vingers, om eens understatement te gebruiken. Maar ook de rechterlijke macht mag hierop aangesproken worden. En dat kan nu niet. De rechter vertrouwd blind op de producties van jeugdzorg. En dat kan ook niet anders omdat de rechtspraak anders vastloopt. Toch zit er een fundamenteel probleem, met soms dodelijke consequenties, die je niet kan inperken met een vaccinatie of lockdown. En met een pistool of knuppel mag niet, al zouden veel van de benadeelden dat dolgraag willen. En die gedachte achter het gevoel van machteloosheid is heel begrijpelijk.

Althans, dat vind ik.

Stefan Vlaminckx is VN ambassadeur rechten van de mens met een handicap en inclusieve samenleving. Hij blogt over alles wat hem opvalt, aandacht verdiend of gewoonweg een misstand is die aangepakt moet worden.
VN ambassadeur rechten van de mens met een handicap en inclusieve samenleving, blogger en ontwikkelaar van het eerste VBHC concept voor in de WMO-bg thuisbegeleiding.

Dat de geheime agenda niet bestaat, lijkt me nu toch wel bewezen.

Er zijn mensen die menen dat er een soort van geheime agenda bestaat. Opgesteld door de allerrijksten van deze planeet, uitgevoerd door regeringen zoals de onze. Je kunt ervan vinden wat je wil, maar ze bestaan echt, en zijn niet zomaar overtuigd van hun gelijk. Nee, wij, de rest van de bevolking zijn allemaal ziende blind.

Zouden de aanhangers van deze theorie ook t.v. kijken?

Ik hoop van wel. Want dan zouden ze snel terugkomen van hun dwaling. Want wij hebben machthebbers die zichzelf niet eens tot de orde krijgen geroepen, laat staan ons, het volk, onderdrukt. Want zo’n geheime agenda uitvoeren staat of valt met discipline. Stug doorwerken richting doel, zonder je te laten afleiden. Wij krijgen het in dit land niet eens voor elkaar om een fatsoenlijke regering te formeren. En heb je je club eenmaal bij elkaar, dan gaat een deel ervan alweer lopen zodra een lobbyclubje meer salaris biedt. Of blijkt de functie toch iets te zwaar en haakt men ziek af.

Ze proberen het wel. Ons manipuleren. Maar helaas, zonder succes.

Vandaag ook weer. In de tweede kamer worden de plannen van het kabinet voor volgend jaar besproken. Met een soort Jedi mind trick (Star Wars: “These are not the drones you are looking for”) probeerde Rutte het nog wel even: Het kabinet liet weten een sobere begroting te hebben opgesteld, maar dat er 1 miljard euro beschikbaar was voor flankerend beleid, dat in samenwerking met de andere partijen een bestemming mocht krijgen. Een complete gotspe. Want daar gaat de tweede kamer over, want die is wel missionair.

Het lijkt de arrogantie van de macht, maar is feitelijk de openbaring van de onmacht.

Want men probeert vanuit het kabinet zoveel mogelijk door te regeren, op basis van de oude coalitieafspraken. Helaas, want voormalig partner ChristenUnie naait alweer zijn eigen naad. En dat maakt ze alleen nog maar meer vleugellam. En zo zal het blijven, indien er een minderheidskabinet komt.

Dus, ik weet niet hoe de agenda-denkers het voor zich zien, maar zo gaat het ‘m niet worden.

Want hoe graag ik ze gelijk zou willen geven, gaat het ‘m zo niet worden. We hebben geen krachtige leider, maar eerder een goedlachse onbenul. Die heeft dan weer een clubje vrienden verzameld met weinig verstand van zaken. Voorbeeld: Sander Dekker, minister van ehhmm, iets in de rechtsgeleerdheid. Die heeft zijn baantje uitsluitend te danken aan zijn loyaliteit jegens de @MinPres. Maar een krachtig leider kiest lui die passen bij de taak die voorligt. Verstand van zaken heeft en daardoor het doel dichterbij brengt. Wijs mij 1 kabinetslid aan die voldoet aan die eis.

Kortom, ook deze theorie ontkracht zichzelf. Vooral dankzij de incompetentie van onze machthebbers, krachtig beleid te voeren.

Althans, dat vind ik.

Stefan Vlaminckx is VN ambassadeur rechten van de mens met een handicap en inclusieve samenleving. Hij blogt over alles wat hem opvalt, aandacht verdiend of gewoonweg een misstand is die aangepakt moet worden.
VN ambassadeur rechten van de mens met een handicap en inclusieve samenleving, blogger en ontwikkelaar van het eerste VBHC concept voor in de WMO-bg thuisbegeleiding.
%d bloggers liken dit: