De teleurstelling van een miljoenenbusiness

De formule 1 is een miljoenenbusiness. Je betaalt al zo 20 miljoen euro om überhaupt een race te mogen organiseren. Let op, dat is per jaar! En je sluit al snel een driejarig contract. Nou, als je vervolgens 100.000 kaartjes verkoopt, a de hoofdprijs, dan betaal je over die inkomsten, inclusief je horecaopbrengsten, ook nog een leuke afdracht hier of daar. En daar moet aan het eind van de rit, iedereen beter van worden.

En na meer als een jaar wachten, was het dan zover!

Helaas had Zandvoort dit jaar niet door kunnen gaan, maar zendgemachtigde Ziggo ging ons toch een weekend mee laten kijken met de formule 1. En met ons bedoel ik dan al de arme sukkelaars die en een andere provider hebben, en niet betalen voor het doorgeven van het sportkanaal van Robert en die kale. Ik noem hem die kale, want ik.ken hem wel, maar kan niet op zijn naam komen. Nou hij dus, doet samen met Robert Doornbos de formule 1. En als ik zeg doen, dan bedoel ik ook doen. Want een enorme bult tijd zijn beide heren te zien in zo’n weekend. Ik heb niet alles bekeken, maar ik heb van alles een beetje gezien en de race helemaal. En mag ik.zeggen: Gaap!

En dan bedoel ik het geheel aan gebeurtenissen.

En natuurlijk, er is geen publiek, maar dat had niet uitgemaakt. Ze hebben namelijk besloten om drie soorten banden te selecteren, die iedereen moet gebruiken. Je hebt dus 3 smaken: Slecht, erg slecht of Zo slecht, je zou het niet eens onder je eigen auto hangen. Nou, en dus zit je niet naar het WK autoracen te kijken, maar naar het WK rommelbanden managen voor gasten met kekke petjes. En een overschot aan monitoren.

38 van de 44 rondjes had onze Max zijn banden lopen sparen.

Ja ho ‘s! Daar winkel ik niet voor bij de Jumbo. Daar zuipen mijn kinderen zich geen coma voor aan de Red Bull. Kom op nou! Strijd willen we zien! Dat Max links en rechts de tegenstanders van zich af moet slaan, en dan derde wordt! Daar kijk je autoracen voor, lijkt mij. Het kon mij allerminst bekoren. Sterker, ik ben ergens tijdens de race in slaap gevallen. Heb het restant daarna teruggekeken, maar het werd er niet spannender op. Wat een sof was dat zeg!

En als je dan ziet wat het moet kosten..

En hoe erover gepraat wordt. Het sportevenement van het jaar! Nederland moest gewoon weer een race krijgen, we wisten niet wat we misten! Nou, dat heb ik gezien zeg! Max zelf vond het een “Klote race” en ik snapte hem volkomen. Want dit heeft helemaal niets met racen te maken, en is daarmee, wat mij betreft, een ietswat overschatte tak van sport.

Een enorme geldmachine is het wel.

Vele miljarden gaan er in het wereldje rond. Een goede coureur kost al snel 50 tot 60 miljoen euro per jaar. Komt er nog een wagen met wat personeel bij kijken. Tientallen tot wel 100 miljoen per jaar verbrand je zo. Tel uit je verlies. En als dan dit de uitkomst is, mag je jezelf afvragen of je daar nog je geld in zou willen steken. Maar men heeft het over 100 duizenden bezoekers per race, miljoenen kijkers wereldwijd. En die hebben allemaal hetzelfde gezien als ik. Maar blijven dit blijkbaar razend interessant te vinden. Je laat puur toevallig potentiële nieuwe klanten van jouw autoraceproduct een keer gratis een race volgen, en die krijgen dan dit te zien.. Zo jammer.

Zo zie je maar, niet alles wordt om zeep geholpen door COVID-19

Sommige takken van sport kunnen dat gewoon helemaal zelf. Hooguit hielp COVID-19 een beetje mee, door zo genadeloos bloot te leggen wat het eigenlijk is. Een drol. Maar al polijst je een drol, het blijft een drol.

Althans, dat vind ik.

%d bloggers liken dit:
Ontvang pushberichten    OK Nee bedankt