Wet Damocles als speeltje voor gemeenten

Op Nu.nl verscheen laatst een bericht over de wet Damocles, Artikel 13b Opiumwet, waarin de burgemeester bevoegdheden worden toebedeeld, om drugshandel tegen te gaan. En wat mij al was opgevallen, werd in dat bericht bevestigd: Wederom waren het aantal gesloten woningen toegenomen, en ook stond er vermeld dat het uitgangspunt van de wet, steeds verder uit beeld verdwijnt.

Waarschuwing

Want waar de wet ervan uitgaat dat er altijd eerst gewaarschuwd wordt, alvorens een pand te sluiten wegens drugshandel, is de praktijk anders. Om aan de buurt een waarschuwing af te geven of om te laten zien hoe voortvarend een gemeente de zogenaamde drugsoverlast aanpakt, gaat men eigenlijk zo’n beetje overal voortaan direct over tot sluiting van een pand. Dus niks waarschuwen. Nul maatwerk afspraken om de betreffende bewoner op zijn schreden terug te laten keren, niks.

En sluiting betekent huis kwijt.

Want, je verhuurder mag zonder tussenkomst van de rechter jouw je huur opzeggen, je hypotheekverstrekker je hypotheek. Voor huurders betekent dat in ieder geval 5 jaar geen nieuwe woning van dezelfde verhuurder. Voor eigenaren betekent het de verkoop van je huis per opbod. Lees: tegen hooguit 80% van de werkelijke waarde. 5 gram softdrugs, 0,5 gram harddrugs. Dat zijn de grenzen waar je onder moet blijven. Anders mag de burgemeester ervan uitgaan dat je drugs dealt. Let op: Dat hoeft dus niet bewezen te worden. Aantreffen is genoeg.

Zonder huiszoekingsbevel

En als ze komen om dat bij jou te controleren, dan heeft de politie geen huiszoekingsbevel bij zich. Puur op bluf, dreigementen en overtuigingskracht praat men zich een weg naar binnen. Mijn advies: werk nooit mee. Als ze echt wat hadden, waren ze wel met een machtiging om binnen te treden gekomen. En laat maar dreigen en dood en verderf prediken als je niet meewerkt. Als jouw kind iets op zijn kamer heeft verstopt waar jij niet van weet, dan sta je met je hele gezin op straat, en dan zeg maar dag met je handje tegen je maatschappelijke positie, je huwelijk en je baan.

Naar de rechter heeft weinig tot geen zin.

Waar je namelijk tegen vecht is een bestuurlijke maatregel. En die wordt inhoudelijk niet getoetst. Allemaal bestuurlijke vrijheid. Nou, en dan moet je van hele goede huize komen wil een rechter jou niet uit je huis laten zetten. Ik heb heel veel vertrouwen in de rechtsstaat verloren sinds een ambtenaar op het gemeentehuis zo majeur in iemands leven mag ingrijpen, zonder enige inhoudelijke toetsing door een rechter.

En je zult toch echt weer aan woonruimte geholpen moeten worden.

Want zo is het ook. Ervan uitgaand dat je door de sluiting in de daklozenopvang terecht komt, dan is alles erop gericht jou zo snel mogelijk weer te laten wonen. En kwetsbare mensen, en die worden ook het vaakst getroffen door deze maatregel, dienen nog met voorrang te worden behandeld ook.

Kortom, bakken met geld erdoorheen smijten, alleen maar om drie maanden een bordje op te kunnen hangen..

Met daarop: Drugspand gesloten. Tussen de 60 en 120.000 euro per geval zijn de kosten die het met zich meebrengt. Afhankelijk van de gezinssamenstelling en de achterliggende problematiek, is dat grofweg wat u als belastingbetaler daarvoor afdraagt. Ik vind het een verrekt duur betaald bordje. En ook het statement dat gemeenten ermee willen maken is toch ook tweeledig: Wij pakken drugs aan is het ene deel van het statement. Wij hebben schijt aan wat het u als belastingbetaler kost, het andere deel.

En de argumentatie is ook niet erg solide

Pand moest dicht want: De loop moet eruit. De buurt moet een signaal krijgen. Zo ook de onderwereld. En uiteraard moet de voormalig bewoner een tik op zijn vingers krijgen. En dat mag dus wat kosten. En daar gaat de ambtenarij ook ver in omdat voor elkaar te krijgen. Ik ken verschillende dossiers die aan alle kanten rammelen. En het feit dat er flink afgeweken wordt door niet eerst te waarschuwen maar meteen het zwaard daadwerkelijk te laten vallen, zegt eigenlijk al genoeg.

Het is een gedrocht dat alleen maar heel veel kapot maakt.

Want laten we wel wezen, de meerderheid van de sluitingen is het gevolg van een aangetroffen wietkwekerij. En je moet wel ergens instabiel zijn wil je in deze tijd nog beginnen aan het kweken van wiet thuis. Ik durf dan ook de bewering wel aan dat 90% of meer van de sluitingen kwetsbare mensen treft. En geen enkele burgemeester kan mij ervan overtuigen dat dit de georganiseerde misdaad ook maar enigszins verminderd. Het doet niks anders als individuele kwetsbare mensen keihard pakken.

Maar zoals men met de psychisch kwetsbare mensen omgaat, zo gaat men ook om met de mensen verdacht van drugshandel.

Namelijk redelijk rigoureus, de onderbuik volgend van weldenkend Nederland. Niet dat die er verstand van hebben, maar voor de beeldvorming is het goed genoeg. Kijk, en als men echte slagen wil maken, zullen ze veel meer van het soort acties moeten ondernemen zoals de afgelopen dagen hier in Oss, waar na lang onderzoek, drie dagen huiszoeking is gedaan bij de “Godfather” en zijn familie. Want ook die grote schakel is vervangbaar. Jarenlang zwalkend beleid los je niet op op straatniveau. Daar heb je veel hoog opgeleide politiemedewerkers, heel veel middelen en doortastende vasthoudendheid bij nodig. En niet een gemeente met geldingsdrang. Althans dat vind ik.

Stefan Vlaminckx

%d bloggers liken dit:
Ontvang pushberichten    OK Nee bedankt