De grenzen van maatschappelijke discussie. Hoe zwart wit wil je het hebben?

Waar liggen de grenzen van maatschappelijke discussie? Ik bedoel daarmee, wanneer stop je met het produceren van reactieve twitterdiarree? Als je er dagen lang op hebt gehamerd hoe de vrouw was overleden, van het lijdend voorwerp in deze maatschappelijk discussie? De dochter tergend. Zover dat ze zich genoodzaakt voelde publiek te maken dat het lijdend voorwerp, laten we hem Johan noemen, niet thuis was toen zijn vrouw fataal van de trap lazerde, jaren geleden naar ik begreep.

Want dat zijn we geworden

We zijn ook niet echt meer in discussie. Je bent kamp Akwasi of kamp Johan. En ben je wit, dan ben je privileged en hoor je je diep te gaan schamen. Ben je zwart dan wordt je aan alle kanten benadeeld en gediscrimineerd, waar FC Roomwit wat aan dient te doen. Geen enkele nuance meer. Rutte praat niet met vertegenwoordigers aller kleuren, nee dat is een publiciteitsstunt. De regering zal er wel een zwartepieten verbod doorheen willen hebben voor november. Als pleister op de wonde.. Niks deugt er nog. COVID-19 is verzonnen om ons te onderdrukken. Niemand kan mij een doel aanwijzen, maar zover zijn we gezakt. We hebben geen grenzen meer. We gaan, heel borderline, volledig los op dat waar we optegen zijn, of domweg niet snappen. Resultaat? Ik herinner u nog even aan de grote toiletrollenrellen van maart jongstleden. Dit is nou Nederland. En Nederland, dat bent u.

Waarom jij doen zo ?

Dat is de grote vraag. Zitten racistische denkbeelden daadwerkelijk ingebakken in de mens? Want black lives schijnen ook gewoon racistisch te zijn. En zorgt het anonieme van social media ervoor dat jij het beest in je los meent te moeten laten? Ik weet het ook niet meer. Wat ik nog wel even in herinnering wil roepen is het verhaal over mijn tijd als optiek medewerker in Nijmegen. Daar werden wij gevraagd om stageplekken beschikbaar te stellen voor MBO leerlingen. Daar voldeden wij graag aan, en dus hebben wij destijds 2 periodes van acht weken een heuse stagiair(e) over de vloer gehad. Daar ging nog wel wat aan vooraf. Want tijdens de sollicitatieprocedure, de jongelui diende zichzelf bij ons te melden voor een gesprek, belde de coördinator van de school met de vraag of wij alstublieft wilde overwegen om jongeren met een niet Nederlandse afkomst, althans 3 generaties terug kwam opa uit Marokko over om hier te werken, wilde overwegen omdat ze daadwerkelijk overal geweigerd werden. Wij hebben eerst een jongen en daarna een vlotte jongedame op stage gehad, en daar zat meer arbeidsethos in als bij de gemiddelde volwassen witneus, zogezegd. Dus discriminatie op basis van afkomst is de afgelopen 20 jaar in ieder geval niet verbeterd.

Wel is de nuance maatschappijbreed redelijk ver te zoeken.

Want ik zie het niet. Dat witte privilege. Wellicht komt dat omdat ik ben opgegroeid in een wijk waar de achtergestelden gezellig samen in een wijk woonde. En ik geloof er heilig in dat de autochtone Nederlander zijn allochtone medelanders anders behandeld, als zoveel mensen met zoveel voorbeelden weten te komen. Maar het is hier geen USA. Hier ben je je leven niet kwijt, bij een verkeerde beweging. Mitch Henricus, roepen ze dan meteen. Ja, die had inderdaad zo niet aan zijn einde mogen komen, dat klopt. Maar het is ook waar dat Mitch geen schatje was en ook niet vies van een beetje uitdagen. Waarmee ik niks goedpraat maar slechts wat nuancering probeer aan te brengen. Dan heb je nog het zogenoemde etnisch profileren. Inderdaad een lastig probleem als jonge of redelijk jonge gasten, al dan niet behorende tot een groep waarvan bekend is dat ze vaker in de criminaliteitscijfers terugkomen, in een mooie dure auto rondrijden, die ze met veel en hard werken verdiend hebben. Want de politie hanteert een patseraanpak die erop gericht is om na te gaan of dure aankopen ook te verantwoorden zijn uit het gegenereerde inkomen. Ik denk dat dat ook wel kan op basis van uitsluitend een kenteken check gecombineerd met de gegevens van belasting en overige diensten. Het is per slot 2020 niet waar? En dat is dan ook precies de reden dat ik al dat heftige social media gereaguur niet zo goed snap. Discussie prima. Maar persoonlijk worden alleen als ook jij als reageerder met naam en toenaam genoemd mag worden.

Derksen en Co

Dan nog even terug naar het begin van deze column. De dochter van Johan Derksen, wiens moeder ooit fataal van de trap lazerde, meende te moeten reageren op een mevrouw die dagenlang Derksen aanduidde als diegene die zijn vrouw de fatale val had laten maken. Zij kwam met de mededeling dat Johan niet eens thuis was toen het gebeurde. En ik moet u eerlijk toegeven dat ik dat wel het grootste dieptepunt op social media van de laatste jaren heb gevonden. Dan lijkt het toch net alsof we steeds minder intelligent worden met zijn allen.

Althans dat vind ik.

Geef een reactie